ΚΙΒΩΤΟΣ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

 «ΚΙΒΩΤΟΣ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ  ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ»

            Ζούμε σε μια μαζική, χωρίς αρμονική συνοχή, κοινωνία. Η υπερβολική φιλαυτία και η θεώρηση του εαυτού μας ως το …κέντρο του Κόσμου μας δημιουργεί αυταπάτες. Ο ορίζοντας θεώρησης της πραγματικότητας είναι περιορισμένος και προπαντός φιλτραρισμένος με τις δικές μας απαιτήσεις και τα συμφέροντα.

Η επικοινωνία με την πραγματικότητα γίνεται όλο και πιο θολή. Η καταιγίδα των πληροφοριών, που τις περισσότερες φορές έχουν καθαρά χαρακτήρα εντυπώσεων για κέρδος μας προκαλεί την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουμε τα πάντα.

Ασχολούμαστε με τα πάντα. Στην ουσία όμως, δεν αντιλαμβανόμαστε, ότι δεν…αντιλαμβανόμαστεορθά  την πραγματικότητα.

Η εσωστρέφεια μάς απομακρύνει από το διπλανό μας, τον οποίο τον θεωρούμε μάλλον αντίπαλο παρά συνεργάτη και συνοδοιπόρο. Δεν επιζητούμε φιλίες ουσίας, αλλά «φιλικές» συνεργασίες συμφερόντων.

Δεν θεωρούμε τον άνθρωπο , ως ύπατο αγαθό, αλλά προσβλέπουμε σε ό,τι ο άνθρωπος παράγει.

Η υπερβολική  εμπορευματοποίηση των πάντων μας έχει οδηγήσει στο μηδενισμό των αξιών μας.Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα[κουλτούρα μας] κατακλύστηκε από  δυσπιστία,που δυστυχώς επηρεάζει την νοοτροπία όλων μας και κυρίως των νέων μας. Χάθηκεη βασική ουσία κοινωνικής συνοχής η εμπιστοσύνη.

Η Δημοκρατία αναδεικνύει τις διαφορές. Στην πραγματικότητα τις «θέλει». Τις έχει ανάγκη. Γιατί με αυτές αποκαλύπτονται όλες οι πλευρές της πραγματικότητας. Με μέτρο έκφρασητων διαφορών αναφύονται η μοναδικότητα, η διαφορετικότητα, η ατομικότητα και η προσωπικότητα των μελών της.

Έννοιες, που εναρμονίζουν τις σχέσεις μας έχουν χάσει το νόημά τους. Ενώ συνιστούν τους πυλώνες του κοινωνικού μας βίου θεωρούνται δυστυχώς ασύμβατες:

Η Οικογένεια  το λίκνο, όπου το άτομο δημιουργεί τα πρώτα και πιο σταθερά ριζώματα της προσωπικότητας- ανθρωπινότητας.

Η Πατρίδαη διευρυμένη μεγάλη οικογένεια. «Δίχως Πατρίδα δεν ζει η  ανθρώπινη ψυχή». Μέσα στην Πατρίδα γίνεται το μεγαλύτερο συνειδητό πλάτεμα του εαυτού μας και  το βαθύτερο ρίζωμα στο χρόνο και  την ιστορία.

Θρησκείατο βαθύτερο συναίσθημα πίστεως στην  αξία της ιερότητας, με την οποία εκφράζεται η ύπατη σχέση του ανθρώπου με το Θείο. Δημιουργεί την πιο στερεή σύνδεση του ανθρώπου με το άπειρο και την αιωνιότητα. Οι άνθρωποι, στην πλειονότητά τους, βρίσκουν τηνοηματοδότηση και την ισορροπία του βίου τους.

Ανθρώπινα δικαιώματα:  « Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με τον Λόγο και την συνείδηση και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης».

Ελευθερία είναι το ύπατο αγαθό του ανθρώπου. Δεν υπάρχει, όμως, καμία ελευθερία χωρίς την αντίστοιχη ευθύνη και το σεβασμό της ελευθερίας του άλλου.

Δημοκρατία: Το πολίτευμα, στο οποίο η εξουσία ανήκει στο Δήμο, τουτέστιν τον Λαό. Οι διαχειριστές της εξουσίας είναι  εντολοδόχοι. Χωρίς Δήμο, ως οντότητα, δεν υπάρχουν Πολιτεία και Κράτος, δηλαδή η ισχύς για εφαρμογή της βούλησης του Δήμου. Η υπόσταση  του Δήμου απαιτεί ένα βαθμό συνοχής και ανοχής μέσα σε  συναίσθημα του συν-ανήκειν. Με άλλα λόγια απαιτείται αδελφοσύνη.

Η δημοκρατία είναι η πιο ευαίσθητη ανάδυση μιας ευνομούμενης και αρμονικής Κοινωνίας. Δεν επιβάλλεται, αλλά αναδύεται από την λειτουργικήσυναίρεση όλων των τάσεων, με γνώμονα το συμφέρον της Πατρίδας, μέσα από ένα ειλικρινή και δημιουργικό διάλογο και αλληλοέλεγχο μεταξύ των πολιτών και των εντολοδόχων διαχειριστών της εξουσίας.

Η Οικογένεια, η Πατρίδα, η Θρησκεία, η Ελευθερία, η Δημοκρατία ενέχουν την αξία της ιερότητας. Η ιερότητα είναι αγνή , όταν κρυσταλλώνεται στην αλήθεια, το κάλλος και το αγαθό. Διαφορετικά καθίσταται πηγή φανατισμού.

Η οικονομική ανάπτυξη παίζει τεράστιο ρόλο στη ζωή μας. Παράγει προϊόντα-αγαθά, που συμβάλλουν στην ποιότητα της διαβίωσής μας. Σημαντικότατες, όμως, ανάγκες μας δεν καλύπτονται από την οικονομική ανάπτυξη και μόνον. Η δικαιοσύνη, η αξιοπρέπεια, η εκτίμηση, η εμπιστοσύνη, το πνεύμα καλής πίστης, η ψυχική υγεία, ο σεβασμός, η αγάπη και τόσα άλλα  απαραίτητα για την ολβιότητά μας αγαθά δεν παράγονται σε κανένα  εργαστήριο χημείας ή σε βιομηχανικό εργοστάσιο οποιασδήποτε τεχνολογίας και ούτε στην ανεξέλεγκτη  χρηματαγορά.

Η οικονομική ανάπτυξη θεωρείταιη  ατμομηχανή  προόδου και ευημερίας, δεν συνιστά, από μόνη της, την ικανή και αναγκαία συνθήκη  ολβιότητας ενός λαού. Η ασύμμετρη, μάλιστα, κυριαρχία της προκαλεί ασταθείς ισορροπίες  στην κοινωνική λειτουργία. Για να έχει τα ευεργετικά αποτελέσματα επιβάλλεται να συνδυασθεί με την ολιστική ανάπτυξη, η οποίααναδύεται από ένα αρμονικό κοινωνικό–πολιτικό- πολιτισμικό-οικονομικό –εθνικό-θρησκευτικό και δημοκρατικό  κλίμα του λαού.

Η δημοκρατία και ολιστική ανάπτυξη, ως δίδυμες αρετές συνιστούν ένα διαρκές κοινωνικό πρόταγμα, καθόσον αυτές θεμελιώνουν οντότηταΠατρίδας άξιας σεβασμού στα πλαίσια του  Παγκόσμιου περιβάλλοντος.

 

Η  Πολιτεία λειτουργεί, ως ενιαίος οργανισμός, έστω και εάν στηρίζεται σε επιμέρους εξειδικευμένους θεσμούς. Η σωστή και εναρμονισμένη λειτουργία του κάθε θεσμού επηρεάζει το Όλον. Η  Εθνική Άμυνα είναι απόλυτα συλλογική υπόθεση. Αρχίζει από το ίδιο το άτομο και ολοκληρώνεται στις Μεραρχίες των συνόρων και στα Γενικά Επιτελεία. Ως τέτοια αναγκαιότητα  το στρατεύεσθαι είναικαθήκον όλων μας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις επιτελούν την  ύψιστη αποστολή της κορυφαίας φάσεως τηςανθρώπινης αγωγής, τη στρατιωτική αγωγή.  Την προσωπική ενεργητική μέθεξη στο  ύπατο αγαθό της ελευθερίας. Η πρώτιστη δημοκρατική αξία, καθόσον στην πιο κρίσιμη ηλικία  μετουσιώνει το νέοσε μαχητή.

Μέσα σε ένα ιδιάζον κλίμα, πολύ διαφορετικό από το σπιτικό-οικογενειακό, αναπτύσσεται η προαίρεση και η προθετικότητα για ευθύνη του νέου,  λόγω της ορμέμφυτης ανθρώπινης ιδιότητας της κοινωνικότητας [μίμησης]. Προκαλείται μια έντονη συγκινησιακή ενεργοποίηση του συναισθηματικού του χώρου. Ταυτόχρονα αφυπνίζεται ο συνειδησιακός  χώρος, καθόσον βρίσκεται μπροστά στη σκληρή  πραγματικότητα της ευθύνης.  Δια του παραδείγματος  των μελών της ομάδας  και με ανδραγωγό τον  εκπαιδευτή  αναπτύσσεται η ευγενής άμιλλα. Ο συνειδησιακός χώρος καθίσταται αξιογόνος, απόπου   αναδύεται , ως υπέρβαση του εαυτού, η ηθική συνείδηση, που εκφράζεται με τη  βούληση  για προσφορά μέχρι την αυτοθυσία. Ο νέος ανέρχεται σταδιακά τις κρισιμότατες παιδευτικές βαθμίδες της αυτοσυνειδησίας, αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης. Με πλήρη συνείδηση του  κινδύνου, μέχρι και  πιθανού θανάτου, υπερβαίνει το φάσμα της φοβίας και ξεπερνά το κατώφλι της ατομικότητας  βηματίζοντας σταδιακά στη μέθεξη και σύμφυση με το σύνολο[ ομάδα, στρατός, Πατρίδα], στα οποία συνειδητά πλέον θέλει να ανήκει.

Ουσιαστικά, με την στρατιωτική αγωγή, ο νέος διέρχεται το κατώφλι  της ετερονομίας και ανευθυνότητας προς τηναυτονομία, την ευθύνη και την ελευθερία. Συνειδητοποιεί την έννοια της Πατρίδας, ως άξιος να συμβάλει στην ελευθερία της,  και  πλαταίνει τα στενά ατομικά του όρια μέχρι και την αιωνιότητα του Έθνους.Η κορυφαία φάση της πιο έμπεδης δόμησης της προσωπικότητας. Η φάση τηςκατάκτησης της κορυφαίας αρετής της ενσυνείδητης πειθαρχίας.

Ο νέος καθίσταται  ικανός μαχητής του πολέμου και της ζωής.Κατά κανόνα, όσοι υπήρξαν καλοί στρατιώτες έγινανκαι άριστοι πολίτες, ως ικανοί να αντιμετωπίζουν κάθε είδους  δυσκολία της ζωής. Αναπτύσσοντας βαθύτατο  συναίσθημα αιδούς και   σεβασμού βρίσκουν πληρότητα  στην εφαρμογή των νόμων, γιατί ενεργούν από συνειδητό καθήκον, ανεξάρτητα από τι γίνεται δίπλα τους.

Παραμένει και σήμερα ο Στρατός «το μεγαλύτερο σχολειό» με ανεκτίμητη η προσφορά στον πόλεμο και την ειρήνη. Αρτιώνει την αρετή της κοινωνικότητας  εμπεδώνοντας τη συνειδητή πειθαρχίαπραγματώνονταςτην υπέρτατη αρετή κάθε ευσυνείδητου Πολίτη: το  «άρχεσθαι μαθών, άρχειν επιστήσει»..

Συνθήκες αρμονικής ολιστικής σύνθεσης δημιουργούνται με τη χρυσή αναλογία [τομή]. Η βέλτιστη λύση σύνθεσης τριών άνισων μεγεθών[όχι μια απλή δίκαιη μοιρασιά]. Η αναλογία άρμοσης ενός άρτιου συνόλου. Εκεί βρίσκεται το «μέτρον άριστον». Ήτοι το μέτρο που αρμόζει σε κάθε περίπτωση και το οποίο προκύπτει από μια ολιστική θεώρηση της σπουδαιότητας όλων των επιμέρους στοιχείων.

Η χρυσή τομή συνιστά την ικανή και αναγκαία συνθήκη συμφιλίωσης  ανθρώπων και κοινωνικών ομάδων.Συνιστά την ιδανική «γλώσσα»  κάθε διαλόγου. Η επιλογή των θετικών στοιχείων εκάστης πλευράς, με σκοπό την αποτελεσματικότερη σύνθεση σε ένα πιο αρμονικό όλον, στο οποίο διατηρούνται οι ιδιαιτερότητες των μερών και αναδύονται ανώτερες ποιότητες. Είναι το αρχέτυπο όλων των αρετών. Τα όρια της χρυσής τομής, όμως, είναι καρπός παιδαγωγίας και ανδραγωγίας, τουτέστινολιστικής παιδείας.

Η Παιδεία συνιστά ανθρώπινη μοναδικότητα. Τα άλλα έμβια όντα βελτιώνουν τις ικανότητές τους με την εκπαίδευση, αλλά μόνον ο άνθρωπος με τη  συνειδητότητά του  μεθοδεύει την αγωγή  του με βάση τις αξίες του και τις εμπειρίες των προγόνων του.  Είναιhomoeducandus [επιδεκτικός παιδείας], ήτοι: διδαχής, εκπαίδευσης, αγωγής και καλλιέργειας. Η Παιδεία [καλλιέργεια και εκπαίδευση] είναι επίδραση, που έχει την ίδια πηγή του ένστικτου της γονικής φροντίδας.

Δεν είναι η απλή συσσώρευση πολλών γνώσεων η Παιδεία. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο και μονιμότερο. Είναι εκείνο που απομένει, αφού «ξεχαστούν» οι γνώσεις!  Είναι το καλά «ακονισμένο» μυαλό, η ισχυρή κριτική δύναμη της προσωπικότητας, ώστε να μπορεί να βρίσκει, πίσω από τα επιφαινόμενα την «αλήθεια». Είναι επίσης μια λεπτά καλλιεργημένη ευαισθησία, που  ρυθμίζει το εσωτερικό μας «χάος», τα συναισθήματά μας. Τέλος είναι η ρωμαλέα εσωτερική δύναμη των αξιών για ανάληψη της ευθύνης ηθικών πράξεων.

Ο άρτια παιδευμένος άνθρωπος αισθάνεται  πληρότητα. Έχει υψηλό βαθμό  αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης. Γνωρίζει καλύτερα και δεν φοβάται την πραγματικότητα. Εξοικειώνεται με τις δυσκολίες. Απελευθερώνεται από δεισιδαιμονίες και προλήψεις. Ευχαριστιέται το πλάτεμα του εαυτού του προς τους συνανθρώπους του, τους οποίους αγαπά και τους εμπιστεύεται, γιατί νοιώθει, ότι και εκείνοι τον αγαπούν. Αισθάνεται  αυτάρκης και αποτιμά  τους κινδύνους στα μέτρα τους και όχι σε μεγέθυνση. Δεν άγχεται για πιθανά προβλήματα, αλλά μόνο για τα πραγματικά. Επιλέγει τις πραγματικές ανάγκες και όχι τις πλασματικές, που του δημιουργούν, όσοι τον θεωρούν, καταναλωτικό ον, χωρίς νου και κρίση. Τα άλυτα προβλήματα της ζωής τα υπολογίζει στις σωστές διαστάσεις τους και δεν τα ξορκίζει. Τα παλεύει με όση ενέργεια έχει αποκτήσει με την παιδεία του και δέχεται τα όριά του στις φυσικές τους διαστάσεις.

Η ελευθερία και η ολβιότητά μας εξαρτάται από το βαθμό εναρμόνισής  μας  μέσα στα όρια της «χωρητικότητας» του φυσικού και ανθρώπινου περιβάλλοντος. Οι προσαρμοστικές ικανότητες  συνιστούν τις αρετές μας. Η ανάδυση και η ανάπτυξη των αρετών μας είναι το βασικό έργο της  Παιδείας.

            Στην εποχή μας έχουν αλλάξει πολλές θεωρήσεις:

            «Το συμπαντικό κοσμοείδωλο έχει ανατραπεί πλήρως από τις σύγχρονες Επιστήμες. Το Σύμπαν έπαψε πλέον να θεωρείται μια τεράστια μηχανή και γίνεται πλέον  αντιληπτό, ως ένας τεράστιος «νους». Μια απροσδιοριστία ασύλληπτη από  ανθρώπινο νου.

            Η Κοινωνία της εποχής μας έχει λάβει «μαζικό» χαραχτήρα, ο οποίος αναδίδει μια απέραντη υπερπολυπλοκότητα.

            Ο Άνθρωπος οντολογικά δυστυχώς έχασε την έννοια, ως το μοναδικό «δημιούργημα καθ΄ εικόνα και ομοίωση του Δημιουργού του», καθόσον:

  • Η γενετική κατήργησετην σαφή  διαχωριστική γραμμή  με τα λοιπά έμβια!
  • Οι γνωσιακέςεπιστήμες προτείνουν συνθήκη εγκεφάλου-υπολογιστή=  μηχανή!
  • Η μοριακή διατείνεται μία συνέχεια της ίδιας ύλης, ζωντανής και  ανθρώπινης!
  • Από οικονομικής πλευράς λογίζεται, ως  αριθμός ή«πράγμα» εμπορίας!.

  Τέλος η χωρίς προηγούμενοεξειδίκευσηέχει προκαλέσει ένα τεράστιο χάσμα επικοινωνίας μεταξύ των απόλυτα ειδικών. Μια ουσιαστική Βαβέλ, από την οποία αναφύεται πρώτιστη η ανάγκη μιας ολιστικής θεώρησης της παιδείας.

Η ολιστική παιδεία συνιστά την ύψιστη τέχνη της Ζωής.Είναι μια συνεχής δια βίου προσαρμογή, τουτέστιν αρετή. Ένα άλγημα ευγενών αξιών. Είναι η «βασιλική»  Τέχνη, που μορφοποιεί το ωραιότερο έργο τέχνης της Πλάσης, τον Άνθρωπο. Ουσιαστικά είναι η ίδια του η Ζωή.Με  τη δύναμη της Παιδείας επιβιώνει τόσες χιλιάδες χρόνια και προσχεδιάζει και το μέλλον  των παιδιών του.

Η Παιδεία, με το ιδανικό της, την [συν]ανθρωποποίησητων ατόμων, σε μια μαζική κοινωνία, όπου ισχύει το  «όλοι εναντίον όλων» ,είναι η μοναδική διέξοδος. Παιδεία, όπως οι αρχαίοι προγονοί μας εμπνεύσθηκαν ως ανθρωπισμό  την έπλασαν οι παιδαγωγοί, οι ποιητές, οι καλλιτέχνες και οι φιλόσοφοι.

Η ολιστική δόμηση, ως «ρυθμιστικό ιδεώδες» έχει απόλυτη συμβατότητα με την εξειδικευμένη παιδεία, την οποία και υπηρετεί λυσιτελώς, καθόσον αποσκοπεί στην ύπατη αξία την ανθρωπινότητα. Είναι η συστηματική, ευρεία και σε βάθος ολιστική καλλιέργεια του ανθρώπινουείναι. Είναι το εφαλτήριο όλων των αρετών του  για να αντιμετωπισθούν οι δυσκολίες της ζωής, που πάντοτε ανακύπτουν.

            Επειδή έχουμε την πεποίθηση ότι:

  • Ο πλέον πρόσφορος ορίζοντας μέριμνάς μας  είναι η Πατρίδα.
  • Το πιο κρίσιμο έλλειμμά της είναι η Ολιστική Παιδεία μας, από το οποίο έλλειμμα αναδύονται η στρεβλή εγωκεντρική νοοτροπία μας και ο επικίνδυνος λαϊκισμός.
  • Μόνον τα προγράμματα των Παραγωγικών Σχολών θεμελιώνουν Ολιστική Παιδεία.

Θεωρούμε καθήκον μας την ίδρυση ειδικού φορέα με τίτλο «ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ» στο χώρο της οποίαςπέραν της προβολής της προσφοράς και του πολιτισμικού έργου των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, να συν-χωρούν και αρμονικά να συντίθενται  όλες οι απόψεις και να  αναδύονται νέες σκέψεις εναρμονισμένες με τις αποθησαυρισμένες ανθρώπινες εμπειρίες, οι οποίες  θα προσβλέπουν σε ένα ευοίωνο Μέλλον για την Πατρίδα μας.

 

                                               Αθήνα 20 Μαΐου 2015

                                 Η ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ.

 

Related Post

Κατηγορίες: Θέματα που μας αφορούν. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.

Αφήστε μια απάντηση