ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΡΟΥΝΤΟΛΦ Ες

 

 

Ρούντολφ Ες: Ποιό ήταν το μυστικό του; Γιατί πραγματικά πήγε στην Αγγλία το 1941; Γιατί τον κράτησαν σε απομόνωση για 46 χρόνια μέχρι το θάνατο του;

Ο πόλεμος δεν πάει καλά για την Βρετανική Αυτοκρατορία. Σε όλα τα μέτωπα ήττες. Το Λονδίνο κάθε βράδυ βομβαρδίζεται. Οι Γερμανοί προελαύνουν παντού.

Σε έξι εβδομάδες περίπου θα αρχίσει η επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα

Ένα Γερμανικό Μέσσερσμιτ 110 συντρίβεται στις 10 Μαϊου του 1941 στην Σκωτία και ένας αλεξιπτωτιστής προσγειώνεται εκεί κοντά, και συλλαμβάνεται από πολιτοφύλακες.

Πρόκειται για έναν Γερμανό με στολή σμηναγού της Γερμανικής αεροπορίας. Δηλώνει ότι ονομάζεται σμηναγός Άλφρεντ Χόρν και απαιτεί να μιλήσει στον δούκα του Χάμιλτον. (Το κτήμα του Δούκα βρίσκεται 20 χλμ από το σημείο που έπεσε.)

 

Την άλλη ημέρα συναντιέται με τον Δούκα και αμέσως του δηλώνει ότι είναι ο Ρούντολφ Ες. Ο δούκας τον αναγνωρίζει έχουν ξανασυναντηθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936.

Ποιός είναι Ρούντολφ Ες;

Πρόκειται για το νούμερο 2 στην ιεραρχία του Γ΄Ράιχ, το αμέσως σημαντικότερο στέλεχος μετά τον Χίτλερ. Ο υποδειχθείς ως διάδοχος στη ηγεσία. Μέλος του υπουργικού συμβουλίου.

Είναι δίπλα στον Χίτλερ από τον 1921, και τώρα βρέθηκε στα χέρια των Εγγλέζων.

Ζητάει επιτακτικά να συναντηθεί με τον Τσόρτσιλ και τον Βασιλέα. Στο Λονδίνο όταν φτάνει το νέο ξαφνιάζονται οι πάντες και στα πιο απίθανα σενάρια δεν μπορούσε να φανταστεί κανείς την παρουσία του Ες στην Αγγλία. Μετά το πρώτο ξάφνιασμα – μούδιασμα τόσο ο βασιλιάς όσο και ο Τσόρτσιλ αρνούνται να τον συναντήσουν και στέλνονται υψηλόβαθμοι αξιωματικοί για την ανάκριση του αιχμαλώτου.

Ο Ες δεν απογοητεύεται που δεν συνάντησε αυτούς που ζήτησε και αρχίζει έναν ατελείωτο λόγο για το ότι ο Χίτλερ είναι ο μεγαλύτερος άνδρας όλων των εποχών, ότι τα τελευταία 30 χρόνια η αγγλική πολιτική στάθηκε άδικη και εγκληματική απέναντι στην Γερμανία, πως ο αγγλικός λαός εξαπατήθηκε από τους τους ηγέτες του που εμπόδισαν μια αγγλο-γερμανική συμμαχία εναντίων των μποσελβίκων.

Ο πόλεμος μεταξύ τους, συνεχίζει απτόητος, είναι μια τρέλα γιατί και οι δύο λαοί είναι άρειοι.!!

Κάνει προτάσεις. Πρώτα πρώτα είναι βέβαιος για την γερμανική νίκη επί των βρετανών άρα τι καλύτερο από μια ανακωχή για να μην υπάρχουν μεγαλύτερες απώλειες για τους Εγγλέζους και μία συμμαχία για το μοίρασμα του κόσμου υπό την ηγεσία του Χίτλερ. Η Μεγάλη Βρετανία θα αφήσει ελεύθερα τα χέρια της Γερμανίας στην Ευρώπη και σε αντάλλαγμα αυτή θα διατηρήσει την Αυτοκρατορία της. Διαδικαστικά προτείνει, να ζητήσει η Βρετανία συγνώμη από την Γερμανία μια και αυτή ήταν υπαίτια του πολέμου τούτου, θα πρέπει να κάνουν ειρήνη με τους Ιταλούς και να επιστρέψουν τις αποικίες που αφαίρεσαν από την Γερμανία το 1919.

Έξι ημέρες μετά την υποβολή των προτάσεών του ο Ες δεν παίρνει καμιά απάντηση και ζητάει να επιστρέψει στην Γερμανία.

Οι Άγγλοι βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά για αυτούς ο Ες δεν είναι διπλωμάτης αλλά ένας εχθρός που έπεσε στα χέρια τους εν καιρώ πολέμου και τον φυλακίζουν. Γιατί άραγε; Tι είχαν να κερδίσουν με την φυλάκιση του αφού τον θεωρούν τρελό;

Την ίδια στιγμή στο στρατόπεδο των Γερμανών στο άκουσμα του νέου επικρατεί αμηχανία.Ο Χίτλερ σύμφωνα με τις μαρτυρίες των γύρω του δείχνει κατάπληκτος όταν ο υπασπιστής του Ες του ανακοινώνει την μετάβαση του προϊσταμένου του στην Αγγλία και του σκοπούς του ταξιδιού.

Ο Γερμανικός ραδιοφωνικός σταθμός λίγες ημέρες αργότερα ανακοινώνει για την φυγή του Ες στην Αγγλία ότι το σημαντικό μέλος του ναζιστικού κόμματος μετέβει στην Αγγλία αφού παρασύρθηκε από προσωπικές παραισθήσεις και οράματα από τις οποίες έπασχε και εκφράζει την λύπη του που ο ιδεαλιστής αυτός έπεσε θύμα της ασθένειάς του. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Υπάρχουν αρκετές διαφωνίες μεταξύ των ιστορικών.

Κατ΄αρχην το σχέδιο του Ες δεν είναι τόσο τρελό όσο και αν οι Γερμανοί το ισχυρίζονται και οι Εγγλέζοι συμφωνούν.Σε κάθε περίπτωση ο τερματισμός του πολέμου θα βόλευε τον Χίτλερ. Είναι παντού νικητής και ετοιμάζεται για την επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα τι καλύτερο για τα σχέδια του.

Ακόμα πώς θα μπορούσε το πιστό του σκυλάκι να ενεργήσει από μόνο του αφού έτρεφε απεριόριστη πίστη στο Αρχηγό. Οι συνεργάτες του Χίτλερ δεν πιστεύουν στην έκπληξη του κατά την ανακοίνωση του νέου πιστεύουν ότι ο αρχηγός τους παίζει θέατρο και παριστάνουν τους ανίδεους για το συμβάν αποφεύγοντας πάρουν θέση.

Ο Χίτλερ παρά την τακτική να τιμωρούνται και τα μέλη της οικογένειας αυτών που του πηγαίνουν κόντρα, δεν πειράζει την οικογένεια του Ες, αλλά ίσα – ίσα την τιμά και την φροντίζει (μόνο ο υπασπιστής του παίρνει δυσμενή μετάθεση για το ανατολικό μέτωπο).

Τελικά μήπως παρ΄όλα αυτά ο Ρούντολφ Ες ενήργησε από μόνος του;

Υπάρχουν αρκετοί οπαδοί της άποψης αυτής.

Ο ίδιος το διατυμπανίζει κάθε στιγμή. Ο Ρούντολφ Ες γενικά ήταν τύπος εσωστρεφής με τάση στον μυστικισμό και λάτρευε τον αρχηγό του λένε οι ιστορικοί. Από το 1921 ήταν δίπλα στον Χίτλερ, με την έναρξη του πολέμου οι στρατηγοί τραβούν την προσοχή του αρχηγού του και ένα τέτοιο άτομο ένοιωσε παραμελημένο .

Εγώ, μπορεί να σκέφτηκε ο παραμελημένος Ρούντολφ Ες , θα κάνω μια κίνηση τέτοια που όχι μόνο θα ξαναστραφεί το ενδιαφέρον του Χίτλερ επάνω μου, αλλά θα με ευγνωμονεί για πάντα και το όνομα του Φύρερ μου θα δοξαστεί. Για καιρό η ιδέα αυτή τριβέλιζε το μυαλό του Ες. Ίσως έγινε και έτσι ποιός ξέρει.

Ο Ες στο μεταξύ στην φυλακή επιχείρησε δύο φορές να βάλει τέρμα στην ζωή του, και αυτό είναι ένα ζήτημα που ποτέ δεν ξεκαθαρίστηκε εντελώς.

Στην Νυρεμβέργη που οδηγήθηκε μετά το τέλος του πολέμου για να δικαστεί και ύστερα από πολλές συζητήσεις οι εμπειρογνώμονες συμφωνούν στην κρίση ότι ο Ρούντολφ Ες υποφέρει από μια υστερία χαρακτηρισμένη εν μέρει από την απώλεια μνήμης που του επιτρέπει όμως να λάβει μέρος στην διαδικασία της δίκης.

Από την πρώτη ημέρα της δίκης (κράτησε εφτά μήνες) όμως φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του ενώ οι άλλοι συγκατηγορούμενοί του, παίζουν το ιστορικό τους παιγνίδι ο Ες είναι αλλού. Το αόριστο βλέμμα του πλανιέται στο ταβάνι στους δικαστές στους μάρτυρες, χαμογελάει χωρίς λόγω, φτιάχνει τα νύχια του και κάποια στιγμή φέρνει ένα μυθιστόρημα και ρίχνεται στο διάβασμα παρ΄όλες τις οργισμένες παρατηρήσεις του Γκαίρινγκ.

Ο δικηγόρος ξαναφέρνει στο δικαστήριο το ζήτημα της τρέλας και της αμνησίας του.

Το δικαστήριο διστάζει.

Ξαφνικά ο Ρούντολφ Ες που ως τότε δεν είχε πει λέξη πετάγεται απάνω και δηλώνει ότι η μνήμη του ξαναγύρισε απλά προσποιήθηκε για λόγους τακτικής και το δικαστήριο είναι αναρμόδιο να τον δικάσει.

Οι Ρώσοι ουρλιάζουν για υποκρισία και απαιτούν την συνέχεια της δίκης φαίνεται ότι είναι οι μοναδικοί που πήραν σοβαρά την υπόθεσή του.

Τίποτα δεν αλλάζει και η δίκη τελειώνει. Ο Ες στην απολογία του μιλάει για μυστηριώδεις δυνάμεις που παραπλάνησαν τους κατηγορουμένους, τους δικαστές, τους μάρτυρες και τελειώνει με ύμνους στον Χίτλερ.

Ο Ρούντολφ Ες γλυτώνει την θανατική ποινή και καταδικάζεται ισόβια.

Τον Αύγουστο του 1987 πεθαίνει στις φυλακές Σπαντάου του Βερολίνου σε ηλικία 93 ετών παραμένοντας 46 χρόνια φυλακισμένος.

Άλλοι συγκατηγορούμενοί του με την ίδια ποινή ελευθερώθηκαν από τότε. Ο Ρούντολφ Ες όμως όχι.

Πάντα υπήρχε το βέτο των Ρώσων ίσως οι μόνοι που τελικά πίστεψαν τα λεγόμενά του και δεν τον συγχώρησαν.

Τέλος δανείζομαι τα λόγια του Τσόρτσιλ για τον φυλακισμένο Ρούντολφ Ες.

Όποια και αν είναι η ηθική ενοχή ενός Γερμανού που άνηκε στο άμεσο περιβάλλον του Χίτλερ ο Ες κατά την γνώμη μου την εξαγόρασε με μια πράξη τρελής γενναιότητας και παράφορης αφοσίωσης. Ήρθε σε εμάς με δική του πρωτοβουλία, ελεύθερα και χωρίς εξουσιοδότηση. Η περίπτωσή του αναγόταν στην ιατρική και όχι στην δικαιοσύνη και θα όφειλε να εξεταστεί κάτω από αυτό το πρίσμα.

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.

Αφήστε μια απάντηση