ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 80

      Σε συνέχεια της υπ’ αριθμ. 73 ανακοίνωσης της ΠΟΣ, με θέμα τις κρατήσεις υγειονομικής περίθαλψης για το διάστημα από 1/10/2013 έως 30/6/2016, η Ομοσπονδία παρέχει στα Μέλη της την παρακάτω επιπρόσθετη ενημέρωση:

     Εάν έχει παρέλθει το διάστημα των τριών μηνών από την ημερομηνία πρωτοκόλλησης της Αίτησης στο ΓΛΚ χωρίς απάντηση, θεωρείται ότι το ΓΛΚ σιωπηρώς την αρνήθηκε.  Κατά της σιωπηρής αυτής άρνησης μπορεί να υποβληθεί Ένσταση ενώπιον του Α’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εντός 60 ημερών από το πέρας των τριών μηνών.  Η υποβολή γίνεται στο ΓΛΚ (γενικό πρωτόκολλο), το οποίο υποχρεούται να διαβιβάσει την ένσταση στο Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου εντός εύλογου χρόνου.  

    Για την υποβολή της ένστασης πρέπει να υποβληθεί φωτοαντίγραφο της προσβαλλόμενης καθώς και ένα παράβολο δημοσίου των 20€.

      Όποιο από τα Μέλη επιθυμεί να συνεχίσει τη διαδικασία, δύναται να χρησιμοποιήσει το επισυναπτόμενο υπόδειγμα Ένστασης.     (ΚΛΙΚ ΕΔΩ για την ένσταση)

      Επιπλέον, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι έχουν διατυπωθεί και απόψεις, που θεωρούν ότι το Κλιμάκιο είναι αναρμόδιο, λόγω της φύσης της παρακράτησης (υγειονομική περίθαλψη), καθόσον  δεν αποτελεί αυτή αμιγώς συνταξιοδοτικής υφής αντικείμενο.  Αυτή η προσέγγιση όμως καθιστά το Ελεγκτικό Συνέδριο αναρμόδιο και ενδέχεται να θεωρηθεί κάθε ύλην αρμόδιο το διοικητικό Πρωτοδικείο. Η προσφυγή όμως ενώπιον του μονομελούς διοικητικού Πρωτοδικείου θα εκτινάξει το κόστος σε τέτοια επίπεδα, που δεν θα συμφέρει οικονομικά να διεκδικήσει κάποιος το ποσό των αναδρομικών.  

          Η Ομοσπονδία αντιθέτως θεωρεί ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει την αρμοδιότητα, διότι προσβάλλεται η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της κράτησης επί των συντάξεων κατόπιν απόφασης του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών και όχι αυτή καθαυτή η κράτηση υγειονομικής περίθαλψης.

 

                                                   Για το Διοικητικό Συμβούλιο

                        Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                   Ο  ΑΝΑΠΛ.  ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ                    

                 Νικολόπουλος Βασίλειος                                                  Ταραντίλης Δημήτριος

                       Ταξίαρχος  εα                                                           Συνταγματάρχης  εα

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 21 Μάρτιος 2017 17:21

 

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ

Η ιστορία του Κέντρου Εκπαίδευσης Μηχανικού στο Ναύπλιο

ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 

Η ιστορία του Κέντρου Εκπαίδευσης Μηχανικού στο Ναύπλιο

 Το Κέντρο Εκπαίδευσης Μηχανικού συγκροτήθηκε τον Ιούνιο του 1946 µε την ονοµασία ΚΕΜ, στο χώρο που είναι τώρα. Το 1965 µετονοµάστηκε σε Συγκρότηµα Μηχανικού (ΣΥΜ) και το Σεπτέµβριο του 1971 πήρε την οριστική του ονοµασία, σε Κέντρο Εκπαίδευσης Μηχανικού (ΚΕΜΧ) την οποία διατηρεί µέχρι και σήµερα.


Το στρατόπεδο του ΚΕΜΧ βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά της πόλης του Ναυπλίου και φέρει το όνοµα του Σχου (ΜΧ) Ζησιµοπούλου Σπυρίδωνα, ο οποίος έπεσε την 22 Αυγούστου 1948 στον αυχένα ∆ΕΡΒΕΝΙ της ΦΛΩΡΙΝΑΣ.

 

Αποστολή του Κέντρου είναι :

1. Η Βασική και Eιδική εκπαίδευση των Νεοσυλλέκτων Oπλιτών Μηχανικού και των κατατασσόμενων κατά καιρούς Εθελοντών.

2. Η Eιδική εκπαίδευση Οπλιτών Όπλων ειδικότητας Σκαπανέα.

3. Η Eιδική εκπαίδευση των Oδηγών Αυτοκινήτου.

4. Η επιλογή των Yποψηφίων Εφέδρων Αξιωματικών (ΥΕΑ) Μηχανικού 

5. Η εξάσκηση των Mονίμων Αξκών (Ανθυπολοχαγών ΣΣΕ) και Mονίμων Υπαξιωματικών (Λχιών ΣΜΥ) σε θέματα εκπαίδευσης και Διοίκησης.

6. Η συμμετοχή στα σχέδια Ετοιμότητας και Ασφάλειας των Προϊστάμενων Κλιμακίων.

7. Η εκτέλεση προπαρασκευαστικών εργασιών Επιστράτευσης, για την πραγματοποίηση των εντολών που ανατίθενται από το Σχέδιο Επιστράτευσης και η συγκρότηση Μονάδων που προβλέπονται από το Ευρετήριο Εντολών Επιστράτευσης.

 

Το Έμβλημα του Μηχανικού

1. Το έμβλημα του Μηχανικού είναι ο Κριός. Ο Kριός συμβολίζει πολιορκητική μηχανή, επιθετικής φύσης, την οποία χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες για την παραβίαση οχυρωμένων θέσεων. Κατόπιν χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους και μεταγενέστερα από τους Βυζαντινούς. Στα ''τακτικά'' του Λέοντος ΣΤ' του Σοφού αναφέρεται ότι, μεταξύ των πολιορκητικών μηχανημάτων συγκαταλέγονται και οι λεγόμενοι ''κριοί, δι' ων τα τείχη, κρουόμενα, καταρρέουν'', προς προστασία δε των τειχών από τους πολιορκητικούς κριούς χρησιμοποιούνται προστατευτικά σάγματα από άχυρα ή άμμο.

2. Ο Κριός περιβάλλεται από το επίγραμμα: ''ΑΜ' ΕΠΟΣ ΑΜ’ ΕΡΓΟΝ'' και αποτελεί για το Μηχανικό τα εξής :

α. Ένα από τα αρχαία Ελληνικά αποφθέγματα και εννοεί: ''Μαζί με το λόγο και το έργο'', δηλαδή αμέσως μόλις λαμβάνεται μία απόφαση, αμέσως και να εκτελείται.

β. Μια στρατιωτική αρχή η οποία υιοθετήθηκε, διαφυλάχτηκε και παραδόθηκε από τους Αρχαίους, μέσω των Βυζαντινών, στους νεώτερους χρόνους και συγκεκριμένα ο Λέων ΣΤ' ο Σοφός στα ''τακτικά'' του αναφέρει σχετικά τα εξής:

(1) Επειδή πριν από κάθε πράξη πρέπει να σκέφτεται ο στρατιωτικός, γιατί διοίκηση χωρίς σκέψη δεν είναι ασφαλής, έστω κι αν από εσπευσμένη ενέργεια κάτι κατορθωθεί (πράγμα που είναι και όχι κανόνας), γι' αυτό προτρέπουμε, πριν από οτιδήποτε άλλο, πριν από οποιαδήποτε πράξη και μάλιστα πολεμική, να σκέφτεται περισσότερο με εκείνους τους οποίους θεωρεί ικανούς. Κι όταν λάβει απόφαση, τότε να αναλαμβάνει αμέσως την υλοποίησή της.

(2) Πρέπει να βουλεύεται βραδέως ο στρατηγός, αν η ανάγκη το επιτρέπει, την απόφασή του όμως, εάν κανένα σχετικό κώλυμα δεν υφίσταται, να την υλοποιεί ταχέως.

Ιστορία του Μηχανικού


Το Μηχανικό συγκροτήθηκε επί του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια την 28η Ιουλίου 1829 και ονομάστηκε "Σώμα Αξιωματικών Οχυρωματοποιίας και Αρχιτεκτονικής" με έδρα το Ναύπλιο. Αποστολή του ήταν η σύνταξη μελετών και σχεδίων για την κατασκευή, συντήρηση και βελτίωση των οχυρωματικών έργων, Στρατιωτικών και Δημοσίων κτιρίων, γεφυρών και οδών. Ειδικότερα το τμήμα Αρχιτεκτονικής μελετά και εφαρμόζει πολεοδομικά σχέδια με πρώτα των πόλεων Ναυπλίου, Πάτρας και Τρίπολης (1828-1834). 

 

Η σύνθεση προέβλεπε έναν Αντισυνταγματάρχη ως Αρχηγό του Σώματος, ένα Ταγματάρχη, τέσσερις Λοχαγούς, τρεις Υπολοχαγούς και οκτώ επιστάτες έργων. Πρώτος αρχηγός του Σώματος, που ήταν χωρίς στράτευμα, ορίσθηκε ο Γάλλος Λοχαγός Γκαρνώ που προήχθη σε Ανχη. Ο πρώτος Αξιωματικός του όπλου ήταν ο Ανθλγος Τρικούπης Σπυρίδων ο οποίος εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων στις 4-2-1829 και εξήλθε στις 18-8-1832. 

Το έτος 1833 δημιουργείται Διοίκηση Μηχανικού σε κάθε Νομό στην οποία ανατίθεται η εκτέλεση των Δημοσίων έργων, Στρατιωτικών και μη. Το 1877 χαρακτηρίζεται ως «ΟΠΛΟΝ». Το Φεβρουάριο 1878 ψηφίσθηκε ο Νόμος «Περί συστάσεως Σώματος Πολιτικών Μηχανικών» το οποίο αναλαμβάνει τα Δημόσια έργα σε αντικατάσταση των Αξιωματικών του Μηχανικού. Από το 1837, έτος έναρξης λειτουργίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μέχρι και το 1901, Αξιωματικοί του Μηχανικού διδάσκουν στο Πολυτεχνείο και κατά χρονικά διαστήματα αναλαμβάνουν και τη Διεύθυνση του Σχολείου.

Κατά το διάστημα 1897-1922, το Μηχανικό συμμετείχε σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις της περιόδου, με σημαντική συμβολή σ’ αυτές. Ιδιαίτερα κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία «υπερέβαλλε εαυτόν», καθώς χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των Μονάδων του, έγινε δυνατή η προέλαση και η εφοδιαστική υποστήριξη του ΕΣ, σε περιοχές με μηδενική (ακόμα και με μέτρα της εποχής) συγκοινωνιακή υποδομή.

Προς τούτο, κατασκεύασε και επισκεύασε μεγάλο αριθμό δρόμων και γεφυρών (οδικών – σιδηροδρομικών ) με πρόχειρα και τυποποιημένα υλικά , εκτέλεσε κάθε είδους έργα εγκαταστάσεων, υλοποίησε μεγάλο αριθμό καταστροφών τεχνικών έργων και πραγματοποίησε πολλές εργασίες οχύρωσης.

Την περίοδο 1936 – 1940 το Μηχανικό συμμετείχε ενεργά στην αμυντική θωράκιση της χώρας, με την κατασκευή των οχυρωματικών έργων της Γραμμής Μεταξά, έργων που προκάλεσαν ευμενή σχόλια και κρίσεις. Ιδιαίτερα, τονίσθηκε η αρτιότητα της οχύρωσης και κυρίως ο ενεργητικός τρόπος διεξαγωγής της άμυνας, η θαυμάσια επιλογή των θέσεων μάχης και η τέλεια προσαρμογή των έργων στο έδαφος. Η μορφή της οχυρώσεως χαρακτηρίστηκε ως «Χρυσός μέσος όρος» μεταξύ των Γαλλικών οχυρώσεων (Γραμμή ΜΑΖΙΝΟ) και των άλλων προηγμένων χωρών.

Μετά την απελευθέρωση και τη λήξη του εμφυλίου πολέμου το Μηχανικό ανέλαβε την περισυλλογή – εξουδετέρωση των εκατοντάδων χιλιάδων ναρκών, βλημάτων πυροβολικού και όλμων και λοιπών πυρομαχικών που είχαν διασπαρεί κατά τη διάρκεια των συρράξεων. Σημαντικότατη είναι η συνεισφορά του Μηχανικού στις συμφορές που έπληξαν τη χώρα από τις κατά καιρούς θεομηνίες, ιδίως δε στους καταστροφικούς σεισμούς της περιόδου 1953 – 1999.

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΞΥ 1945-1980

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1945 -1980! Ένα εξαιρετικό κείμενο

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1945 -1980

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε…

 

 

Είμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.

Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.

Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί..

Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα

σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάζαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά

φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο

σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.

Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..

Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…

Αγνώστου ταυτότητας μέχρι στιγμής.

Τον/Την ευχαριστούμε για το ταξίδι…

Πηγή: stroumfaki.gr

 

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ Π

Γιατί η 14 Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Π [βίντεο]

Γιατί η 14 Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Π [βίντεο]

ΚΟΣΜΟΣ

-A+A

Μια μέρα σαν και τη σημερινή, το 1879, γεννήθηκε ο γερμανός φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν, που βραβεύθηκε με Νόμπελ ως «πατέρας» της θεωρίας της σχετικότητας. Κυρίως, όμως, η σημερινή μέρα έχει καθιερωθεί ως η «Παγκόσμια Ημέρα της Σταθεράς ∏».

 

Η ημέρα γιορτάζεται σήμερα εξαιτίας των αριθμητικών συμπτώσεων. Ως γνωστόν, η τιμή της σταθεράς ∏=3,14 και και στο εξωτερικό, όπου γράφουν πρώτα το μήνα και μετά την ημέρα, σήμερα έχουμε 3-14 (14/3 βλέπετε).

Μάλιστα, η ημέρα γιορτάζεται με πάρτι σε πολλές μαθηματικές σχολές του κόσμου, ακριβώς στη 1.59 μετά το μεσημέρι, καθώς τα 1, 5 και 9 είναι οι τρεις αριθμοί που ακολουθούν τη σταθερά 3,14 η οποία στην επταψήφια εκδοχή της είναι ∏=3,14159.

Ο εορτασμός της ημέρας του "π" καθιερώθηκε το 1988 από τον Larry Shaw στο Φρανσίσκο.

Γιορτάζεται, δε, με την …κατανάλωση στρογγυλών πιτών – στα αγγλικά το ελληνικό γράμμα π θυμίζει την αγγλική λέξη pie (πίτα) η οποία προφέρεται ως "πάι".

Και σήμερα η google αφιερώνει το λογότυπό της στον αριθμό αυτόν.

Τι είναι το π; Η μαθηματική σταθερά π είναι ένας πραγματικός αριθμός που μπορεί να οριστεί ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του στην Ευκλείδεια γεωμετρία, και ο οποίος χρησιμοποιείται πολύ συχνά στα μαθηματικά, τη φυσική και τη μηχανολογία.

Ο συμβολισμός προέρχεται από το αρχικό γράμμα «π» (πι) της λέξης «περιφέρεια», και έχει καθιερωθεί διεθνώς, ενώ στο λατινικό αλφάβητο συμβολίζεται ως Pi, όταν δεν είναι διαθέσιμοι τυπογραφικά ελληνικοί χαρακτήρες. Το π είναι γνωστό επίσης ως σταθερά του Αρχιμήδη (δεν πρέπει να συγχέεται με τον αριθμό του Αρχιμήδη) ή αριθμός του Λούντολφ.

Η σημερινή ημερομηνία εμφανίζεται στο αμερικανικό ημερολόγιο ως 3/14 ή 3-14, τα οποία αντιστοιχούν στα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού "π". Και αν θέλει κανείς να είναι ακόμα πιο ακριβής τότε στις 1:59 και 26 δευτερόλεπτα θα γιορτάζει το "π" παράγοντας τα επτά πρώτα ψηφία του, ήτοι τον αριθμό 3,1415926.

Αεί ο Θεός ο Μέγας γεωμετρεί, το κύκλου μήκος ίνα ορίση διαμέτρω, παρήγαγεν αριθμόν απέραντον, καί όν, φεύ, ουδέποτε όλον θνητοί θα εύρωσι

Για την απομνημόνευση των πρώτων λίγων δεκαδικών ψηφίων του αριθμού π έχουν επινοηθεί διάφοροι μνημονικοί κανόνες, ανάμεσά τους και η παραπάτω φράση, με την οποία μπορεί να θυμάται κανείς τα πρώτα 23 δεκαδικά ψηφία του π

Τον μάθαμε στο σχολείο, ας κάναμε και αλλιώς, και σήμερα η google αφιερώνει το logo της σε αυτόν. Το π που προέρζεται από το πρώτο γράμμα της λέξης περιφέρεια μας βοηθα σύμφωνα με τον Ευκλέιδη να βρούμε την διάμετρο του κύκλου.

Τα πρώτα 50 δεκαδικά ψηφία του π είναι:
3,14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510

Το π είναι γνωστό επίσης ως σταθερά του Αρχιμήδη (δεν πρέπει να συγχέεται με τον αριθμό του Αρχιμήδη) ή αριθμός

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΣΥΝΘΛΙΒΩ………

Συνθλίβω

Η ζωή δεν έχει μόνο χαρές, έχει θλίψεις, συνθλίψεις και καταθλίψεις. Γι' αυτό θα κάνουμε σήμερα λόγο για το συνθλίβω που το συναντάμε στον πανεπιστήμονα Σταγειρίτη Αριστοτέλη (384 π.Χ. – 322 π.Χ.) με τη σημασία του πιέζω μαζί με κάτι άλλo, συμπιέζω, κάνω κομμάτια, θρυμματίζω. Η αλήθεια είναι ότι ο δάσκαλος του Μ. Αλεξάνδρου το χρησιμοποιεί και στην παθητική διάθεση, με την έννοια του συμπιέζομαι.

Το ουσιαστικό που προκύπτει από το ρήμα μας, ἡ σύνθλιψις, εκτός από την κυριολεκτική συμπίεση περιγράφει και τη στενοχώρια. Αυτή τουλάχιστον τη σημασιολογική φόρτιση αποδίδει στο ουσιαστικό αυτό ο μοναχός του 8ου και 9ου αιώνα, Θεόδωρος Στουδίτης, άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που, εκτός από υπέρμαχος των εικόνων, υπήρξε και πολυγραφότατος.

Προέρχεται από το ρήμα θλίβω και την πρόθεση σύν. Το θλίβω με τη σειρά του προκύπτει από τον συμφυρμό του θλάω – θλῶ (= σπάω, εξ ου και η θλάση) και φλίβω (= πιέζω, σπάζω, από όπου έχουμε τη λέξη φλέβα). Συνεπώς, όταν συνθλίβω, σπάζω, πιέζω και συμπιέζω μαζί σε βαθμό απελπισίας. Με άλλα λόγια, τα κάνω κομμάτια.

Τι μπορούμε να συνθλίψουμε σήμερα; Οτιδήποτε είτε σπάζει είτε δε σπάζει, είτε είναι μαλακό και ζουμερό είτε όχι. Συνθλίβουμε ή πολτοποιούμε τα σταφύλια στο πατητήρι, τις ελιές στο ελαιοτριβείο, το σιτάρι στον αλευρόμυλο, τα πετρώματα με κρούση.

Όταν συνθλίβεται κάτι, τα αποτελέσματα είναι ολέθρια. Στις συγκρούσεις οχημάτων τα αυτοκίνητα και οι επιβάτες, εάν συνθλιβούν, μόνο μετά από ένα θαύμα μπορεί να σωθούν.

Η καθημερινότητα και οι μέριμνες, οι οικογενειακές δυσκολίες συνθλίβουν την ανεμελιά μας. Οι αβάσταχτοι φόροι συνθλίβουν τα όνειρά μας, η πραγματικότητα συνθλίβει την όποια ποιητική διάθεση. Οι καλές ομάδες συνθλίβουν τις αντίπαλές τους.

Αν βαρεθήκαμε το συνθλίβω, ας χρησιμοποιήσουμε το εκθλίβω, με παρόμοια σημασία, δηλαδή στύβω. Εκθλίβουμε τα φρούτα, για παράδειγμα, για να πάρουμε το ζουμί τους. Το εκθλίβω μάς φέρνει στο μυαλό την έκθλιψη των φωνηέντων, που την μαθαίνουμε, για να γράφουμε σωστά τα ελληνικά μας.

Το συνθλίβω με άλλη πρόθεση κάνει τη ζωή μας λίγο πιο μαύρη, την καταθλίβει.

Δεν είναι, όμως, όλα θλιβερά και μαύρα, υπάρχει άπλετο φως παντού, ως φυσικό αντικαταθλιπτικόπου μας βγάζει από την τεθλιμμένη θλιβερή πορεία.

Το άρθρο δεν έχει κανένα σχόλιο

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΒΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΜΑΣ

Εκρηκτική η κατάσταση βόρεια των συνόρων μας

Από Χρήστος Καπούτσης –

  

 

Η βαθύτατη πολιτική κρίση στα Σκόπια παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, τεταμένη παραμένει η κατάσταση στο Κόσσοβο, ενώ ο Αλβανικός αλυτρωτισμός ελλοχεύει και στοχεύει στην ανατροπή του υφιστάμενου συνοριακού καθεστώτος στη Βαλκανική. Οι Αλβανοί ζητούν τη βοήθεια του ΝΑΤΟ και οι Σέρβοι της Ρωσίας.

Ο αλβανικός εθνικισμός υποδαυλίζει την πολύ σοβαρή κρίση που υπάρχει στα Σκόπια και στο Κόσσοβο. Οι Αλβανοί προωθούν με κάθε μέσο την ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας» και επομένως, χώρες με πολυπληθείς αλβανικούς πληθυσμούς είναι «ευάλωτες» σε φαινόμενα αλυτρωτικού εθνικισμού, όπως η Σερβία, η π. Γ.Δ. Μακεδονίας, το Μαυροβούνιο και η Ελλάδα.

Παρατείνεται η πολιτική αστάθεια στη FYROM, μετά τις βουλευτικές εκλογές, αφού δεν έχει ακόμη σχηματιστεί Κυβέρνηση. Το Εθνικιστικό κόμμα VMRO-DPMNE του για μια 10ετία πρωθυπουργού Ν. Γκρουέφσκι, παρότι ήλθε πρώτο στις Βουλευτικές εκλογές, εντούτοις δεν κατόρθωσε να κατακτήσει την πλειοψηφία στη Βουλή, αφού εξέλεξε 59 βουλευτές (είναι οι 120 έδρες του σκοπιανού κοινοβουλίου) και διότι, απέσυραν την υποστήριξη τους τα αλβανικά κόμματα, που στηρίζουν πλέον το δεύτερο κόμμα της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης (SDSM) του Ζ. Ζάεφ, εξασφαλίζοντας την πλειοψηφία στη Βουλή (διαθέτουν 67 έδρες). Ο αρχηγός του SDSM, Ζόραν Ζάεφ, υπέβαλε στον πρόεδρο Γκιόργκε Ιβάνοφ, κατάλογο 67 βουλευτών που θα στηρίξουν την Κυβέρνηση του. Είναι βουλευτές από το SDSM και τα τρία αλβανικά κόμματα (DUI, Besa και της Συμμαχίας των Αλβανών). Όμως ο Πρόεδρος της FYROM, αρνείται να δώσει στον Ζόραν Ζάεφ εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης.

Ο Σκοπιανός Πρόεδρος προβάλει ως αιτία της άρνησής του, τα αιτήματα των αλβανικών κομμάτων, που έχει αποδεχτεί ο Ζόραν Ζάεφ και μεταξύ αυτών είναι: η επίσημη καταγγελία από την Σκοπιανή κυβέρνηση σε βάρος της Σερβίας, για πολιτική γενοκτονίας σε βάρος των Αλβανών. Και η καθιέρωσης της αλβανικής γλώσσας, ως δεύτερης επίσημης στο σύνολο της σκοπιανής επικράτειας . Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο Σκοπιανός Πρόεδρος Γκιόργκε Ιβάνοφ , αποδοχή των αλβανικών αιτημάτων από μια Κυβέρνηση συνεργασίας (Αλβανών- Μακεδόνων), θα υπονόμευε τον «μακεδονικό» χαρακτήρα του κράτους, θα οδηγούσε βαθμιαία στην ομοσπονδιοποίηση, την καντονοποίηση και εν τέλει στον διαμελισμό του κράτους, γι’ αυτό δεν δίνει εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης στο Ζ. Ζάεφ!

Το επίσης ανησυχητικό είναι ότι ο ηγέτης του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στην ΠΓΔΜ, «Δημοκρατική Ένωση για Ενσωμάτωση (DUI)» Αλί Αχμέτι, μετά από διαβούλευση με την υπουργό άμυνας της Αλβανίας Άμυνας Mimi Kodeli, δήλωσε, ότι στην περίπτωση που ο πρόεδρος των Σκοπίων, δεν δώσει την εντολή να σχηματιστεί κυβέρνηση από τον Ζόραν Ζάεφ, τότε, υπάρχει και θα εφαρμοστεί το σχέδιο Β. Υπενθυμίζουμε ότι ο Αλί Αχμέτι (Πρόεδρος του DUI), ήταν ο επικεφαλής του παράνομου στρατού των Αλβανών της FYROM, που συγκρούστηκε με τις δυνάμεις ασφαλείας του κράτους των Σκοπίων και είχε στενές σχέσεις με τον Απελευθερωτικό Στρατό Κοσσόβου τον διαβόητο UCK, που ο επικεφαλής του, ο Χασίμ Θάτσι είναι σήμερα ο Πρόεδρος του Κοσσόβου.

Μάλιστα, ο Χασίμ Θάτσι, κάλεσε τους Αλβανούς των Σκοπίων να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, αφού ο πρόεδρος Γκιόργκε Ιβάνοφ, αρνήθηκε να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ζόραν Ζάεφ, μια κυβέρνηση φιλοδυτική και φιλοαλβανική.

Διπλωματικές πηγές από Σκόπια, υποστηρίζουν ότι, η Μόσχα στηρίζει το δίδυμο Ιβάνοφ- Ν. Γκρουέφσκι για τον σχηματισμό «πατριωτικής» Κυβέρνησης στα Σκόπια, που θα έχει φιλικές σχέσεις με τη Σερβία.

Το Βελιγράδι και τα Σκόπια, επισκέφτηκε η Εκπρόσωπος της Ε.Ε. για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Φεντερίκα Μογκερίνι, σε μια προσπάθεια κατευνασμού της κρίσης. Στην ομιλία της στην ειδική επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής της Σερβίας, πολλοί Σέρβοι βουλευτές διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τη στάση της Ε.Ε., και μάλιστα σήκωσαν και πανό υπέρ της Ρωσίας. Η διαμαρτυρία των Σέρβων βουλευτών έγκειται στις πιέσεις που ασκεί η Ε.Ε. προς το σερβικό κράτος, να αναγνωρίσει το αλβανικό Κοσσυφοπέδιο, ώστε να προωθηθεί η διαδικασία ένταξης της Σερβίας στην Ε.Ε.. Κατά την επίσκεψή της στα Σκόπια, η Φ. Μογκερίνι , συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Γκιόργκε Ιβάνοφ, από τον οποίο ζήτησε, όπως η ίδια δήλωσε, να αναθεωρήσει την απόφασή του και να δώσει εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης στους Σοσιαλδημοκράτες του Ζόραν Ζάεφ, καθώς η Ε.Ε. είναι θετική στην συνεργασία του με τα αλβανικά κόμματα της FYROM. Ουσιαστικά η επίτροπος της Ε.Ε. ζήτησε από τον Σκοπιανό Πρόεδρο να συναινέσει στον σχηματισμό Κυβέρνησης, που θα είναι φιλοδυτική και φιλοαλβανική, όπως απαιτούν οι πρώην αλβανοί οπλαρχηγοί και νυν πολιτικοί ηγέτες.

Για την γενικότερη «εικόνα» στα Δυτικά Βαλκάνια, στα παραπάνω να προσθέσουμε ότι: Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα, απείλησε με πόλεμο, αν δεν σχηματιστεί Κυβέρνηση στα Σκόπια με την συμμετοχή των Αλβανών, ενώ απεύθυνε αυστηρή προειδοποίηση στους Σέρβους, να μην τολμήσουν να αμφισβητήσουν την αλβανική κυριαρχία στο Β. Κόσσοβο (περιοχή Μητροβίτσας).

Η Αλβανίδα υπουργός άμυνας Mimi Kodheli και ο Κροάτης ομόλογός της, Damir Krsticevic, απέστειλαν κοινή επιστολή προς τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Jens Stoltenberg, στην οποία ζητούν την παρέμβαση της Συμμαχίας για να αποτραπούν δράσεις των Σέρβων στα σύνορα με στόχο την διάσπαση της κυριαρχίας της “Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου” , καταγγέλλοντας εμμέσως τη στήριξη της Ρωσίας στη Σερβία.

Η ρωσική απάντηση ήταν άμεση: «Mη παίζετε με τη φωτιά και μην προκαλείτε νέο πόλεμο με τη Σερβία».

Ο Αλβανός πρόεδρος, Μπουγιάρ Νισάνι, πραγματοποίησε επίσκεψη στην αλβανική μειονότητα της Σερβίας, στην Κοιλάδα του Πρέσεβο (νότια Σερβία), όπου συναντήθηκε με τον αλβανικής καταγωγής πληθυσμό των πόλεων του Μπουγιάνοβατς, Μέντβετζα και του Πρέσεβο και ζήτησε να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα. Είναι η πρώτη επίσκεψη Προέδρου της Αλβανίας εδώ και 69 χρόνια στη Σερβία (ο Ενβέρ Χότζα τον Ιούλιο του 1948 είχε επισκεφτεί το Βελιγράδι). Ο Αλβανός Πρόεδρος, δεν έγινε δεκτός από τον ομόλογό του τον Πρόεδρο της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς, παρότι επισκέφτηκε επισήμως τη χώρα του.

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει ο Νικόλαος Μέρτζος

Η πιο πρόσφατη και πιο άρτια φετινή μελέτη δείχνει ότι οι Αλβανοί μετανάστες ……
ενσωματώθηκαν στην ελληνική κοινωνία ταχύτερα και πληρέστερα από κάθε άλλη ομάδα ξένων μεταναστών. Αντιγράφουμε:
Οι μετανάστες έχουν γίνει οργανικό στοιχείο της τοπικής κοινωνίας και η ενσωμάτωση τους προκύπτει από τις ίδιες διαδικασίες που ορίζουν τις ζωές των ντόπιων. Καθώς οι Αλβανοί μετανάστες έχουν ενταχθεί σε μεγάλο βαθμό στις τοπικές κοινωνίες θα ήταν ίσως άκαιρο να συζητάμε για αλβανική κοινότητα στην Ελλάδα, καθώς οι περισσότεροι εμφανίζονται διασκορπισμένοι στον αστικό και περιαστικό ιστό χωρίς ιδιαίτερα κοινωνικά δίκτυα ενεργοποιημένα μεταξύ τους. Δεν προβάλλουν ιδιαίτερα την εθνική ταυτότητα, η οποία δεν φαίνεται να είναι ένας ισχυρός συνδετικός κρίκος που να τους συσπειρώνει στην καθημερινή τους ζωή. Οι Αλβανοί στη μεγάλη πλειοψηφία τους προσαρμόζονται, αποφασίζουν να ζήσουν εδώ, μαθαίνουν αμέσως ελληνικά και εντάσσονται.


Συνέχεια

Related Post

Κατηγορίες: Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

Η ΤΟΣΚΑΝΗ……


«Η Τοσκάνη είναι ένα από τα λίγα μέρη στη Γη που πρέπει να δείτε πριν φύγετε από αυτή τη ζωή»

O Marcin Sobas φωτογραφίζει τις πράσινες θάλασσες του επίγειου παράδεισου της ιταλικής γης, αποτυπώνοντας τους μοναδικής ομορφιάς, πίνακες ζωγραφικής της φύσης. Από τη Νικολέτα Μακρή

 

 

  

O Marcin Sobas φωτογραφίζει τις πράσινες θάλασσες του επίγειου παράδεισου της ιταλικής γης, αποτυπώνοντας τους μοναδικής ομορφιάς, πίνακες ζωγραφικής της φύσης. Από τη Νικολέτα Μακρή

Ο Marcin Sobas είναι Πολωνός φωτογράφος και ειδικεύεται στις φωτογραφίες τοπίων. Τα αγαπημένα του θέματα είναι τα καλλιεργήσιμα εδάφη και τα βουνά με την πρωινή ομίχλη και τις λίμνες. Ένα από τα μέρη όμως που λατρεύει να επισκέφτεται είναι η Τοσκάνη στην Ιταλία. Ο φωτογράφος απαθανάτισε μοναδικά τοπία –βγαλμένα θαρρείς από παραμύθι- και τα δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του. Στη συνέχεια δημοσίευσε ένα οδοιπορικό στο boredpanda.


Συνέχεια

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

Ανατροπή σκηνικού στη Λιβύη- Δυνατοί παίκτες ανακατεύουν την τράπουλα, με την ΕΕ θεατή…

ΑΠΟ ΤΗΝ Liberal

 

Ανατροπή σκηνικού στη Λιβύη- Δυνατοί παίκτες ανακατεύουν την τράπουλα, με την ΕΕ θεατή…

(Photo by Ahmet Izgi/Anadolu Agency/Getty Images/Ideal Images)

Του Βασίλη Κοψαχείλη*

Η νεοϊδρυθείσα Λιβυκή στρατιωτική οργάνωση, που αποκαλείται Benghazi Defence Brigades (BDB), ήρθε δυναμικά στο προσκήνιο, φιλοδοξώντας να ανατρέψει τις ισορροπίες που είχαν διαμορφωθεί στη χώρα, τους τελευταίους μήνες. Στο παρασκήνιο διαφαίνεται πως, ενδεχομένως και για διαφορετικούς λόγους, καταλύτες στην ανατροπή του σκηνικού είναι η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία, σε ένα γεωστρατηγικό παιχνίδι για πολύ δυνατούς παίκτες, αντοχές και νεύρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση – αναμενόμενο μεν, δυστυχώς δε – έχει χάσει πλέον το παιχνίδι που λέγεται γεωστρατηγικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ όντας εγκλωβισμένη στον εφιάλτη του μεταναστευτικού, αδυνατεί να εκπονήσει τουλάχιστο ένα βιώσιμο σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος, παρκάροντας εκατοντάδες χιλιάδες Αφρικανών μεταναστών στις νότιες ερήμους της εύθραυστης Λιβύης.

Το σκηνικό των τελευταίων μηνών

Τους τελευταίους μήνες η κατάσταση στην Λιβύη έδειχνε να έχει σταθεροποιηθεί. Πολιτική και στρατιωτική τάξη δεν υπήρχε, όμως τα πράγματα έδειχναν πως κινούνται προοδευτικά σε μια «ομαλοποίηση», θα λέγαμε καλύτερα σταθερότητα, σε σχέση με το εντελώς ρευστό σκηνικό των προηγούμενων ετών.

Στην πρωτεύουσα Τρίπολη έχει εγκατασταθεί, κατόπιν αμφιλεγόμενης πολιτικής συμφωνίας και ευλογίας του ΟΗΕ, μια κυβέρνηση αποτελούμενη κυρίως από μετριοπαθείς Ισλαμιστές των φυλών στα δυτικά της χώρας (όπου ζει σχεδόν το 70% του Λιβυκού λαού). Η κυβέρνηση αυτή στερείται λαϊκής εντολής, ωστόσο νομιμοποιείται ως προϊόν του διεθνούς παράγοντα και εκφράζει τη Λιβυκή αρχή στο εξωτερικό. Εκτός από την μεγάλη στήριξη του ΟΗΕ, η κυβέρνηση της Τρίπολης δεν έχει άλλα οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά ερείσματα και είναι εξαιρετικά αδύναμη ώστε να κερδίσει τους τζιχαντιστές και να επιβάλλει την τάξη στη χώρα.

Από την άλλη, υπάρχει το δημοκρατικά εκλεγμένο κοινοβούλιο της χώρας που έχει μετακινηθεί στα ανατολικά στην πόλη Βεγγάζη και το οποίο έχει πολιτικά ανταγωνιστικές σχέσεις με την κυβέρνηση στην Τρίπολη. Υπό τις εντολές του βρίσκεται ο Εθνικός Λιβυκός Στρατός (LNA) με αρχηγό τον χαρισματικό και πολιτικά φιλόδοξο στρατηγό Khalifa Haftar. Με την ανοιχτή υποστήριξη της Αιγύπτου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, καθώς και με την υψηλή επιστασία και συμφωνία της Ρωσίας, τους τελευταίους μήνες ο στρατηγός Haftar κατάφερε να ελέγξει μεγάλο τμήμα στα κεντρικά της χώρας, όπου βρίσκονται τα κυριότερα λιμάνια και εγκαταστάσεις εξαγωγής πετρελαίου της Λιβύης, και έτσι να αυξήσει και εκείνος το ειδικό πολιτικό του βάρος στο μελλοντικό μεταπολεμικό σκηνικό της χώρας. Σε μία κίνηση καλλιέργειας ενωτικού προφίλ, όταν οι δυνάμεις του LNA κατέλαβαν πριν από 7 μήνες στρατηγικούς λιμένες εξαγωγής πετρελαίου, ο στρατηγός Haftar παρέδωσε τις εγκαταστάσεις στη Libyan National Oil Corporation η οποία τελεί υπό την δικαιοδοσία της κυβέρνησης στην Τρίπολη, με την οποία ο στρατηγός Haftar διατηρεί ανταγωνιστικές σχέσεις, προκειμένου να ξαναρχίσει η παραγωγή και οι εξαγωγές πετρελαίου και να μπουν στα ταμεία της χώρας χρήματα και κυρίως πολύτιμο συνάλλαγμα, αναγκαίο για την χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης της χώρας.

Τα κίνητρα στήριξης της Αιγύπτου στο στρατηγό Haftar έχουν καθαρά χαρακτήρα εμπέδωσης της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή – στοιχείο που «καίει» τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αλ Σίσι, ενώ η υποστήριξη του Ρωσικού παράγοντα στον Λίβυο στρατηγό κρύβουν την Ρωσική στρατηγική επιλογή για τον έλεγχο της ενεργειακά πλούσιας χώρας και των εγκαταστάσεών της, με το στρατηγό σε ρόλο προσωπικού ασφαλείας, τώρα και στο μέλλον.

Ανατροπή σκηνικού

Την περασμένη Παρασκευή είχαμε μια σημαντική εξέλιξη στη Λιβύη που ίσως ανατρέπει πολλά από τα δεδομένα των τελευταίων μηνών στη χώρα. Οι πληροφορίες για κατάληψη του σημαντικού εξαγωγικού λιμένα πετρελαίου του Es Sider από δυνάμεις του νεοϊδρυθέντα στρατού που αποκαλείται Benghazi Defence Brigades (BDB) έχει μικρή τακτική αξία αλλά πολύ μεγαλύτερη σημασία σε επίπεδο σημειολογίας και πολιτικής ουσίας για το μέλλον του στρατηγού Khalifa Haftar και των μελλοντικών πολιτικών ισορροπιών στη χώρα.

Ο BDB ιδρύθηκε μόλις στα τέλη του 2016, με στόχο την ανακατάληψη περιοχών στα ανατολικά της χώρας που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του στρατηγού Haftar. Η ταυτότητα αυτής της νέας στρατιωτικής δύναμης πραγματικά σηκώνει πολλές ερμηνείες. Οπότε, ο ασφαλέστερος τρόπος να δούμε τους σκοπούς της, είναι η διερεύνηση και πιθανολόγηση του ποιους τελικά εξυπηρετεί η δράση της.

Ο αιφνιδιασμός ημέρα Παρασκευή (ημέρα προσευχής για τους Μουσουλμάνους) και η έστω προσωρινή στρατιωτική ήττα των δυνάμεων του στρατηγού Haftar (αργότερα ανακοινώθηκε ότι οι δυνάμεις του Λιβυκού στρατού έθεσαν εκ νέου μέρος του λιμένα υπό τον έλεγχό τους, αλλά ωστόσο κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα ποιος κατέχει τι) ήταν ισχυρό πλήγμα στην εικόνα του στρατηγού ως απόλυτου και ισχυρού άνδρα στην εμπέδωση της τάξης και της ασφάλειας στη χώρα, στοιχείο που του προσέδιδε μεγάλη λαϊκή απήχηση. Ήταν τυχαίο γεγονός ή καμπανάκι για το μέλλον του;

Το παιχνίδι της Ρωσίας

Την ώρα που πριν ένα μήνα η Ρωσία καλούσε για τρίτη φορά τον στρατηγό Haftar επί εδάφους της – ακόμη και αν επρόκειτο για το αμφιλεγόμενης ικανότητας μίνι αεροπλανοφόρο της στη Μεσόγειο – και του υποσχόταν υλικοτεχνική βοήθεια, την ίδια ώρα και υπογείως, η Ρωσική διπλωματία έριχνε γέφυρες προς την κυβέρνηση της Τρίπολης, δηλώνοντας πολιτική στήριξη και διάθεση συνεργασίας και βοήθειας. Γιατί αυτό το διπλό παιχνίδι;

Είναι πλέον φανερό πως η Ρωσία έχει φιλοδοξίες και επιδιώξεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου που ξεπερνούν κατά πολύ την διάθεση αποκατάστασης των παλαιών της διαύλων και επιρροών στη Λιβύη ή τη Συρία. Όμως γνωρίζει καλά, ότι αν προσπαθήσει να καλύψει μόνη της και χωρίς διεθνή νομιμοποίηση τις φιλοδοξίες της αυτές, τότε πολύ απλά θα αναλωθεί. Έτσι λοιπόν, επαναλαμβάνει στην περίπτωση της Λιβύης το ίδιο στρατήγημα που προσπάθησε να επιβάλλει και στο Κυπριακό στις πρόσφατες συνομιλίες στη Γενεύη. Να θέσει δηλαδή, τον ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας ως νομιμοποιητικά όργανα λύσεων βολικών προς τον Ρωσικό παράγοντα στις περιοχές αυτές. Γι’ αυτό και ρίχνει γέφυρες προς την νόμιμη και από τον ΟΗΕ υποστηριζόμενη κυβέρνηση της Τρίπολης, αντί να στηρίζει μονόπλευρα το άστρο του φιλόδοξου και όχι αναγκαστικά δεδομένου στρατηγού Haftar. Αντικειμενικός σκοπός της Ρωσίας είναι πάντα η αποκατάσταση της τάξης στη χώρα σε σχέση με τα πετρελαϊκά της συμφέροντα εκεί, τον έλεγχο των εξαγωγικών λιμένων και των μελλοντικών ενεργειακών αγωγών προς την Ευρώπη.

Τα ενεργειακά συμφέροντα της Σαουδικής Αραβίας στην Λιβυκή εξίσωση;

Στην προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα, «αφού τα χρήματα από την εξαγωγή πετρελαίου στη χώρα τελικά πάνε στο ταμείο της κυβέρνησης στην Τρίπολη, γιατί να θέλουν εσωτερικές δυνάμεις την διακοπή των ενεργειακών εξαγωγών της χώρας;», μία ενδεχόμενη απάντηση μπορεί να προέρχεται από μία άλλη σημαντική παγίδα στην οποία έχει εγκλωβιστεί η Σαουδική Αραβία και δίνει αν θέλετε και μια απάντηση στο ποιος ωφελείται από την διακοπή των Λιβυκών εξαγωγών πετρελαίου.

Από τις αρχές της χρονιάς που αποφασίστηκε μεταξύ ΟΠΕΚ και Ρωσίας η μείωση της παραγωγής πετρελαίου προκειμένου να αυξηθεί η τιμή του στις διεθνείς αγορές, έφτασε η Σαουδική Αραβία να έχει επωμιστεί, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, μείωση της δικής της παραγωγής, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να χάσει σημαντικά μερίδια αγοράς από τους κύριους ανταγωνιστές της που είναι οι παραγωγοί σχιστολιθικού πετρελαίου της Βόρειας Αμερικής. Παράλληλα, η Σαουδική Αραβία βλέπει χώρες όπως είναι το Ιράκ, με την σχεδόν πλέον ανεξάρτητη Αυτόνομη Περιοχή του Βορείου Ιράκ ή τη Λιβύη να αυξάνουν την παραγωγή τους, και εκείνη να μην νομιμοποιείται να ζητήσει τη συμμόρφωσή τους σε χαμηλότερα επίπεδα, διότι χωρίς εξαγωγή πετρελαίου και συνάλλαγμα θα χαθεί κάθε έννοια και προοπτική σταθερότητας σε αυτές τις περιοχές.

Άρα βλέπει να έχει εγκλωβιστεί σε μια παγίδα που μόνο η καταφυγή σε στρατηγήματα αναγκαστικής διακοπής της παραγωγής θα μπορούσαν να της δώσουν ανάσα στους γεω-οικονομικούς σχεδιασμούς της. Ως εκ τούτου, η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε να είναι ένας πιθανός παίκτης που θα έβλεπε με καλό μάτι την ανατροπή του υφιστάμενου σκηνικού στη Λιβύη και την διακοπή, έστω και προσωρινή, των ενεργειακών εξαγωγικών φορτίων από τη χώρα προς τις αγορές. Μία πρόσθετη παράμετρος επίσης είναι η αύξηση του κόστους μεταφοράς, μέσω της αύξησης του κόστους των ασφαλίστρων των πλοίων λόγω της αυξημένης επικινδυνότητας και του ρίσκου που ενέχουν τα φορτία από τους Λιβυκούς λιμένες. Βλέπετε, το παιχνίδι των τιμών του πετρελαίου έχει πολλές παραμέτρους…

Η στρατηγική έκλειψη της ΕΕ από την Ανατολική Μεσόγειο

Και ενώ το παραπάνω σκηνικό αφορά ευθέως την ΕΕ και τα συμφέροντά της, εν τούτοις η στρατηγική έκλειψη της Ένωσης από την περιοχή είναι οριστική και εκκωφαντική!

Δυστυχώς η ΕΕ βλέπει με καθυστέρηση μπροστά της μόνο ένα πρόβλημα, αυτό του μεταναστευτικού. Προσπαθεί δυο χρόνια τώρα να καταλήξει σε ένα σχέδιο στρατηγικής αντιμετώπισής του, αλλά μάταια. Μέχρι να καταλήξει κάπου, αυτό που κάνει είναι να χρηματοδοτεί δράσεις ώστε ο μεγάλος όγκος των μεταναστών να κρατείται πίσω από την Βόρειο-αφρικανική Μεσογειακή ακτή. Και το πρόβλημα συσσωρεύεται και διογκώνεται, και γίνεται ακόμη πιο εκρηκτικό στις ερήμους της εύθραυστης Λιβύης.

Εκτός του μεταναστευτικού, η ΕΕ δεν μπορεί να αντιληφθεί το γεωπολιτικό και το γεωοικονομικό παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή ή ακριβέστερα να το δει έξω και πέρα από το συμβατικό πλαίσιο που θα το έβλεπε και το λογιστήριο μιας μικρομεσαίας βαλκανικής επιχείρησης.

Μακροπρόθεσμα, η στρατηγική έκλειψη της ΕΕ από την περιοχή θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για την Ευρώπη, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που καλύτερα μπορούν να μας την διηγηθούν οι μελετητές της Μεσαιωνικής Ιστορίας!

*Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος, Γεωστρατηγικός Αναλυτής.

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ?

ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ;
Πριν από λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε η παραχώρηση, υπό μορφή δωρεάς, του Κέντρου Πολιτισμού «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», στο Ελληνικό Δημόσιο.
Στην παράδοση παραβρέθηκαν και κάθισαν στην πρώτη σειρά των καθισμάτων οι κκ. Προκόπης Παυλόπουλος, Αλέξης Τσίπρας, Κυριάκος Μητσοτάκης, Νίκος Βούτσης, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Αντώνης Σαμαράς και άλλοι πολλοί. Δηλαδή όλη η πολιτική ηγεσία του Ελληνικού Δημοσίου, με προεξάρχοντα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. 
Ο πρόεδρος του ΔΣ του Ιδρύματος, κ. Ανδρέας Δρακόπουλος, στον καταπληκτικό λόγο που εκφώνησε στα πλαίσια της παράδοσης, έκανε και μια ενδεικτική αλλά αληθινή αναφορά στα πολλά μηνύματα που έλαβε τον τελευταίο καιρό, τα οποία μιλάνε με καυστικό τρόπο και σατιρίζουν την παράδοση του Κέντρου Πολιτισμού στο Ελληνικό Δημόσιο. Επέλεξε δε, να διαβάσει μερικά από τα μηνύματα και τα οποία σας παραθέτω αυτούσια :
• «Η αρχή του τέλους»
• «Ήρθε η ώρα που όλοι φοβόμασταν»
• «Θέλω να το φωτογραφίσω για να θυμάμαι το πριν και το μετά»
• «Και τώρα αρχίζει η παρακμή»
• «Αναρωτιέμαι εάν το ΔΣ του Ιδρύματος Νιάρχου έχει αντιληφθεί πως οτιδήποτε περνά στα χέρια του Ελληνικού Δημοσίου, καταστρέφεται»
• «Δεν θέλω να καταλήξει ένα απεριποίητο κτίριο. Λάβετε υπόψη το μήνυμά μου κι ας είμαι 15 χρονών»
Μερικοί από τους παρευρισκομένους ακούγοντας τα μηνύματα γέλασαν. Άλλοι πάγωσαν. Πολλοί αδιαφόρησαν. Κανείς δεν έκλαψε. Κι αν κάποιοι έπρεπε να κλάψουν, πρώτοι έπρεπε να ήταν οι παρευρισκόμενοι πολιτικοί ταγοί της Χώρας. 
 Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την έρευνα της Κάπα Research, που πραγματοποιήθηκε στις 2 και 3 Μαρτίου, με το ερώτημα «Πόσο εμπιστεύεστε κάθε θεσμό για την πρόοδο και ευημερία της χώρας μας;», εντύπωση προκαλεί ότι μόνο 5,5% των ερωτηθέντων εμπιστεύεται τα πολιτικά κόμματα και το 93% αυτών δεν τα εμπιστεύεται καθόλου. Το ίδιο και με το Ελληνικό Κοινοβούλιο, 9,5% θετικοί ψήφοι και 90,5% αρνητικοί.
Κάθε σοβαρός άνθρωπος λοιπόν, που κατέχει οποιαδήποτε θέση στον ιστό της εξουσίας, μιας χώρας που οι πολίτες της απαξιώνουν το Δημόσιο και δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη στα πολιτικά κόμματα και τους πολιτικούς, σεβόμενος τον εαυτό του και χωρίς να ενδιαφέρεται για την καρέκλα που ζεσταίνει, θα παραιτείτο.
Από ότι ξέρω, κανείς από τους παρευρισκομένους στα πρώτα καθίσματα του Ιδρύματος Νιάρχος, έχει παραιτηθεί μέχρι τώρα. Τι να υποθέσω; ότι στερούνται σοβαρότητας, δεν είναι άνθρωποι, δεν σέβονται τον εαυτό τους ή ότι δεν θέλουν να κρυώσει η καρέκλα που ζεσταίνουν; Μπορεί όλα αυτά. Ένα πάντως είναι το σίγουρο……. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ !!!!!!!!!!
Αργύριος Ανδριώτης 
Αξιωματικός ε.α.

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

3 Μαρτίου 1918: Η Συνθήκη που πρόδωσε τους Έλληνες του Ανατολικού Πόντου

  • 3 Μαρτίου 1918: Η Συνθήκη που πρόδωσε τους Έλληνες του Ανατολικού Πόντου

    Γερμανικό άγημα υποδέχεται τη σοβιετική αποστολή (Κάμενεφ, Τρότσκι) στο σταθμό του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Στις 3 Μαρτίου του 1918 υπεγράφη το τρίτο μέρος της Συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ ανάμεσα στην μπολσεβικική Ρωσία και τις Κεντρικές Δυνάμεις, τη Γερμανία και τους συμμάχους της, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η νεοσύστατη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία παρέδιδε στα χέρια του αντιπάλου τεράστια εδάφη.


Οι πρώτες σελίδες της Συνθήκης γραμμένες στα γερμανικά, ουγγρικά, βουλγαρικά, οθωμανικά τουρκικά και ρωσικά

Οι περιοχές των πόλεων της Υπερκαυκασίας Καρς και Αρνταχάν, με πολυάριθμους χριστιανικούς πληθυσμούς (κυρίως Αρμενίους, Έλληνες και Ασσυρίους), μετά από σαράντα χρόνια παραμονής στα εδάφη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας παραδόθηκαν στους Τούρκους.

Από τον Απρίλιο του 1916, μέρος της Ρωσίας αποτελούσε και το βιλαέτι της Τραπεζούντας. Την εξουσία στην περιοχή ασκούσε ο μητροπολίτης Χρύσανθος. Ο επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων Τζεμάλ Αζμί, κατά την αποχώρησή του από την Τραπεζούντα θεώρησε σκόπιμο και δίκαιο να παραχωρήσει επίσημα την εξουσία στα χέρια του Έλληνα δεσπότη. Την ελληνική τοπική Αρχή την δέχτηκαν και οι Ρώσοι. Με τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ η θρυλική Τραπεζούντα ξαναγύρισε στα χέρια των Τούρκων κατακτητών, όπως και όλος ο Ανατολικός Πόντος.


Συνέχεια

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ΗΠΑ και ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ: Στο θολωμένο μου μυαλό!!


 

 
 
Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*
 
          Και να που το τελματωμένο θέμα  της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής διένεξης ξανάρθε στην επικαιρότητα  με τις χειρότερες  συνθήκες. Η επίσκεψη Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον και η δήλωση  Τραμπ, για επανέναρξη των συνομιλιών , αλλά  και η ρήση του ότι «μπορεί να ζήσει και με την λύση ενός κράτους στην περιοχή, αν το αποδεχθούν και οι δύο πλευρές» (σιγά μην την αποδεχθούν ποτέ οι Παλαιστίνιοι),
 

πυροδότησε αντιδράσεις όχι μόνο στον Αραβικό κόσμο, αλλά και στον Δυτικό κόσμο. Και τούτο διότι ο πρόεδρος Τραμπ υιοθέτησε ουσιαστικά τις θέσεις Νετανιάχου, στο θέμα αυτό, της λύσης ενός κράτους, που δεν αποδέχεται κανένα Αραβικό κράτος.  Μάλιστα στο Ισραήλ  ο Νετανιάχου  έχει ήδη δεχτεί επικρίσεις από την ισραηλινή Δεξιά,  επειδή εξετάζει το ενδεχόμενο παύσης της εποικιστικής  δραστηριότητας , κατόπιν σχετικής παραίνεσης  του προέδρου Τραμπ.

          Η  Γαλλία όμως θεωρεί «συγκεχυμένη και ανησυχητική» τη νέα θέση των ΗΠΑ όσον αφορά την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή διένεξη, όπως δήλωσε  ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών,  σχολιάζοντας την παρέκκλιση του Προέδρου Τραμπ από τη πάγια  δέσμευση των ΗΠΑ επί δεκαετίες τώρα, για υποστήριξη της λύσης των δύο κρατών. Μετά την  συνάντησή του με τον νέο Αμερικανό ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλλερσον, στη σύνοδο κορυφής της Ομάδας των Είκοσι (G20) στη Βόννη, δήλωσε: «Ήθελα να του υπενθυμίσω, μετά τη συνάντηση Τραμπ -Νετανιάχου, ότι κατά την άποψη της Γαλλίας, δεν υπάρχουν άλλες επιλογές, εκτός από την προοπτική μιας λύσης δύο κρατών και ότι η άλλη επιλογή που ανέφερε ο κ. Τίλλερσον δεν είναι ρεαλιστική, δίκαιη ή ισορροπημένη». Ακόμη και ο Γερμανός ΥΠΕΞ,  προειδοποίησε ότι η οικοδόμηση περισσότερων ισραηλινών εποικισμών στα παλαιστινιακά εδάφη ενδέχεται να θέσει τέλος στην προοπτική της λύσης δύο κρατών και να πυροδοτήσει συγκρούσεις στην περιοχή.



 

          Και η αλλοπρόσαλλη εξωτερική των ΗΠΑ συνεχίστηκε όταν  σε αντίθεση με τη σαφή προτίμηση του Προέδρου Τραμπ  για οποιαδήποτε λύση θεωρείται καλύτερη από τα δύο μέρη (δηλαδή η άποψη  Νετανιάχου, του ενός κράτους, που φυσικά δεν δέχονται οι Παλαιστίνιοι), η Πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Νίκι Χάλλευ, δήλωσε  ότι «οι ΗΠΑ υποστηρίζουν απολύτως μια λύση δύο κρατών για την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή διένεξη και ότι όποιος πιστεύει ότι αυτό δεν ισχύει, σφάλει». Και συνέχισε δηλώνοντας  στους δημοσιογράφους: «Σκεφτόμαστε όμως και αντισυμβατικά, δηλαδή, τι πρέπει να γίνει για να καθίσουν οι δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων; Για ποιο πράγμα πρέπει να τους πείσουμε να συμφωνήσουν;».
          Σύμφωνα δε, με παλαιστινιακές πηγές, η αποκήρυξη της ιδέας των δύο κρατών θα έχει ολέθριες συνέπειες για όλη την περιοχή. Ο εκπρόσωπος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης [PLO], Νάσερ Ελ Κίντουα, δήλωσε: «Απόρριψη της λύσης των δύο κρατών ισοδυναμεί με απόρριψη της ειρηνευτικής διαδικασίας». Ακόμη και ο Αραβικός Σύνδεσμος πήρε θέση στο θέμα και αρνείται να παρεκκλίνει από την πάγια θέση του, και  «επαναλαμβάνει την ακλόνητη υποστήριξή του στη λύση των δύο κρατών για τους  δύο λαούς και προειδοποιεί ότι είναι ενάντια στη μετακίνηση της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ», που ήταν προεκλογική υπόσχεση του Τραμπ.
Στο  πολιτική διελκυστίνδα  πήρε μέρος και η οργάνωση Χεζμπολάχ , η οποία σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι η συνάντηση Τραμπ – Νετανιάχου, σηματοδότησε στην ουσία το τέλος των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Σημειώνεται επίσης ότι ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλλα , μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο της Χεζμπολάχ, al-Manar του Λιβάνου, απείλησε ότι «σε οποιαδήποτε μελλοντική σύγκρουση με το Ισραήλ, η Χεζμπολάχ θα πλήξει όχι μόνο τη δεξαμενή αποθεμάτων αμμωνίας του Ισραήλ, αλλά και τον πυρηνικό αντιδραστήρα της Ντιμόνα, στο νότιο Ισραήλ». Επιπλέον, σχολιάζοντας την κοινή συνέντευξη Τύπου Τραμπ – Νετανιάχου δήλωσε ότι «οι Άραβες ηγέτες και όλοι όσοι είχαν υποστηρίξει τις διαπραγματεύσεις ως μια στρατηγική πρέπει να αναγνωρίσουν την αποτυχία αυτής της προσέγγισης και να ατονήσουν ότι ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος της αντίστασης».  Απαντώντας στις απειλές  Νασράλλα, ο Υπουργός Πληροφοριών του Ισραήλ, Ίσραελ Κατζ , δήλωσε ότι «σε περίπτωση που υπάρξει οποιαδήποτε επίθεση σε αστικά κέντρα ή υποδομές του Ισραήλ, θα μπει στο στόχαστρο ολόκληρος ο Λίβανος», συμπεριλαμβανομένων των υποδομών της χώρας.
          Διαπιστώνουμε έτσι,  ότι μετά το ταξίδι Νετανιάχου στις ΗΠΑ, το Παλαιστινιακό ζήτημα πήρε στην κυριολεξία φωτιά. Αντί να αποτελέσει την αφορμή της επανεκκίνησης των συνομιλιών, μάλλον οξύνθηκε η κατάσταση, αφενός  με τις διφορούμενες και αντιφατικές θέσεις των ΗΠΑ, των θεμάτων εποικισμού του Ισραήλ στην Δυτική Όχθη και  της πρόθεσης Τραμπ να μεταφέρει την Αμερικανική Πρεσβεία από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ και      αφετέρου με  την απόρριψη της λύσης του ενός κράτους από Παλαιστινίους και Αραβικό Σύνδεσμο, καθώς και   τις απειλές Νασράλλα κατά Ισραήλ,  με αποτέλεσμα οι δύο πλευρές, να βρεθούν στα χαρακώματα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά   η οργάνωση Χεζμπολάχ, που θεωρείται πλέον εμπειροπόλεμη και καλά εξοπλισμένη από την συμμετοχή της στο πόλεμο της Συρίας, να απειλεί  ευθέως το Ισραήλ, με πυρηνικό και βιολογικό ολοκαύτωμα, με πλήγματα σε αποθήκες με χημικό υλικό και στον πυρηνικό αντιδραστήρα της Ντιμόνα. Ωραία  λοιπόν  τα κατάφερε  ο πρόεδρος Τραμπ για αρχή, αφού δεν έλαβε υπόψη, τις πάγιες θέσεις της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και αυτοσχεδιάζει  επικίνδυνα σε έναν χώρο που αποτελεί επί δεκαετίες το πεδίο άγριων συγκρούσεων, εθνικών, θρησκευτικών, πολιτικών, οικονομικών, ενεργειακών συμφερόντων και επιδιώξεων και την προβολή ισχύος κρατικών δρώντων, εις βάρος των λαών που ζουν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Δηλαδή «στο θολωμένο μου μυαλό», όπως  τραγουδούσε ο μεγάλος Στέλιος Καζαντζίδης Οι εξελίξεις αναμένονται σύντομα, ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι οι χείριστες και ότι θα επικρατήσει η σύνεση και η λογική, που αναζητούνται μέχρι τώρα.
 
*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος(ε.α.), πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ, Tactical Intelligence School (U.S. Army), Μεταπτυχιακό στην Γεωπολιτική Ανάλυση, Γεωστρατηγική Σύνθεση του ΕΚΠΑ.

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

Ο “πυρομανής” Ερντογάν είναι έτοιμος να βάλει φωτιά στο Αιγαίο; Θα πρέπει πολύ να το σκεφτεί

 

tου  ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ*

Ο “πυροδοτικός μηχανισμός” που ο “εμπρηστής” Ερντογάν έχει ποντίσει στο Αιγαίο έχει σχήμα κάλπης! Το κάλπικο κλίμα πολέμου που έχει επιβάλλει η Άγκυρα το τελευταίο διάστημα στο Αιγαίο μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε μια πραγματική “παράσταση έντασης”. Στην Αθήνα ανησυχούν ότι ο Ερντογάν δεν θα διστάσει να “σηκώσει την παράσταση” αν πιστέψει ότι αυτό θα του δώσει τη νίκη στο δημοψήφισμα του Απριλίου μέσω του οποίου ελοίζει να γίνει και τυπικά σουλτάνος.

“Η Τουρκία ψάχνει μια “νίκη” στο Αιγαίο και η Ελλάδα δεν μπορεί να ανεχθεί δεύτερα Ίμια”! Το μήνυμα της Άγκυρας προς την Αθήνα έχει γίνει κατανοητό,αλλά σαφής είναι και η απάντηση. Το Αιγαίο “μυρίζει μπαρούτι”, το φυτίλι έχει απλωθεί και  τα σπίρτα βρίσκονται στα χέρια του Ερντογάν που όλο και περισσότεροι φοβούνται ότι πρόκειται για πυρομανή!


Το “παιχνίδι” που παίζεται στο Αιγαίο το τελευταίο διάστημα μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνει επικίνδυνο. Η προσπάθεια της Άγκυρας να οδηγήσει την κατάσταση έντασης που εκείνη δημιούργησε και συντηρεί, σε “θερμό επεισόδιο” γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο πιεστική. Το τελευταίο δεκαήμερο η Τουρκία έχει επιδοθεί σε άνευ προηγουμένου “ψυχολογικές επιχειρήσεις”, με συνεχή δημοσιεύματα περί επεισοδίων στο Αιγαίο και ειδικά  στην περιοχή των Ιμίων. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν αποδειχτεί ψευδείς ειδήσεις. Αλλά μέσα σ΄ αυτό το παραπληνητικό σκηνικό η Άγκυρα δείχνει ότι κάτι ετοιμάζει στο Αιγαίο.

Τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη, στο Πεντάγωνο υπήρξε μεγάλη ανησυχία. Μόλις έπεσε το σκοτάδι εντοπίστηκαν στη περιοχή των Ιμίων τρία σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής κι ένα φουσκωτό. Η ανησυχία των επιτελών του ΓΕΕΘΑ, πως κάποια στιγμή οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν να αποβιβαστούν σε μία από τις δύο βραχονησίδες, έστω μόνο για να βγάλουν…φωτογραφία, είναι διαρκής. Σήμανε συναγερμός ο οποίος δεν αφορούσε μόνο στην περιοχή που εξελισσόταν το γεγονός. Πληροφορίες της Real News αναφέρουν ότι σε αεροδρόμια “πρώτης γραμμής” της Πολεμικής Αεροπορίας, οι αποθήκες οπλισμού άνοιξαν και τουλάχιστον έξι μαχητικά αεροσκάφη F-16 , “φορτώθηκαν” από τους οπλουργούς των μονάδων! Τα ζεύγη των μαχητικών παρέμειναν σε κατάσταση άμεσης απογείωσης μέχρι τις 3 τα ξημερώματα της Τετάρτης! Δεν είναι κάτι συνηθισμένο και δείχνει ότι αυτό που είπε σε δηλώσεις του ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, εφαρμόζεται στην πράξη: “Δεν θα είμαστε πάντα τόσο ανεκτικοί”, είπε στέλνοντας στην απέναντι πλευρά το μήνυμα να μην κλιμακώσουν απερίσκεπτα μια κρίση στο Αιγαίο.

Το μήνυμα αυτό έχει “περάσει” στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου πολύ πριν το διατυπώσει δημόσια ο Ν.Κοτζιάς. Η αντιμετώπιση των -λίγων αριθμητικά- τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο γίνεται με “ποιοτικά αναβαθμισμένο” τρόπο από την ελληνική πλευρά και όχι μόνο με εναέρια μέσα! Τα κινητά ρωσικά αντιαρεπορικά συστήματα που βρίσκονται αναπτυγμένα σε νησιά του Αιγαίου “λοκάρουν” όλο και συχνότερα τους Τούρκους πιλότους. Είναι  πάρα πολλές οι περιπτώσεις που οι νεαροί και άπειροι Τούρκοι χειριστές οι οποίοι έχουν απομείνει στην πρώτη γραμμή πτήσεων της τουρκικής αεροπορίας ένιωσαν εξαιρετικά άβολα, όταν άκουσαν τον τραχύ συριγμό του συστήματος που τους προειδοποιεί ότι έχουν εγκλωβιστεί από επίγειο ραντάρ αντιαεροπορικού συστήματος! Η ελληνική ενέργεια είναι καθόλα νόμιμη με βάση το διεθνές δίκαιο και γι΄ αυτό η Τουρκία δεν βγάζει …τσιμουδιά. Γι΄ αυτό και οι πτήσεις των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών γίνονται σε ασυνήθιστα μεγάλα ύψη πάνω από 25.000 πόδια!

Ο “γρίφος” του ΤΣΕΣΜΕ

Η Άγκυρα δείχνει ανικανοποίητη από το αποτέλεσμα των προκλήσεων της στο Αιγαίο,αν δεχτούμε ότι τελικός της στόχος ήταν και παραμένει να οδηγηθούμε σ΄ ένα σοβαρό θερμό επεισόδιο. Γι΄ αυτό και κάποιες κινήσεις της αποδίδονται στον εκνευρισμό της. Πριν δυο εβδομάδες είχε βγάλει το ωκεανογραφικό-ερευνητικό σκάφος ΤΣΕΣΜΕ στο κεντρικό Αιγαίο. Παρέμεινε για τρία 24ωρα στη περιοχή,χωρίς να κάνει οποιαδήποτε παράνομη κίνηση. Παρακολουθείτο διαρκώς από πλοίο του ΠΝ και ελικόπτερα. Το απέσυρε και το ξαναέβγαλε την περασμένη Τετάρτη στην περιοχή πέριξ της Σαμοθράκης. Στη NAVTEX που εξέδωσε δεν προσδιορίζει τη χρονική διάρκεια της παραμονής του στην περιοχή, η οποία θα καθοριστεί με νεότερη διαταγή. Τις πρώτες ώρες της παρουσίας του στο Αιγαίο, έπλευσε αυστηρά στην περιοχή που είχε καθορίσει η NAVTEX. Ωστόσο η παρουσία του αποτελεί ένα γρίφο για τους επιτελείς του ΓΕΕΘΑ που προετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα. Οι Τούρκοι “έστησαν” τη κρίση του Μαρτίου του 1987 ,με την παρουσία ερευνητικού σκάφους στην ίδια περίπου περιοχή.

Οι πολιτικές και στρατιωτικές ισορροπίες

Ίσως να ακούγεται παράδοξο, αλλά αυτή τη στιγμή στα ελληνοτουρκικά υπάρχει μια “ισορροπία” που μάλλον κάνει τουλάχιστον τους στρατιωτικούς στην Άγκυρα να είναι πιο αναποφάσιστοι από τους πολιτικούς για την εκδήλωση οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας στο Αιγαίο.

Οι κυβερνήσεις και των δύο χωρών αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, διαφορετικής φύσεως βεβαίως. Το καθεστώς Ερντογάν μπορεί να αναζητά απεγνωσμένα μια “νίκη επιβεβαίωσης” αλλά γνωρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να φανεί “συγκαταβατική”, “υποχωρητική” ή “αδύναμη” έναντι οποιασδήποτε κλιμάκωσης. Όχι μόνο για τους αυτονόητους εθνικούς λόγους αλλά και για πολιτικούς.

Σε στρατιωτικό επίπεδο η Τουρκία μπορεί να ΄χει να παρουσιάσει μεγάλους αριθμούς διαθεσιμοτήτων σε οπλικά συστήματα αλλά αντιμετωπίζει ανυπέρβλητα προς το παρόν προβλήματα στο ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Όταν ψάχνει πιλότους στην εφεδρεία για να πετάξουν στο Αιγαίο ή στηρίζεται σε νέους και άπειρους χειριστές, αφού οι έμπειροι είναι είτε στη φυλακή είτε στις επιχειρήσεις της Συρίας, καταλαβαίνει κανείς τον προβληματισμό των Τούρκων στρατηγών για την πρόκληση μιας ελληνοτουρκικής κρίσης.

Από την άλλη πλευρά οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορεί να ΄χουν προβλήματα που προκάλεσε η οκτάχρονη οικονομική κρίση αλλά υπερτερεί σαφώς σε ανθρώπινο δυναμικό και εμπειρία. Κάποιοι στο ΓΕΕΘΑ προσθέτουν και το “σύνδρομο των Ιμίων” , το οποίο ουδείς στρατιωτικός θέλει να πιστέψει ότι μπορεί να ξαναζήσει.Κι αυτό παραδόξως κρατά όπως λένε ψηλά το ηθικό.

*Δημοσιεύθηκε στη Real News

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ

Ανισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων στο Αιγαίο και αμυντικές βιομηχανίες

 

Σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης με πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας, η επιλογή της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων  κόστους περίπου 4,4δισεκ. Ευρω, προκαλεί εύλογες απορίες και επιδέχεται  κριτικής, εκτός και αν επιβάλλεται για σοβαρούς λόγους εθνικής ασφάλειας, που θα πρέπει να αναλυθούν επαρκώς.

Επειδή,  τα εξοπλιστικά προγράμματα , έχουν αποδεδειγμένα  φαύλο παρελθόν  καταλήστευσης του Δημόσιου Ταμείου, κάθε ευρώ που θα δίδεται για την αγορά ή τη συντήρηση οπλικών συστημάτων , θα πρέπει να είναι πλήρως αιτιολογημένο  και υπό τον διαφανή και εξονυχιστικό έλεγχο της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής.

Η Ελλάδα, έχει την ατυχία, να γειτονεύει γεωγραφικά με την Τουρκία, μια χώρα,  που όχι μόνο δεν κρύβει τις εδαφικές αξιώσεις της σε βάρος του Ελληνισμού (Αιγαίο, Θράκη και Κύπρος), αλλά  διεκδικεί εμπράκτως ελληνικά εδάφη με την απειλή ή την χρήση στρατιωτικής βίας.  «Ζωντανά» παραδείγματα η εισβολή στην Κύπρο (Καλοκαίρι 1974) και Ίμια (1996).

Η Τουρκία, ανεξάρτητα από Κυβερνητικά σχήματα (Ισλαμιστές, Κεμαλικοί, σοσιαλιστές, δημοκρατικοί) , υιοθετεί διαχρονικά και συστηματικά,  μια επιθετική, επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική σε βάρος της Ελλάδας.  Στοχεύει, στην πολιτικοστρατιωτική  ομηρεία της Κύπρου, στην αλλαγή του κυριαρχικού καθεστώτος στο Αιγαίο και στην αναγνώριση ως  τουρκικής  της μουσουλμανικής (θρησκευτικής  μειονότητας της Θράκης.  Η Τουρκία «επενδύει» τις Στρατηγικές επιλογές της σε βάρος του Ελληνισμού με την στρατιωτική της ισχύ την οποία αναβαθμίζει διαρκώς με δαπανηρά εξοπλιστικά προγράμματα, ενώ το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής αξιοποιώντας  αδυναμίες της ελληνικής διοίκησης, προωθεί απροκάλυπτα πλέον, καθεστώς αυτονομίας στη Θράκη.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ), και τη χρονική περίοδο από το 1995 μέχρι και το 2016, 55.879 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη έχουν κάνει 32.104 παραβιάσεις  του εθνικού μας εναέριου χώρου , από τις οποίες 1.817 ήταν πάνω από ελληνικό έδαφος (υπερπτήσεις)!

Η Τουρκία του Τ. Ερντογάν, παρά τα σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και τις εξωτερικές απειλές (Κουρδικό, Συρία, ISIS), υλοποιεί ένα μεσοπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα κόστους 22 δισεκ. Δολαρίων.

Ήδη με την αγορά  των  100 μαχητικών αεροσκαφών 5ης γενιάς τύπου F-35 Στέλθ, που θα αρχίσει η παραλαβή των 4 πρώτων το 2018 (η πρώτη παραγγελία περιλαμβάνει 24 F-35, που θα παραλάβει η Τουρκία μέχρι το 2024) και σε  συνδυασμό με την αναβάθμιση της τουρκικής αντιαεροπορικής άμυνας με την προμήθεια του Κινεζικού α/α συστήματος μακρού βεληνεκούς FD-2000 (η κινεζική εκδοχή των S-300), η Τουρκία , μεθοδεύει να πραγματοποιήσει την απειλή της, για πλήρη  ανατροπή του συσχετισμού στρατιωτικών δυνάμεων στο Αιγαίο . Αν δεν υπάρξει σοβαρή ελληνική αντίδραση, η Τουρκία, με την αδιαμφισβήτητη αεροπορική υπεροχή που θα διαθέτει,  θα μετατρέψει το Αιγαίο σε “τουρκική λίμνη” ! Επισημαίνουμε ότι η Τουρκία, είναι συμπαραγωγός χώρα στην κατασκευή των    F-35 και μάλιστα, συμμετέχει και η Τουρκική Αεροπορική Βιομηχανία, με εντυπωσιακά οφέλη.

Επειδή όμως, η συνεργασία Πολεμικών Βιομηχανιών, σφυρηλατεί και ισχυρές πολιτικοδιπλωματικές διακρατικές συμμαχίες,  επισημαίνουμε ότι: Στο πρόγραμμα JSF (το οποίο αναπτύσσεται από την αμερικανική LockheedMartin) κατασκευής του υπερσύγχρονου μαχητικού αεροσκάφους F-35 Στέλθ,  συμμετέχουν ως κύριοι χρήστες οι ΗΠΑ (1.850 αεροσκάφη) , η Βρετανία (140) και ακολουθούν, η Τουρκία (100),  η Ιταλία (60), η Ολλανδία (37), η Αυστραλία (100), η Νορβηγία (52), η Δανία (30) και ο Καναδάς (65). Ως αγοράστριες χώρες, αλλά όχι συμπαραγωγοί, εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους, επίσης, το Ισραήλ (παρήγγειλε 43 αεροσκάφη), η Ιαπωνία (42) και η Νότια Κορέα (40).Κατά την πρώτη σκληρή δοκιμασία των F-35, που  ήταν η συμμετοχή τους στην άσκηση RedFlag στην έρημο της Νεβάδα, κατόρθωσαν  να αποφύγουν τον εγκλωβισμό τους από επίγεια ραντάρ και εξολόθρευσαν τέσσερις επίγειους στόχους σε ελάχιστα λεπτά. Με τα  σημερινά δεδομένα στο Αιγαίο (ελληνική αεράμυνα), από το 2018 που η Τουρκία θα έχει τα πρώτα των F-35, αυτά δυνητικά, θα πετούν, όχι στη βραχονησίδα Παναγιά ή στο Αγαθονήσι,  αλλά και πάνω από την πλατεία Συντάγματος,  χωρίς να γίνονται αντιληπτά!!

Η ελληνική αντίδραση

Σε πρόσφατη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού Α. Τσίπρα, αξιολογήθηκε η τουρκική απειλή, καθώς και ο συσχετισμός των αεροπορικών δυνάμεων  στο Αιγαίο.  Εκτιμήθηκαν τα τούρκικα  εξοπλιστικά προγράμματα και ειδικά η ενίσχυση της Τουρκικής Αεροπορίας και οι συνέπειες της θεαματικής αύξησης της στρατιωτικής ισχύος της Τουρκίας, για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Αποφασίστηκε στο ΚΥΣΕΑ, η ενίσχυση της αεροπορικής ισχύος  και της αεράμυνας της χώρας, καθώς επίσης και ένα σχέδιο βιωσιμότητας της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας με έμφαση την ουσιαστική αναβάθμιση της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ).

Με εντολή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου και μετά από εισήγηση των επιτελείων, που εγκρίθηκε από το ΚΥΣΕΑ,  ξεκίνησε η διαδικασία για την αναβάθμιση των μαχητικών αεροσκαφών F -16, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον προς την αμερικανική κυβέρνηση για την προμήθεια αεροσκαφών πέμπτης γενιάς (F -35) και βρίσκεται σε τελικό στάδιο η υποστήριξη και συντήρηση των ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικών πυραύλων S- 300.

Το ΥΠΕΘΑ έστειλε την  απαραίτητη “LetterofRequest” (LOR) με την οποία ζητείται από την Αμερικανική κυβέρνηση να υποβάλει αίτηση για διακρατική πρόταση, περιλαμβάνοντας ένα είδος «μενού» με όλα τα σενάρια αναβαθμίσεως του στόλου των 155 ελληνικών F-16. Μαζί με το LOR για τα F-16 το ΥΠΕΘΑ ζήτησε  πλήρη ενημέρωση,  για το μαχητικό αεροσκάφος 5ης γενιάς το ΣΤΕΛΘ,  F-35 . Το κόστος για την αναβάθμιση των 155 μαχητικών F-16, υπολογίζεται στα 1,3 δισεκ. Δολάρια. Το κόστος για την απόκτηση των F-35, είναι, στα 100 εκατομ. Δολάρια το κομμάτιμε τη συνολική τιμή να ανεβαίνει στο 150 εκατομ. Δολάρια , αν προσθέσουμε και τα οπλικά συστήματα.  Η Πολεμική Αεροπορία, ζητάει την απόκτηση τουλάχιστον 20 αεροσκαφών F-35.Αξιόπιστες πληροφορίες από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, αναφέρουν, ότι το 2020 η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία θα παραλάβει τα 2 πρώταF-35 !

Επίσης, ολοκληρώνεται και η συμφωνία για την τεχνική  υποστήριξη και συντήρηση των Κατευθυνόμενων αντιαεροπορικών Βλημάτων μεγάλου βεληνεκούς εδάφους-αέρος S- 300PMU-1 με κόστος στα 160 εκατομ. ευρω. Ακόμη,  είναι σε εκκρεμότητα ο εκσυγχρονισμός των γαλλικών μαχητικών Mirage-2000, που εκτός των άλλων θα αποκτήσουν και  τη δυνατότητα  εκτόξευσης των πυραύλων Exocet AM-39, αλλά και  των Μ 2000-5, επειδή ο σχετικός διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος λόγω υψηλού κόστους. Γίνεται προσπάθεια επίλυσης θεμάτων νομικής φύσεως και να μειωθεί το κόστος, ώστε να υλοποιηθεί το σχετικό πρόγραμμα. Το κόστος υπολογίζεται στα 25 εκατομ. Ευρώ το κομμάτι, και έχει προβλεφτεί το ποσό των 450 εκατομ. Ευρώ.

Συνολικά  το κόστος για τα εξοπλιστικά ανέρχεται  περίπου στα 4,4 δισεκ. Ευρώ. Και το εύλογο ερώτημα είναι, που και πως θα εξασφαλίσει η Κυβέρνηση, στην παρούσα  δυσμενή οικονομική συγκυρία, το παραπάνω ποσό,  για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Η Κυβέρνηση εξετάζει την πρόταση,  για ένα δεκαετούς διάρκειας χαμηλότοκο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, που, σύμφωνα με πληροφορίες,  θα εξασφαλίσει και θα εγγυηθεί  η αμερικανική κυβέρνηση.

Τα δύο βασικά εξοπλιστικά προγράμματα, ο εκσυγχρονισμός των F-16  και η αγορά των F-35, θα γίνουν από την αμερικανική εταιρεία την Lockheed Martin. Η Ελλάδα,  θα προσπαθήσει να αναλάβει σημαντικό υποκατασκευαστικό έργο και για τα δυο προγράμματα, η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ). Το εξοπλιστικό πρόγραμμα που προωθεί η Κυβέρνηση έχει δύο στόχους. Να διατηρηθεί η σχετική ισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων στο Αιγαίο, ώστε να αποτραπεί κάθε προσπάθεια της Τουρκίας να αλλάξει το συνοριακό καθεστώς.  Και ο δεύτερος στόχος είναι,  να «αιματοδοθεί»  η εγχώρια αμυντική βιομηχανία , κυρίως η ΕΑΒ, που τώρα πνέει τα λοίσθια, παρότι διαθέτει άριστο επιστημονικό δυναμικό και σύγχρονες εγκαταστάσεις, όλα με κρατικές επενδύσεις.Επίσης και τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) θα ωφεληθούν από τις δαπάνες για την προμήθεια στρατιωτικού υλικού και ανταλλακτικών,  για την συντήρηση των παλαιότερων οπλικών συστημάτων. Σε αυτή την «ταραγμένη»  χρονική περίοδο, οι δαπάνες για την άμυνα,  θα πρέπει να θεωρούνται επένδυση στην Ειρήνη, στη σταθερότητα, στην οικονομία και την ασφάλεια των πολιτών.

Η ΕΑΒ και τα ΕΑΣ

Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) έχει τεράστιες δυνατότητες, αλλά λόγω λανθασμένων πολιτικών επιλογών, αντιμετωπίζει το φάσμα της απαξίωσης και της πώλησης ή του λουκέτου.  Η αξιοπιστία της ΕΑΒ αποδεικνύεται και από το ότι, έχει υπογράψει πρωτόκολλα συνεργασίας με ηγέτιδες εταιρείες του κλάδου της αεροναυπηγικής (LockheedMartin, ΕΑDS, DassaultAviation, Finmeccanica, Snecma, Thales, Pratt&Whitney, Boeing).   Επίσης το ανθρώπινο δυναμικό της εταιρείας -που ανέρχεται σε 1.380 εργαζόμενους- έχει εξειδικευμένες γνώσεις υψηλού επιπέδου ενισχύοντας έτσι καθοριστικά την ανταγωνιστικότητα της εταιρείας.

Τα ΕΑΣ

Για τη βιομηχανική μονάδα τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ), υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Πρόσφατα ο επίτιμος Α/ΓΕΝ Ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, παραιτήθηκε  από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων, καταλογίζοντας ευθύνες στην πολιτική ηγεσία,  για την καταστροφική πορεία της εταιρείας.

Ο Παναγιώτης Μοσχολιός, ο οποίος έχει διατελέσει και πρόεδρος του ΔΣ και διευθύνων σύμβουλος των ΕΑΣ, σε επιστολή του αναφέρει ότι: «Τα ΕΑΣ πήραν από το 2003 ως το 2012, 1,2 δις ευρώ “ζεστό χρήμα” επιδοτούμενα από το κράτος! Απ΄ αυτά , μόλις τα 40 εκατομμύρια δόθηκαν για επενδύσεις της εταιρείας». Εύλογο, αλλά αναπάντητο ερώτημα;  τι έγιναν τα υπόλοιπα;

Αποφασίστηκε για την σωτηρία και τη βιωσιμότητα των ΕΑΣ, να υλοποιηθεί ένα  σχέδιο αναδιάρθρωσης, που εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2013 από την Βουλή, που είχε ως βασικούς στόχους να αντιμετωπιστούν οι δομικές αιτίες  της ελλειμματικής λειτουργίας της εταιρίας και να βρεθεί λύση στο πρόβλημα των επιδοτήσεων. Όμως, από το 2015 μέχρι το 2016 το πρόγραμμα «πάγωσε», για διαφόρους λόγους . Αν δεν υπάρξει άμεσα πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, τα ΕΑΣ θα οδηγηθούν σε εκκαθάριση και λουκέτο. Η συμμετοχή της ΕΑΒ και των ΕΑΣ στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, αποτελεί το «διαβατήριο» για την βιωσιμότητα  των εγχώριων Αμυντικών Βιομηχανιών, για τις οποίες το Ελληνικό κράτος έχει επενδύσει τεράστια ποσά.

Σε ερώτησή μου , στον ΑΝΥΠΕΘΑ Δ. Βίτσα, απάντησε:

Χ.Κ. Είναι βιώσιμες οι μεγάλες  μονάδες της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας; Ποια είναι τα σχέδια της Κυβέρνησης, για τα ΕΑΣ, την ΕΑΒ, τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και Ελευσίνας;

ΑΝΥΠΕΘΑ Δ. ΒΙΤΣΑΣ.  Για εμάς η προσέγγιση του όλου θέματος της αμυντικής βιομηχανίας ξεκινάει από την ανελαστική παραδοχή, ότι δεν μπορεί να υπάρχει επαρκής αμυντική κάλυψη της χώρας χωρίς εγχώρια αμυντική βιομηχανία, είτε αυτή είναι κρατική, είτε υπό κρατικό έλεγχο είτε είναι ιδιωτική. Η αμυντική βιομηχανία αποτελεί παράγοντα της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων.

Πρώτο μας μέλημα, που ήδη το έχουμε πετύχει, είναι η αποτροπή  του ξαφνικού θανάτου. Για τα ΕΑΣ εξασφαλίσαμε ανακεφαλαίωση των χρεών ώστε με λυμένα χέρια να βγουν στη διεθνή αγορά. Για την ΕΑΒ εξασφαλίσαμε ενίσχυση του προσωπικού της ώστε να μπορεί να φέρει σε πέρας τις υποχρεώσεις της. Στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, το Πολεμικό Ναυτικό τα κρατάει ζωντανά ώστε να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους, όταν λυθούν τα άλλα ζητήματα.

Στα Ναυπηγεία Ελευσίνας επίσης το Πολεμικό Ναυτικό έχει καθοριστική συμβολή στη συνέχιση της λειτουργίας τους. Η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία έχει λαμπρές προοπτικές και βλέπω πως τα πράγματα γίνονται όλο και πιο ελπιδοφόρα.

Χρήστος Καπούτσης

 

 

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο

ZHTEITAI ENA ΘΑΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΘΑ

Ζητείται ένα θαύμα για την ΣΕΘΑ*

 
του Παναγιώτη Μαυρόπουλου, Απόστρατου Αξιωματικού
Η Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ) είναι το τελευταίο θεσμοθετημένο εκπαιδευτικό στάδιο της δια βίου μάθησης των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Αποστολή της είναι η εκπαίδευση των σπουδαστών (Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, του Πυροσβεστικού και του Λιμενικού Σώματος, καθώς και υπαλλήλων των Υπουργείων, Οργανισμών και Επιχειρήσεων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου) σε θέματα στρατηγικής εθνικής ασφαλείας, ως του εθνικού σχεδίου για τη συντονισμένη χρήση όλων των συντελεστών ισχύος του κράτους, με σκοπό την προάσπιση και προώθηση των εθνικών συμφερόντων, όπως αυτά αποφασίζονται από την πολιτική ηγεσία.

Ως τυπικό στρατιωτικό ίδρυμα, η ΣΕΘΑ διαθέτει μια εξαιρετικά συμπαγή οργάνωση και ομαλή λειτουργία. Όμως, από την άλλη πλευρά, παρουσιάζει εγγενείς αδυναμίες: η εφαρμοζόμενη εκπαιδευτική διαδικασία υλοποιείται πρωτευόντως μέσω διαλέξεων από έδρας με περιορισμένη συμμετοχή των σπουδαστών· δεν διαθέτει μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό με αποτέλεσμα να βασίζεται σε εξωτερικούς διαλέκτες προερχόμενους από την ακαδημαϊκή κοινότητα· και τέλος, στη Σχολή δεν διεξάγεται ακαδημαϊκή έρευνα σε θέματα υψηλής και στρατιωτικής στρατηγικής. Όμως, αντικείμενο του παρόντος άρθρου δεν αποτελούν τα συγκεκριμένα προβλήματα, η επίλυση των οποίων πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαρκούς μερίμνης των διοικήσεων, αλλά η ανάδειξη δύο άλλων θεμάτων που σχετίζονται με την εκπαίδευση στην Σχολή, ενός διαχρονικού και ενός το οποίο ανέκυψε πρόσφατα, όπως εκτίθενται στη συνέχεια.
Ένα θέμα το οποίο επανέρχεται αρκετά συχνά στην δημόσια συζήτηση περί της ΣΕΘΑ είναι η ακαδημαϊκή αξία του απονεμόμενου τίτλου σπουδών, και πιο συγκεκριμένα η σχέση του με τα αντίστοιχα των μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών (master) των πανεπιστημίων. Εξ αιτίας του συγκεκριμένου θέματος, η Σχολή υλοποίησε ένα πρόγραμμα συνεργασίας με το πανεπιστήμιο του Plymouth, από το 2005, και με το ΠΑΝΤΕΙΟ πανεπιστήμιο, από το 2014, τα οποία, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, απονέμουν μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών σε περιορισμένο αριθμό σπουδαστών, για τους οποίους το ΓΕΕΘΑ καταβάλει σχετικά (υψηλά) δίδακτρα. Ως αποτέλεσμα, το σύνολο των σπουδαστών παρακολουθεί το εξαιρετικά απαιτητικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ΣΕΘΑ, το οποίο περιλαμβάνει καθημερινή εξάωρη παρακολούθηση διαλέξεων και εργασίες, ενώ ένας περιορισμένος αριθμός σπουδαστών παρακολουθεί παράλληλα και το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών ενός εκ των προαναφερθέντων πανεπιστημίων. Η ρύθμιση αυτή, στην οποία οι σπουδαστές πρέπει να παρακολουθούν ταυτόχρονα το πρόγραμμα του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών και το πρόγραμμα της ΣΕΘΑ, είναι αντιεκπαιδευτική και, από ακαδημαϊκή άποψη, επιεικώς απαράδεκτη. Είναι φυσιολογικά αδύνατη η ταυτόχρονη παρακολούθηση δύο προγραμμάτων σπουδών, έστω και σχετικών. Οι σπουδαστές επικεντρώνονται πρωτίστως στο πρόγραμμα των πανεπιστημίων και δευτερευόντως στην παρακολούθηση του εκπαιδευτικού προγράμματος της ΣΕΘΑ. Είναι συνεπώς προφανές ότι η εκπαίδευση στην ΣΕΘΑ καθίσταται για αρκετούς σπουδαστές πάρεργο και ότι η συνεργασία αυτή υπονομεύει την λειτουργία της ως στρατιωτικού εκπαιδευτικού ιδρύματος.
Όμως, το πρόβλημα είναι ακόμα πιο σοβαρό και έχει την βάση του στην απαξίωση της ΣΕΘΑ από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, πρωταρχικά δε από το ΓΕΕΘΑ. Η ΣΕΘΑ είναι το καλύτερο σχολείο της πολιτείας, δεδομένου ότι σ’ αυτήν φοιτούν Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, του Πυροσβεστικού και του Λιμενικού Σώματος, καθώς και υπάλληλοι των Υπουργείων, Οργανισμών και Επιχειρήσεων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου με εικοσαετή τουλάχιστον εμπειρία. Το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα (πρέπει να) είναι εξ ορισμού επιπέδου μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών. Από την άλλη πλευρά, αν και θα ήταν επιθυμητή η αναγνώριση του απονεμόμενου τίτλου σπουδών από την ακαδημαϊκή κοινότητα, αυτό δεν είναι το μείζον. Η Σχολή απονέμει τον δικό της ιδιαίτερο τίτλο σπουδών, για τον οποίο οι αποφοιτούντες θα πρέπει να είναι υπερήφανοι, όπως οι διδάσκοντες ακαδημαϊκοί που θεωρούν την συμμετοχή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία της ΣΕΘΑ τιμή. Εάν το ΓΕΕΘΑ θεωρεί απαραίτητη την φοίτηση 20-25 αξιωματικών του σε μεταπτυχιακά προγράμματα στρατηγικών σπουδών πανεπιστημίων της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, θα μπορούσε να προκηρύξει αντίστοιχες θέσεις και να τους στέλνει απευθείας, χωρίς να τους αναγκάζει να παρακολουθούν ταυτόχρονα το πρόγραμμα της ΣΕΘΑ.
Όμως, η απαξίωση δεν σταματάει εδώ. Το εκπαιδευτικό έτος 2016-2017 το ΓΕΕΘΑ προχώρησε σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία· για οικονομικούς λόγους η διάρκεια φοίτησης στη Σχολή περιορίσθηκε από τους 10 στους 6 μήνες. Είναι ανθρωπίνως αδύνατη η εκπλήρωση των εκπαιδευτικών αντικειμενικών σκοπών της Σχολής στο εξαιρετικά περιορισμένο διάστημα του ενός εξαμήνου. Ουσιαστικά πρόκειται περί υποβάθμισης του εκπαιδευτικού προγράμματος σε μια σειρά διαλέξεων, οι οποίες ενδεχομένως σε ένα επόμενο στάδιο «εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης» να παραδίδονται μέσω διαδικτύου, χωρίς να απαιτείται η φυσική παρουσία των σπουδαστών. Και σε μια τέτοια περίπτωση, εφόσον η τεχνολογία το επιτρέπει, γιατί να μην φοιτούν όλοι οι αξιωματικοί;
Ως καλοπροαίρετος παρατηρητής θα μπορούσε κάποιος να δεχθεί την επιχειρηματολογία των εμπνευστών της μεταρρύθμισης περί περιορισμού του κόστους λειτουργίας, και μάλιστα την περίοδο αυτή της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα μας. Όμως, όλο αυτό έρχεται σε τραγική αντίθεση με την συνεχιζόμενη κοστοβόρα συνεργασία της Σχολής με τα πανεπιστήμια του Plymouth και το ΠΑΝΤΕΙΟ· εάν ο περιορισμός των εξόδων είναι επιτακτική ανάγκη, ορίστε «πεδίον δόξης λαμπρόν».
Αυτό όμως που χρειάζεται η ΣΕΘΑ δεν είναι η εξίσωση του απονεμόμενου τίτλου σπουδών με τους αντίστοιχους των μεταπτυχιακών προγραμμάτων των πανεπιστημίων· είναι μια νέα προσέγγιση στην εκπαίδευση των ανωτέρων αξιωματικών για την καλύτερη προετοιμασία τους για τα ανώτατα αξιώματα. Όντας ένα σχολείο εφαρμοσμένης στρατηγικής σε όλα της τα επίπεδα, η διδασκαλία της, απευθυνόμενη σε επαγγελματίες με εμπειρία τουλάχιστον είκοσι ετών, απαιτεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση σε σχέση με την διδασκαλία της στρατηγικής σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών, όπου ο σκοπός είναι η διδασκαλία του θεωρητικού υποβάθρου της στρατηγικής. Η εφαρμοσμένη στρατηγική προϋποθέτει καλή γνώση του θεωρητικού υποβάθρου της στρατηγικής, της πολεμικής τέχνης, των διεθνών σχέσεων και της στρατιωτικής ιστορίας, και διδάσκεται μέσω μιας συμμετοχικής εκπαιδευτικής διαδικασίας με την οποία επιτυγχάνεται η αλληλεπίδραση της θεωρητικής γνώσης με την εμπειρία, προς όφελος αμφοτέρων. Απαιτείται επαναφορά της διάρκειας των σπουδών στους δέκα μήνες έτσι ώστε να είναι εφικτή η υλοποίηση ενός αξιοπρεπούς προγράμματος στρατηγικών σπουδών· μια ριζική αναθεώρηση του προγράμματος σπουδών που θα αναλάβουν οι ίδιες οι Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες δεν πρέπει κατά κανένα τρόπο να απεμπολήσουν το δικαίωμα και την υποχρέωσή τους να καταρτίζουν μόνες τους τα προγράμματα σπουδών των στρατιωτικών σχολών, όπως αυτές κρίνουν ότι εξυπηρετούνται οι ανάγκες τους. Μόνον έτσι οι Ένοπλες Δυνάμεις θα παράγουν Στρατηγούς-Στρατηγιστές, θέμα που έχει επισημάνει (για το στρατιωτικό κατεστημένο των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας του) ο αναμορφωτής της Σχολής Πολέμου του Ναυτικού των ΗΠΑ, Αντιναύρχος Stansfield Turner, με την ακόλουθη διατύπωση: «Ηαυξημένη μας εξάρτηση από τους πολίτες και τα "think tanks" για να σκέφτονται για μας, αντανακλά την αποτυχία των Σχολών Πολέμου. Πρέπει να είμαστε ικανοί να παράγουμε στρατιωτικούς οι οποίοι θα είναι το ίδιο ικανοί με τους καλύτερους πολίτες στρατηγιστές, διαφορετικά θα πρέπει να απεμπολήσουμε τον έλεγχο του επαγγέλματός μας».
Όμως τίποτα δεν πρόκειται να γίνει όσο ο «εχθρός» βρίσκεται εντός των τειχών· και στη συγκεκριμένη περίπτωση «εχθρός» είναι όλοι αυτοί που θεωρούν την φοίτηση στην ΣΕΘΑ χαμένο χρόνο. Άποψη που αποτελεί την απόλυτη απαξίωση και εκ των έσω υπονόμευση του κύρους του ανωτάτου σχολείου των Ενόπλων Δυνάμεων και καλύτερου σχολείου της πολιτείας, η αποφοίτηση από το οποίο θα έπρεπε να είναι απαραίτητη προϋπόθεση της προαγωγής των αξιωματικών μας στους ανωτάτους βαθμούς, όπως συμβαίνει σε όλες τις προηγμένες στρατιωτικά χώρες του κόσμου. Αλήθεια, πόσοι από την σημερινή ηγεσία των Ενόπλων μας Δυνάμεων αποφοίτησαν από την ΣΕΘΑ;

 

Δανεισμένο από τον τίτλο του βιβλίου «Ζητείται ένα θαύμα για την Ελλάδα»

 

 
Αναρτήθηκε από ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ 

Related Post

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου | Γράψτε σχόλιο