ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ, Η ΣΥΡΙΑ, Η ΧΕΖΜΠΟΛΛΑΧ ΚΑΙ Η «ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ».

 

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή είναι ραγδαίες και σηματοδοτούν την νέα τάξη πραγμάτων που έρχεται. Είναι απολύτως βέβαιο πλέον, ότι το 2017 θα αποτελέσει, το annus horribilis (έτος καταστροφής) του ΙSΙS, οπότε οι άμεσοι ενδιαφερόμενοι σχεδιάζουν, ενεργούν, συμμαχούν και προετοιμάζονται με όλα τα μέσα για την επόμενη ημέρα.  Στον απίθανο κόσμο της Μέσης Ανατολής, ο εχθρός του εχθρού σου, δεν είναι βέβαιο ότι είναι φίλος σου, μπορεί επίσης να είναι ο εχθρός σου. Η Μέση Ανατολή επηρεάζει

τον κόσμο εξαιτίας της αστάθειας των ιδεολογιών που αναπτύσσονται σε αυτή όσο και από συγκεκριμένες στρατιωτικές πράξεις. Έτσι όσο διαφαίνεται καθαρά πλέον η στρατιωτική ήττα του Ισλαμικού Κράτους, αφού τα δύο τελευταία προπύργιά του, η Raqqah (η αρχαία Ελληνική Καλλινίκη) και η Deir Ezzor αναμένεται να ελευθερωθούν σύντομα, τόσο εγείρεται και το ερώτημα, πώς θα είναι το μελλοντικό τοπίο της ασφαλείας στην περιοχή.

Το Ισραήλ που η ασφάλειά του αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της εθνικής του πολιτικής και της υψηλής στρατηγικής του, ανησυχεί με τις διαφαινόμενες εξελίξεις και την άμεση προβολή ισχύος των δρώντων υπερσυστημάτων, των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ομού μετά των συμμάχων των, στην περιοχή. Βλέπει τον μεγαλύτερο εχθρό του, το Σιϊτικό Ιράν, σύμμαχο των Ρώσων, αλλά και τον κακό του δαίμονα την Hezbollah, να αναπληρώνουν τα κενά που δημιουργούνται από την στρατιωτική ήττα του ISIS και την απώλεια των εδαφών που κατείχε. Σε ότι αφορά το Ιράν, που δεν συνορεύει, έχει κατορθώσει αφενός να πείσει τον πρόεδρο Trump να αλλάξει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στις σχέσεις των με το Ιράν, επανερχόμενοι στην προτέρα εχθρική κατάσταση και αφετέρου να δημιουργήσει μια σημαντική και «ανίερη» συμμαχία με την ηγέτιδα δύναμη του Σουνιτικού άξονα, την Σαουδική Αραβία. Σε ότι αφορά όμως την οργάνωση Hezbollah, εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η οργάνωση συμμετείχε ενεργά στο πλευρό του Συριακού Αραβικού Στρατού, μαζί με μονάδες του Ιράν, με αποτέλεσμα να έχει αποκτήσει σημαντικότατη πολεμική εμπειρία, γεγονός που έχει προβληματίσει το Ισραήλ ιδιαιτέρως. Έτσι σε μελλοντική σύρραξη με το Ισραήλ, η Hezbollah δεν θα είναι όπως στο παρελθόν μια οργάνωση, που θα χρησιμοποιεί ανορθόδοξο πόλεμο, ασύμμετρης και υβριδικής μορφής, αλλά ένας έμπειρος και ετοιμοπόλεμος στρατός, οργανωμένος και με γνώσεις σύγχρονων πολεμικών τακτικών και υψηλών απαιτήσεων από τα επιχειρησιακά πεδία, όλων των μορφών και ιδιαίτερα σε επιχειρήσεις περίκλειστων (πολιορκίες πόλεων και εκκαθαρίσεις κατοικημένων τόπων), με χρήση σύγχρονων οπλικών συστημάτων και με γνώσεις αντιμετώπισης όλων των μορφών πολέμου. Έτσι για την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ θεωρείται δεδομένο, ότι αργά ή γρήγορα θα προκύψει στρατιωτική σύγκρουση και ένας νέος, στην ουσία ο τρίτος πόλεμος του Λιβάνου, με αντιπαράθεση των IDF (Israel Defense Forces), με τον νέο και εμπειροπόλεμο στρατό της Hezbollah. Συνέχεια

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

Η κόλαση του Κιμ Γιονγκ Ουν μέσα από τα μάτια τριών κοριτσιών που απέδρασαν από τη Βόρεια Κορέα (ΦΩΤΟ)

κιμ-γιονγκ-ουν-παιδια

Tρεις νεαρές γυναίκες, η Ζιου-Γιον Τσόι, η Χαϊόνσιο Λι  και η Γεόνµι Παρκ, που έζησαν τον µεγάλο λιµό και τη φρίκη στη Βόρεια Κορέα µοιράζονται τις δικές τους ανατριχιαστικές ιστορίες από τη χώρα των Κιµ.

«Βαθιά µέσα µου ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ωστόσο εµείς οι Βορειοκορεάτες έχουµε εξειδικευτεί στο να λέµε ψέµματα ακόµα και στον εαυτό µας. Ηταν φυσιολογικό να βλέπεις πτώµατα να επιπλέουν στο ποτάµι ή πεταµένα στις χωµατερές, νορµάλ να προσπερνάς έναν άγνωστο που εκλιπαρεί για βοήθεια», λέει η Γεόνµι Παρκ.

Η Χαϊόνσιο Λι είδε την πρώτη της εκτέλεση στην ηλικία των εφτά ετών, ενώ η Ζιου-Γιον Τσόι μισούσε το γεγονός ότι ακόµη και τα ρούχα που φορούσαν, έπρεπε να τα εγκρίνει η κυβέρνηση, η οποία είχε απαγορεύσει τα έντονα χρώµατα.
Χαϊόνσιο Λι
Σε ηλικία 7 ετών είδε την πρώτη της δηµόσια εκτέλεση, µια υποχρεωτική ρουτίνα για µαθητές ∆ηµοτικού. «Μεγάλωνα µε την πεποίθηση ότι η χώρα µου είναι η καλύτερη στον κόσµο. Τραγουδούσαµε το εθνικό άσµα “∆εν έχω τίποτα να ζηλέψω” και η αλήθεια είναι ότι δεν είχα πεινάσει ποτέ. Μέχρι που µια µέρα αυτό άλλαξε».

Συνέχεια

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα | Γράψτε σχόλιο

AYTO ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΔΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ..

του Σάββα Καλεντερίδη

Στις 25 Σεπτεμβρίου πρόκειται να διεξαχθεί το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν, στο Βόρειο Ιράκ. Υπολογίζεται ότι θα λάβουν μέρος περίπου 5,5 εκατομμύρια ψηφοφόροι, που θα κάνουν χρήση του εκλογικού τους δικαιώματος σε 46.000 εκλογικά τμήματα, ενώ έχει προβλεφθεί και λειτουργεί ηλεκτρονική πλατφόρμα για να συμμετέχουν και οι Κούρδοι του εξωτερικού, που ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο.
Το ψηφοδέλτιο έχει ήδη τυπωθεί και έχει αποσταλεί στα εκλογικά τμήματα, είναι γραμμένο σε τέσσερις γλώσσες (κουρδικά, ασσυριακά, αραβικά και τουρκικά για τους Τουρκομάνους), και το ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν με «Ναι» ή «Όχι» οι ψηφοφόροι είναι: «Θέλετε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους στην περιοχή του Κουρδιστάν και στις κουρδικές περιοχές που βρίσκονται εκτός της Αυτόνομης Κουρδικής Διοίκησης;».

Συνέχεια

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

ΚΛΙΜΑΚΩΤΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΣΤΗΝ ΡΟΔΟΠΗ

Κλιμακωτή πυραμίδα του 2500 π.Χ. με ναό του Ηλίου βρέθηκε στην Ροδόπη!

Advertisement

Ένα αρχαίο θρακικό τμήμα πυραμίδος επί βράχου, με Ναό του Ηλίου, που χρονολογείται στο 2.500 π.Χ., εντοπίσθηκε στην Ανατολική Ροδόπη, τότε αρχαία Θράκη (νυν νότια Βουλγαρία), από μια αποστολή ιστορικών και θρακολόγων (ειδικότητα που υπάρχει στην Βουλγαρία, αλλά όχι στην Ελλάδα!).

Η εν λόγω θρακική πυραμίδα διαμορφώθηκε στον φυσικό βράχο στο βουνό, κοντά στην πόλη Kovil, του Δήμου Krumovgrad, στην επαρχία Kardzhali.

«Ο Ναός του Ηλίου και η κλιμακωτή πυραμίδα του Kovil χρονολογούνται στο 2500 π.Χ. Είναι περίπου σύγχρονη με την Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας στην αρχαία Αίγυπτο. Είναι ύψους περίπου 15 μ., και αποτελείται από 5 ενισχυμένα άνδηρα, με τον ναό του Ηλίου λαξευμένο μέσα στα βράχια», σύμφωνα με τον καθηγητή Vasil Markov, ιστορικό που ειδικεύεται στον πολιτισμό της αρχαίας Θράκης.

Ο κ. Markov είναι ο επί κεφαλής του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Κέντρου για την Αρχαία Ευρώπη και των Ανατολικών Πολιτισμών της Μεσογείου του Πανεπιστημίου «Neofit Rilski», που εδρεύει στο Blagoevgrad της Βουλγαρίας. Κατά τα τελευταία χρόνια, το Κέντρο αυτό έχει διερευνήσει και εντοπίσει μεγάλο αριθμό αρχαίων θρακικών μνημείων, κυρίως ιερά στα όρη Ρίλα, Πίριν και Δυτική Ροδόπη (όλα στην νυν ΝΔ. Βουλγαρία).

Είναι αντίστοιχα με τα μινωικά ιερά κορυφής. Στα τέλη του 2015, οργάνωσε μια αποστολή στην Ανατολική Ροδόπη, προκειμένου να διερευνήσει τα γνωστά και άγνωστα αρχαία θρακικά ιερά εκεί, και να τα συγκρίνει με εκείνα της ΝΔ. Βουλγαρίας.

«Έχουμε έλθει πίσω με πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα, τα οποία, για να είμαι ειλικρινής, εξέπληξαν ακόμα κι εμένα, ειδικώς σε σχέση με την χρονολόγηση και τα χαρακτηριστικά αυτών των μνημείων», είπε ο κ. Markov, παρουσιάζοντας τα ευρήματα της αποστολής. «Πρόκειται για ένα είδος πυραμίδων. Στην επιστήμη, το αρχιτεκτονικό είδος αυτό είναι επίσης γνωστό και ως ενωμένοι βωμοί ή πυραμιδοειδείς δομές.

Αλλά αυτό που βρήκαμε κοντά στην πόλη Kovil στην Ανατολική Ροδόπη είναι μια πυραμίδα με όλην της την έννοια! Είναι μια ενωμένη κλιμακωτή πυραμίδα, που υψώνεται στα 15 μ., με πέντε επίπεδα, με ναό του Ηλίου λαξευμένο στον βράχο! Έμεινα έκπληκτος όταν στάθηκα μπροστά σ’ αυτό το μνημείο! Δεν είμαι σε θέση να δώσω μια εξήγηση γιατί αυτό είχε «χαθεί» από τα μάτια των επιστημόνων.», καταλήγει ο κ. Markov.

Πράγματι, ενώ τμήματα του τεράστιου συγκροτήματος των ιερών αυτών βράχων στην Ανατολική Ροδόπη ήταν γνωστά στους εντοπίους, και έχουν εξερευνηθεί από τους αρχαιολόγους, η θρακική κλιμακωτή βραχοπυραμίδα του Kovil είχε κατά κάποιον τρόπο «χαθεί» από τις επιστημονικές αναφορές μέχρι σήμερα.

Η αρχαία θρακική βραχοπυραμίδα, σύμφωνα με τα λόγια του, ήταν και η ίδια λαξευμένη επάνω σε βράχους, σ’ ένα μεγάλο οροπέδιο, και ήταν το κέντρο μιας μεγάλης περιοχής, που ήταν ιερή για τους Θράκες. Περιέχει πολλούς βωμούς, πατητήρια-«σκάφες» λαξευμένες στα «ιερά βράχια» για την κατασκευή του «ιερού κρασιού», και άλλες μεγαλιθικές δομές.

Αυτήν την παράδοση του «ιερού κρασιού» την διαδίδει ο Θραξ θεός Διόνυσος («θεός του κρασιού») σε όλον τον κόσμο και επιβιώνει μεταλλαγμένη και στο ιερό κρασί του Χριστού στον Γάμου της Κανά στην Ελληνική Γαλιλαία.

Κατά την διάρκεια της ερεύνης τους, για την εν λόγω πυραμίδα, η ομάδα βρήκε και κεραμική, από διαφορετικές χρονικές περιόδους – Χαλκολιθική (Αινολιθική, Εποχή Χαλκού), Εποχή Σιδήρου, έως και θρακικής-ρωμαϊκής περιόδου (δηλαδή ύστερης αρχαιότητος). Άρα το αρχαίο θρησκευτικό θρακικό συγκρότημα έπαψε να λειτουργεί με την επικράτηση του χριστιανισμού.

Άλλες πυραμίδες της περιοχής

Η πυραμίδα του Kovil θα ήταν ένα τυχαίο αρχιτεκτόνημα, εάν ήταν μόνο. Αλλά δεν είναι.

Η έρευνα έχει επίσης αποστολή να διερευνήσει ήδη γνωστά θρακικά ιερά, κοντά στην πόλη Τατούλ, του Δήμου Momchilgrad, της ιδίας επαρχίας Kardzhali. Το αρχαίο θρακικό ιερό της Τατούλ είναι επίσης πυραμιδοειδές, αλλά μικρότερο από το πρόσφατα ευρεθέν κοντά στο Kovil. Ένα άλλο αρχαίο θρακικό ιερό με μορφή κλιμακωτής πυραμίδος στην Ανατολική Ροδόπη ευρίσκεται κοντά στην πόλη Angel Voyvoda του Χάσκοβο.

Οι Βούλγαροι επιστήμονες εταξίδεψαν επίσης και στην Τουρκία, στην περιοχή του αρχαίου βασιλείου της Φρυγίας (περίπου 1200-700 π.Χ.) στην Δυτική-Κεντρική Ανατολία, για να συγκρίνουν τα αρχαία θρακικά μνημεία της Νότιας Βουλγαρίας, με εκείνα των Φρυγών, οι οποίοι, σύμφωνα με τον κ. Markov, ήσαν επίσης Θράκες.

«Μπορώ να πω με σιγουριά ότι το κλιμακωτό μνημείο που έχουμε βρει στην Ανατολική Ροδόπη είναι το μεγαλύτερο απ’ όλα αυτά που έχουν κατασκευασθεί από τους Θράκες, και όλων των γνωστών μνημείων στα Βαλκάνια και στην Περιφέρεια της Ανατολίας».

Άλλες πυραμίδες της Ελλάδος

Η κλιμακωτή πυραμίδα του Kovil δεν θα πρέπει να θεωρείται άσχετη με την κλιμακωτή πυραμίδα των Θηβών Βοιωτίας, το περίφημο Αμφείον, δεδομένου ότι αμφότερες είναι σύγχρονες της Γκίζας. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να τεθεί και μια άλλη παράμετρος:

Μήπως η κάθοδος των Θρακών, με τον Κάδμο, όταν από την Σαμοθράκη καταφθάνουν στην Βοιωτία, και ιδρύουν την Θήβα και τα Καβείρια μυστήρια, κτίζουν και την κλιμακωτή πυραμίδα του Αμφείου; (Για την πυραμίδα αυτήν μπορείτε να δείτε τις ανακοινώσεις του αρχαιολόγου κ. Θ. Σπυρόπουλου).

Τέλος, ως γνωστόν, σε όλον τον ελληνικό χώρο είναι διάσπαρτες αρχαίες ελληνικές πυραμίδες, που το φοβικό υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδος και οι αρχαιολόγοι δεν τολμούν καν να τις ονομάσουν «πυραμίδες». Τέτοιες εντοπίζουμε πολλές στην Αργολίδα (η μεγαλύτερη στο χωριό Ελληνικό και σύμφωνα με την μέτρηση του καθ. Ιω. Λυριτζή είναι λίγο αρχαιότερη της Αιγύπτου), στην Λακωνία, στην Κρήτη, στην Ιθάκη, κ.α.

Τα ιδιαίτερα λατρευτικά θρακικά «Σπήλαια-Μήτρες»

Κοντά στην πυραμίδα του Kovil υπάρχει και μια σπηλιά που η είσοδός της έχει σχήμα μήτρας. Ίδια με του περίφημου «Σπήλαιου Μήτρα», αρχαίου θρακικού ιερού κοντά στην πόλη Ilinitsa (< Ελληνίτσα, Ελληνικά) επίσης του Kardzhali στην Ανατολική Ροδόπη.

Το Σπήλαιο-Μήτρα προφανώς ήταν λατρευτικό από τους αρχαίους Θράκες. Η είσοδος αποτελείται μια φυσική κατακόρυφη σχισμή βράχου, που οδηγεί σε μια σπηλιά, του οποίου η είσοδος διαμορφώθηκε μετά τεχνητά, για να μοιάζει με μήτρα γυναικός.

Στο εσωτερικό του σπηλαίου, υπάρχει ένας βωμός. Το φως του ηλίου όταν φθάνει στον πυθμένα του σπηλαίου και μόνον σε ένα ορισμένο χρονικό σημείο της ημέρας, ομοιάζει με ηλιακό φαλλό! Αυτό εθεωρείτο από τους αρχαίους Θράκες ότι συμβολίζει την συνεύρεση και την ιερογαμία του Ηλίου και του Βουνού (δηλ. της Γαίας/γης).

Σύμφωνα με τον κ. Markov, λοιπόν, προσφάτως εντοπίσθηκε ότι και η κλιμακωτή πυραμίδα του Kovil περιέχει παρόμοιο σπήλαιο, με παρόμοια μητρόσχημη είσοδο, αλλά λίγο μικρότερη αυτής της Ilinitsa!

Αυτή είναι μια εντυπωσιακή νέα πληροφορία για τον πολιτισμό των αρχαίων Θρακών. Ίσως οι μητρόσχημες είσοδοι να οδηγούσαν σε σπήλαια-μαιευτήρια, όπως τα άντρα της μαίας θεάς Ειλειθυΐας στην μινωική Κρήτη! Άλλωστε στην αρχαιότητα πολλά σπήλαια λειτουργούσαν και ως φυσικές θερμοκοιτίδες για τα νεογέννητα.

Ακόμη και ως τα πιο σύγχρονα χρόνια, τα ασθενικά μωρά τα άφηναν στα «αποστειρωμένα» σπήλαια για να γίνουν εντελώς καλά. Όταν επιβίωναν, στην Πελοπόννησο και την Κρήτη, τα ονομάτιζαν «Σπήλιος». Ίσως αυτά να απετέλεσαν την πηγή εμπνεύσεως του σπηλαίου γεννήσεως του θεού Διονύσου, το οποίο με την σειρά του εδημιούργησε το πρότυπον της φάτνης του Ιησού.

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

το Μετέωρο βήμα της Τουρκίας

Το «Μετέωρο βήμα» της Τουρκίας, του Στρατη χαραλαμπους

   Επανάσταση στην Παιδεία

Ο Υπουργός Παιδείας της Τουρκίας  πριν δυο ημέρες ανακοίνωσε το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα ,  που θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε μερικά σχολεία και  στις τάξεις πρώτη , πέμπτη και ενάτη ( στη γειτονική  χώρα η υποχρεωτική εκπαίδευση είναι από το 2012  συνολικά 12 χρόνια ανά 4 σε Δημοτικό –Γυμνάσιο-Λύκειο) .

Το πιλοτικό πρόγραμμα είναι ένα βήμα για την σταδιακή  « ισλαμοποίηση» της τουρκικής κοινωνίας  και τη   μείωση  του «Ατατουρκισμού» , που αποτέλεσε και αποτελεί το θεμέλιο λίθο της σύγχρονης τουρκικής δημοκρατίας .  Σε γενικές  δε γραμμές το νέο πρόγραμμα περιλαμβάνει τα παρακάτω :

  • Την καθιέρωση των θρησκευτικών ως υποχρεωτικό μάθημα .
  • Την κατάργηση του μαθήματος των κατακτήσεων του Ατατούρκ από τις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού και τη  μερική διδασκαλία στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο .
  • Τη διδασκαλία για την Συνθήκη της Λωζάννης ( σαν συνθήκη διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και όχι σαν  βάση για τη δημιουργία της σύγχρονης Τουρκίας ) .
  • Την απάλειψη του μαθήματος για τις κατακτήσεις του Ισμέτ Ινονού .
  • Την κατάργηση της θεωρίας της εξέλιξης του ανθρώπου (Δαρβινισμός) ως αντίθετης με το Ισλάμ .
  • Τη διδασκαλία της έννοιας της   Τζιχάντ ( Cihat- ως  προσπάθεια  του ανθρώπου για δημιουργία )  και των εννοιών Πατρίδα –Έθνος –Δημοκρατία . Γίνεται  προσπάθεια   τουρκοποίησης  των λαών και ιδιαίτερα των Κούρδων  ,  είναι  γνωστό το σύνθημα του Ερντογάν  δάνειο από τους Γκρίζους Λύκους , «Ένα Έθνος – Ένα Κράτος – Μία Πατρίδα και Μία Σημαία» .
  • Τη διδασκαλία σχετικά με   τις τρομοκρατικές οργανώσεις  PKK ( Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν ) , İŞİD ( Ισλαμικό Κράτος Συρίας –Ιράκ ) και  FETÖ ( Fetullahçi Terör Örgütü-  Τρομοκρατική Οργάνωση του Φετουλάχ  Γκιουλέν) .

-Τη   διδασκαλία της « Νίκης της Δημοκρατίας της 15 Ιουλίου» , δηλαδή το αποτυχημένο  στρατιωτικό πραξικόπημα της 15 Ιουλίου 2016  καθώς και  την  καθιέρωση της  ίδιας ημερομηνίας   ως   Miili Birlik Günü( Ημέρα Εθνικής Ενότητας ) .

Στόχευση  του  Ερντογάν

Είναι φανερό ότι  η προσπάθεια του κυβερνώντος κόμματος στην     Τουρκία       με καθοδηγητή τον  Πρόεδρο Ερντογάν  και   υποστηρικτή ,  όποτε απαιτείται ισχυρή πλειοψηφία (3/5 της βουλής των 550)  , τον εθνικιστή -γκρίζο λύκο αρχηγό του Εθνικιστικού Κόμματος (MHP)  Μπαχτελί ( Bahçeli )  τείνει στην κατάργηση της  παράδοσης  περίπου εκατό χρόνων  , που θέλει τον Ατατούρκισμο ( δηλαδή τις ιδέες που καθιέρωσε  ο Κεμάλ )  κυρίαρχο στοιχείο της συνταγματικής , πολιτικής , πολιτιστικής και κοινωνικής  πραγματικότητας .

Η  Θρησκεία ,  όχι με τις ακραίες εκφάνσεις της ,   αποτελεί βασικό στοιχείο της ζωής του   ανθρώπου και συνεκτικό στοιχείο της κοινωνίας και του Έθνους . Κρίνοντας από τα αποτελέσματα στη γειτονική χώρα  διαπιστώνουμε ότι η τουρκική κοινωνία (στην πλειοψηφία της )  είναι θρησκευόμενη και εδώ απέτυχε ο Ατατουρκισμός και το κατεστημένο  που κυβέρνησε μέχρι το 2002 . Η  άνοδος του κόμματος του Ερντογάν στην  Τουρκία  και η συνεχή παραμονή στην εξουσία για μια δεκαπενταετία  ,   είναι αποτέλεσμα κυρίως της χρησιμοποίησης  της  θρησκείας και του εθνικισμού  ,  με παράλληλη αύξηση του βοιωτικού επιπέδου αποκλεισμένων μέχρι τότε στρωμάτων του λαού .

Το ερώτημα που τίθεται  επιτακτικά είναι , αν η Τουρκία θα συνεχίσει  ως ένα λαϊκό κράτος ή σταδιακά θα διολισθήσει και θα μετατραπεί σε μία χώρα της Μέσης Ανατολής ,  επιτρέποντας το Ισλάμ να καταστεί ρυθμιστής όχι πια μόνο του τρόπου ζωής αλλά και της πολιτικής διακυβέρνησης (πολιτικό Ισλάμ)   ;

Το 1945 όταν έληξε η περίοδος του μονοκομματικού κράτους το Δημοκρατικό Κόμμα με ηγέτη τον Μεντερές έκανε μια παρόμοια προσπάθεια χρησιμοποίησης της θρησκείας στο πολιτικό στίβο και κατέληξε στην  αγχόνη .

Το δίλημμα της Τουρκικής Κοινωνίας

Αυτό το μετέωρο βήμα της γειτονικής Χώρας ,  υπάρχουν ενδείξεις ότι θα κατευθυνθεί  προς τη Δύση και όχι προς την Ανατολή :

  • H μικρή ποσοστιαία επικράτηση του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα  της 16 Απριλίου 2017 και  η επικράτηση του ΟΧΙ στις αστικές κοινωνίες των μεγαλουπόλεων (  Κωνσταντινούπολης-Άγκυρας-Σμύρνης ) και των δυτικών παραλίων  , δείχνει το διχασμό που έχει επέλθει στην τουρκική κοινωνία .
  • Η « κόπωση»   του   εκλογικού σώματος  και ιδιαίτερα  της νεολαίας   από τον  συγκεντρωτικό τρόπο διακυβέρνησης   ,  τον  πλήρη έλεγχο  της δικαστικής εξουσίας , τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών  , με τη συνεχιζόμενη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης από πέρυσι τον  Ιούλιο .
  • Η επιτυχημένη πορεία ,  με μοναδικό σύνθημα την   αναζήτηση της δικαιοσύνης ( Adalet) ,  του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (CHP)  από την Άγκυρα στην Κωνσταντινούπολή και η επιτυχημένη συγκέντρωση των οπαδών του .
  • Η πρόθεση για συνεργασία του κουρδικού κόμματος (HDP)  με την αξιωματική αντιπολίτευση στις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2019 .
  • Οι διεργασίες , μετά τη διάσπαση του εθνικιστικού κόμματος και η προσπάθεια δημιουργίας νέου κεντροδεξιού κόμματος   στηριζόμενο στην εκλογική βάση των εθνικιστών , γεγονός που πιθανόν να στερήσει την είσοδο του MHP στη Βουλή .

Πλέον των παραπάνω οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή (Συρία – Ιράκ )  δυνατόν να επηρεάσουν αρνητικά τα σχέδια του Ερντογάν   για τη  δεύτερη  νίκη στις προεδρικές εκλογές  του   2019 ,  που θα του επιτρέψει  να είναι πρόεδρος το 2023   όταν η Τουρκική Δημοκρατία θα συμπληρώνει ένα χρόνο ζωής  .

Αν δε πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο 2017  το δημοψήφισμα για την  ανεξαρτησία και απόσχιση από το Ιράκ  που έχει προκηρύξει ο Μπαρζανί στο αυτόνομο Βόρειο Ιράκ και  συσταθεί   το ανεξάρτητο Κουρδιστάν ,   θα δημιουργήσει νέα δυναμική σε συνδυασμό με  την επερχόμενη ολοκληρωτική ήττα του Ισλαμικού Κράτους και την αποκατάσταση της συνοριακής τάξης μεταξύ Ιράκ και Συρίας .

Μετά από επτά χρόνια πολέμου στη Συρία που είχε ως στόχο την ανατροπή του Άσαντ ,  με  450 χλ πολίτες νεκρούς εκ των οποίων  15χλ παιδιά  , 130 χλ νεκρούς στρατιωτικούς σε ένα σύνολο 400 χλ στρατού ,  τη δημιουργία κυμάτων προσφύγων και την πλήρη διάλυση της υποδομής της , ο Άσαντ παραμένει στη εξουσία και το  πρόβλημα που τίθεται προς λύση είναι  τι  μορφή  θα πάρει το κράτος ;

Θα δοθεί αυτονομία στους Κούρδους του Βορρά , που πολέμησαν και πολεμούν παρέα με τις δυνάμεις των ΗΠΑ ή θα υπάρξει επαναπροσέγγιση  Ερντογάν-Άσαντ με χαμένους τους Κούρδους της Συρίας ;

Τυχόν παροχή αυτονομίας στα Κουρδικά καντόνια της Συρίας θα αποτελέσει πλήγμα για την τουρκική εξωτερική πολιτική και για τον Πρόεδρο Ερντογάν και θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τον πόλεμο που διεξάγουν  , από το καλοκαίρι του 2015 ,   οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατά των Κούρδων του PKK .

Τουρκική Αδιαλλαξία

Όλα τα παραπάνω δίνουν την εξήγηση για την αδιαλλαξία της Τουρκίας στο Κυπριακό και την επιθετική αναθεωρητική πολιτική της στο Αιγαίο . Μία λύση του Κυπριακού  και  η απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων από το «σταθερό αεροπλανοφόρο»  που λέγεται Κύπρος  θα αποστερήσει από τη γείτονα τη δυνατότητα ελέγχου στη Ανατολική Μεσόγειο  , που γειτνιάζει  με τη «φλεγόμενη « Μέση Ανατολή .

Επίσης μία ομαλοποίηση των σχέσεων με τη χώρα μας θα στερήσει από τους εθνικιστές , που βρίσκονται σ’ όλα   τα κόμματα ,  το «αιώνιο εχθρό» που τάχα απειλεί την ύπαρξη της Τουρκίας . Εκτός και αν όλη η τουρκική κοινωνία αισθάνεται ξένη στα εδάφη της Μικράς Ασίας ,  καίτοι έχουν περάσει πάνω από οκτακόσια χρόνια  από τότε που οι νομάδες τούρκοι εισήλθαν και εγκαταστάθηκαν στα  Βυζαντινά εδάφη .

Ελληνική  Υποχρέωση

Σήμερα που συμπληρώθηκαν 43 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο  είναι ευκαιρία για το Ελληνικό Έθνος και κυρίως για τους ιθύνοντες σε Ελλάδα και Κύπρο να αναλογιστούν τις ευθύνες των και να λάβουν τις αποφάσεις  με γνώμονα την επιβίωση του Έθνους και την παράλληλη ευμάρεια των πολιτών .

Ιδιαίτερα η Κυπριακή Κυβέρνηση και οι πολιτικοί σχηματισμοί στην Κύπρο θα πρέπει σε αγαστή συνεργασία με την Ελλάδα να αποφασίσουν ,  αν οι υδρογονάνθρακες θα λύσουν το Κυπριακό ή η λύση του Κυπριακού θα διευκολύνει   την   εκμετάλλευση  του υποθαλασσίου πλούτου ,  προς όφελος όλων των Κυπρίων ( Ε/Κ-Τ/Κ)  .

Ένα είναι βέβαιο ότι τίποτα από τα δύο δεν θα προχωρήσει ομαλά αν παραμένουν τα τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο  .

Αποτελεί όμως υποχρέωση της  Χώρας μας , μέσα στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου και των δυνατοτήτων της  να  διευκολύνει τη γειτονική χώρα  στο   « μετέωρο βήμα» που θέλει να κάνει ώστε να  κατευθυνθεί προς την πλευρά όπου    επικρατούν  οι αξίες της ελευθερίας   σε όλους τους τομείς και  της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων.

*Ο κ.   Στρατής   Χαραλάμπους είναι Αντγος  ε.α., Μέλος της  Εταιρείας Λεσβιακών Μελετών

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο