Είναι η ζωή μας ηλίθιε!

 

«Ο φασισμός αρχίζει με τη σκέψη ότι όλοι οι άλλοι είναι ανόητοι»Paul Valery
Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Δυστυχώς η Ελλάδα τα τελευταία πολλά χρόνια (και όχι μόνο στα χρόνια του μνημονίου) είχε την ατυχία να κυβερνάται από ανθρώπους που επιεικώς χαρακτηρίζονται ως πολιτικοί απατεώνες, έως απάτριδες, φοβικοί και εθνικά επικίνδυνοι φιλοτομαριστές.
Φυσικά, η κυβερνητικά παρουσία του Αλέξη Τσίπρα με την κουστωδία του (μεστή ιδεοληψιών και εθνομηδενιστικών αντιλήψεων) δεν αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα των καρεκλοκένταυρων και εραστών της εξουσίας, που δεν διστάζουν όχι μόνο να καταπατούν (συνθλίβουν είναι η λέξη που αρμόζει) το Σύνταγμα της χώρας, τα πολιτικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και να εκθέτουν σε πρωτοφανούς μεγέθους κινδύνους την εθνική άμυνα και ασφάλεια παραχωρώντας συνεχώς εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα σε μία Ευρώπη που βυθίζεται στον νέο-ναζισμό…

Η φιλαυτία, συνοδευόμενη από την μέθη της εξουσίας που κατακτήθηκε εξαπατώντας, αλλά, κυρίως, η απώλεια επαφής με την πραγματικότητα και την καταστροφή που επιβάλουν οι «πολιτικές» παρεμβάσεις των πολιτικών νάνων (μαριονέτες είναι η λέξη που τους αρμόζει) στην Ελληνική πολιτική σκηνή, έχουν δημιουργήσει ένα μείγμα πολιτικής αναισθησίας. Και κανείς, ίσως, δεν θα ενδιαφερόταν για την κατάντια αυτών των «προσωπικοτήτων», εάν δεν καταλάμβαναν κορυφαίες θέσεις και δεν εκπροσωπούσαν την χώρα σε διεθνείς συναντήσεις, στις οποίες διασύρονται οι ίδιοι αλλά οι προσβολές που δέχονται και η ανεπάρκειά τους να ανταποκριθούν με αξιοπρέπεια, γίνεται προσβολή για την ίδια την Ελλάδα και το σύνολο των Ελλήνων (και όχι μόνο εκείνων που διαμένουν στην χώρα…).

Η τελευταία προσβολή του Σόιμπλε στο Νταβός, ο οποίος προσπαθώντας να αιτιολογήσει την αποτυχία των οικονομικών παρεμβάσεων (εντολών είναι η σωστή λέξη) απευθυνόμενος στα πλήθη, αλλά και στον παριστάμενο Αλέξη Τσίπρα, είπε «είναι η εφαρμογή ηλίθιε!», έμεινε αναπάντητη από τον μηδενικής πολιτικής βαρύτητας Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος αρκέστηκε να πιεί απλώς λίγο νερό αφού αντιλήφθηκε πως τα λεγόμενα του κ. Σόιμπλε ισοδυναμούν με την… απόλυση του και η απομάκρυνσή του από το μέγαρο Μαξίμου είναι πλέον θέμα χρόνου…

Όμως, επειδή ο Αλέξης Τσίπρας στο Νταβός δεν εκπροσωπούσε τον εαυτό του, αλλά όλους τους Έλληνες πολίτες, όφειλε να απαντήσει στον γερμανό νεο-ναζιστή υπουργό Οικονομικών. Όφειλε να του πει ευθαρσώς πως του απαγορεύει να μιλά με αυτό το ύφος, τον εγκαλεί και απαιτεί την άμεση απομάκρυνσή του από το Νταβός και την θέση που κατέχει, πως ο ίδιος ως πρωθυπουργός δεν μπορεί να συνομιλεί με κάποιον που κατέστρεψε συνειδητά την ευρωπαϊκή οικονομία (οι δείκτες σε όλη την Ευρώπη το επιβεβαιώνουν) αλλά και την Ελλάδα, πως δεν μπορεί να συνομιλήσει με κάποιον που έχει ξεπέσει τόσο χαμηλά και απειλεί τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και πως θα πρέπει ο ίδιος τώρα να εξηγήσει στους Ευρωπαίους πολίτες και ειδικά στους Γερμανούς, πως η δική τους ευμάρεια οφείλεται στην επιτηδευμένη καταστροφή της Ελλάδας (ΔΝΤ και Ευρώπη έχουν ομολογήσει πως τα μνημόνια καταστρέφουν την Ελλάδα, αλλά, παραδόξως πρέπει να υλοποιηθούν!!!), η οποία σταματά εδώ και τώρα, με την αποχώρηση του Τσίπρα από το Νταβός και την άμεση μετάβασή του στη Μόσχα…

Αποχωρώντας άμεσα, θα μπορούσε να κλείσει το μάτι στον γερμανό νεο-ναζί γερμανό υπουργό Οικονομικών, λέγοντάς του (δημοσίως), «είναι η δημοκρατία ηλίθιε, που και στη χειρότερή της μορφή θα είναι πάντα πολύ καλύτερη από όλα όσα εσύ πιστεύεις και πρεσβεύεις, είναι αυτή που πολέμησαν οι πρόγονοί σου και απέτυχαν, αυτή που θέλεις να δολοφονήσεις εσύ στο όνομα της Μεγάλης Γερμανίας… είναι η δημοκρατία που ποτέ ανθρωποειδή του είδους σου δεν θα μπορέσουν να καταστρέψουν, επειδή η δημοκρατία είναι αξιόγραφο ελευθερίας και όχι χρεόγραφο υποταγής και δουλείας… είναι η ζωή μας ανόητε, που ποτέ δεν θα μπορέσεις ούτε να την ζήσεις ούτε να την καταστρέψεις…».

Αυτά, όμως, θα τα έλεγε ένας πολιτικός που θα είχε αυτοσεβασμό και συναίσθηση του καθήκοντός του προς τον λαό και την χώρα που εκπροσωπεί.
Αυτά θα τα έλεγε κάποιος που όντας έντιμος δεν ανέχεται να συζητά με απατεώνες (μικρούς ή μεγάλους)…
Αυτά θα τα έλεγε κάποιος που θα είχε την δύναμη να διαγράψει το εγώ του και να λειτουργεί για το κοινό συμφέρον πρωτίστως της χώρας και των πολιτών που εκπροσωπεί…
Αυτά δεν θα τα έλεγε ποτέ ο Αλέξης Τσίπρας, επειδή ούτε ο ίδιος πιστεύει στην Δημοκρατία, την οποία βιάζει καθημερινά, για να ικανοποιήσει τους ευρωπαίους νεο-ναζιστές, χωρίς την βοήθεια των οποίων δεν θα μπορούσε ποτέ να γευτεί τις ηδονές της εξουσίας…
Ο Αλέξης επέλεξε να δεχτεί τον εμπαιγμό και την ύβρη και να σωπάσει, αδιαφορώντας για το ότι αυτή η υβριστική εμπάθεια του γερμανού νεο-ναζί ήταν μία προσβολή που ξεπερνούσε τον ίδιο και απευθυνόταν σε όλο τον Ελληνικό λαό, σε όλο τον Ελληνισμό, σε ολόκληρο το ελληνικό έθνος… το οποίο ο Αλέξης δεν αναγνωρίζει και φυσικά δεν υπηρετεί…

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Related Post

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.

Αφήστε μια απάντηση