ΑΕΡΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ;

  της Ξένια Τούρκη*

Οι αλλαγές πολλές φορές έρχονται από εκεί που δεν τις περιμένεις. Ειδικά στη Μέση Ανατολή που τα πράγματα κινούνται με τους δικούς τους, αργούς ρυθμούς, οι αλλαγές σημειώνονται σε χαμηλούς τόνους. Οι εκλογές της περασμένης Παρασκευής στο Ιράν, ήταν για αρκετούς προαποφασισμένο γεγονός, μιας και με τη σφραγίδα του αγιατολάχ Χαμενεί, όσοι υποψήφιοι θεωρούνταν «επικίνδυνοι» για το καθεστώς αποκλείστηκαν.
Έτσι οι εφτά υποψήφιοι που πήραν πράσινο φως για να συμμετάσχουν, θεωρούνταν ότι ανήκουν στο περιβάλλον του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη. Ανάμεσα σε αυτούς και ένας μετριοπαθής, ο Χασάν Ροχανί.
Ελάχιστοι του έδιναν ελπίδες για να νικήσει. Και όμως μόλις τέλειωσε η καταμέτρηση των ψήφων, ο Χασάν Ροχανί ήταν ο νέος πρόεδρος της χώρας και μάλιστα από τον πρώτο γύρο.
Οι Ιρανοί υποστηρίξαν εντυπωσιακά τον λιγότερο συντηρητικό και λιγότερο «ευλογημένο» από τον Αλι Χαμενεί υποψήφιο, στέλλοντας σαφή μηνύματα προς όλες τις πλευρές.

Ο Χασάν Ροχανί, ίσως να μην είναι ο πρόεδρος που θα ήθελαν όσοι ζητούν μεταρρυθμίσεις. Ήταν όμως ο μόνος που μιλούσε για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για μετριοπάθεια κυρίως σε ό,τι αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας. Έκανε εκστρατεία υποστηρίζοντας ένα πρόγραμμα που θα έληγε το πυρηνικό αδιέξοδο και την απελευθέρωση της οικονομίας του Ιράν από τις εξοντωτικές κυρώσεις που έχουν κοστίσει στη χώρα δισεκατομμύρια, από απώλεια εσόδων από το πετρέλαιο και τις ξένες επενδύσεις, μειώνοντας κατακόρυφα την αξία του νομίσματός του. Για αυτό και οι Ιρανοί προσήλθαν μαζικά στις κάλπες, παρά τις προβλέψεις για μεγάλη αποχή, και τον εμπιστεύτηκαν, δίνοντάς του την ψήφο τους.

Το ερώτημα είναι τι θα μπορέσει από όλα αυτά να υλοποιήσει ο νέος πρόεδρος. Είναι γεγονός ότι οι εξουσίες του Χασάν Ροχανί είναι σχετικά περιορισμένες, όλοι γνωρίζουν πως κουμάντο κάνει ο αγιατολάχ Χαμενεί, ο οποίος ασκεί άμεσο έλεγχο στο σώμα της ιρανικής Επαναστατικής Φρουράς, τον εθνικό μηχανισμό ασφαλείας, ακόμα και σε μεγάλο μέρος της οικονομίας του Ιράν, τα δύο τρίτα της οποίας ελέγχονται άμεσα από το καθεστώς.
Όμως υπάρχει θέληση για αλλαγές και αυτό φάνηκε και από τις πρώτες δηλώσεις του νέου προέδρου. Σίγουρα δεν πρέπει να περιμένουμε σύγκρουση με την θρησκευτική ηγεσία ή θεαματικές πράξεις αντίδρασης. Αλλά θα γίνουν αρκετά πράγματα, αρκετά από όσα ονειρεύεται η νέα γενιά των Ιρανών, που δεν ζητά επαναστάσεις αλλά το δικαίωμα να ζει και να εκφράζεται ελεύθερα.
* ΠΗΓΗ: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.

Αφήστε μια απάντηση