25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821. ΜΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ ΜΝΗΜΗ!!ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ  ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ!!

Του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου

Ομιλία στο ΕΛΙΣΜΕ την 22α Μαρτίου 2018

Λέει ο συχωρεμένος εδώ και μερικές ημέρες Steven Hawking, ότι πραγματικός εχθρός μας δεν είναι η άγνοια, αλλά η ψευδαίσθηση των πιο πολλών από μας, ότι κατέχουμε την γνώση.

Και έπεται το ερώτημα. Ποια γνώση εμείς οι σημερινοί κατέχουμε για την Ελλάδα μας;

Η ιστορία προσφέρει χρήσιμες μαρτυρίες για να αποσαφηνιστούν οι νόμοι της ανθρώπινης ψυχοπνευματικής δομής και μας παρέχει τις εμπειρίες για να υποστηριχθεί η εξήγηση πάνω στο οποιοδήποτε καταγεγραμμένο συμβάν και τα οποία αυτά μαζί καθοδηγούν την σκέψη μας στο να αντιλαμβάνεται το σήμερα και να εκτιμά το αύριο με ένα συγκροτημένο πνευματικό εξοπλισμό.

Μ’αυτό το πλεονέκτημα, μ’ αυτό το προσόν, μπορούμε να συλλαμβάνουμε την δυναμική των γενικών κανόνων της συμπεριφοράς της ιστορίας και της ελλείψεως του ορθολογισμού της και να αναλύουμε την δομή και το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί αυτός ο ακατανόητος κόσμος στον οποίο ο καθένας μας προσπαθεί να προσδιορίσει τον δικό του ρόλο είτε σαν άτομο είτε σαν φυλετική, κοινωνική, εθνική ή θρησκευτική ομάδα. Ο Σκώτος φιλόσοφος Τόμας Ριντ μας διδάσκει, ότι η ιστορία ενσωματώνει γνώσεις, που θα ήταν εξαιρετικά περιορισμένες αν αφορούσαν μόνον στο παρόν.

Τι είναι το παρόν μόνο του; Ας αναλογιστούμε ένα απαίδευτο νέο που του λείπει η εγκύκλιος μόρφωσις. Ας πούμε, ότι εργάζεται σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων. Πρέπει να διευκρινίσουμε (μη παρεξηγηθούμε), ότι όλες οι επαγγελματικές ασχολίες είναι αξιοπρεπείς.

Αυτό το παιδί τις ώρες εργασίας είναι βυθισμένο σε αρμαθιές εργαλείων, μηχανών, συστημάτων αναρτήσεων, ηλεκτικών καλωδίων και επί πλέον είναι πασσαλοιμένο με λάδια, γράσσα και βαρβολίνες. Στις ώρες της σχόλης τρώει, κοιμάται, ψυχαγωγείται. Τα ενδιαφέροντά του στρέφονται γενικώς στον άρτον και στα θεάματα. Ειδικώς η ποιότητα του άρτου παίζει τον ρόλο της και αντανακλά την οικονομική του επάρκεια. Τα γήπεδα ποδοσφαίρου, όπου εκτονώνεται η ψυχολογική πίεση της εβδομάδος είναι ένα θεραπευτικό συστατικό. Το ίδιο και τα μπαράκια και ίσως και λίγη παραισθη­σιογόνος ουσία εάν ο νέος συγκαταλέγεται στην κατηγορία του 10%, όπως αποκα­λύπτει η έκθεση της επιστημονικής ομάδος της νήσου Ψυτάλειας. Αυτός ο νέος αποτελεί την ομάδα εκείνη των πολιτών που γνωρίζει σε βαθμό λίαν καλώς τους ποδοσφαιριστές, τους τραγουδιστές, τους survivors, το διαδίκτυο από την πλευρά της κοινωνικής δικτυώσεως και όλα τα σχετικά με τους lifestyle gossipers. Συνέχεια

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ 21 ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !!

 

 
Η Εθνική Ανεξαρτησία καταχτιέται με αγώνες, δεν χαρίζεται από προστάτες!
Ποτέ δε χτυπήσαν οι καμπάνες χαρμόσυνα μιαν ολόκληρη μέρα.
Διακόπτουν στη μέση τις γιορτές σας οι βάρβαροι,
Έλληνες. Μέσα ή έξω από τις πύλες, πάντοτε οι βάρβαροι.
(Νικηφόρος Βρεττάκος, Έλληνες και Βάρβαροι)

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη
 
Η επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης, της “Άνοιξης των Λαών”, του 1821 γιορτάζεται εφέτος μέσα σε μια ζοφερή πραγματικότητα· με τον ελληνικό λαό σε βαθιά αγωνία για τους όρους της καθημερινής προκοπής και τις προοπτικές της εθνικής μας επιβίωσης.
Οι κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις της μνημονιακής χρεοκρατίας είναι παντού ορατές, γιατί δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να έχεις μέσα στην πατρίδα σου το αίσθημα του ραγιά.
Πλησιάζει η επέτειος των Διακοσίων χρόνων, δύο ολόκληροι αιώνες, από την Παλιγγενεσία του 1821 και η μάχη για την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού κορυφώνεται στην σημερινή γενιά των Ελλήνων. Ενώ η ιστορία βρίσκεται και πάλι στην κυοφορία μιας συνολικής μεταμορφωτικής διαδικασίας, η χώρα μας, εγκλωβισμένη σε ανεδαφικά στρατηγικά δόγματα, δεν δείχνει ικανή να αντιμετωπίσει τους βάρβαρους μέσα κι έξω από τα σύνορα, όπως περιγράφει στο παραπάνω ποίημά του ο Βρεττάκος. Στα δημοτικά τραγούδια επιζεί κατ’ εξοχήν αυτό το πνεύμα του διμέτωπου αγώνα απέναντι σε Τούρκους και Φράγκους και της ταυτισμένης με τον θάνατο εσωτερικής παρακμής. “Μέσα με δέρνει ο Θάνατος, ν’ όξω με δερν’ ο Τούρκος – κι απ’ τη δεξιά μου τη μεριά Φράγκος με πολεμάει”, λέει ο στίχος ενός θρήνου μετά την Άλωση της Πόλης, πολύ επίκαιρος στην τωρινή συγκυρία.

Ο ελληνικός λαός, έστω και ενστικτωδώς, αντιλαμβάνεται ότι η τωρινή κατάπτωση είναι πολύ βαθύτερη από την οικονομική κρίση. Οφείλεται στις ίδιες τις παθογένειες του νεοελληνικού κράτους, που δεν στάθηκε τελικά ικανό να ολοκληρώσει την εθνική ανεξαρτησία και τις επιταγές του ’21, και στο μετεμφυλιακό κατεστημένο που δεν υπεράσπισε ποτέ αποτελεσματικά τον ελληνικό λαό.


Το καθολικό, όμως, ερώτημα, αν το νέο ελληνικό κράτος, που ξεκίνησε μετά την Επανάσταση, ψυχορραγεί με αργό και βασανιστικό τρόπο ή αν ο ελληνισμός συνεχίζει πάντα την ιστορία του με τα ίδια ελαττώματα, δεν μπορεί να απαντηθεί μέσα στο κλίμα της έκπτωσης των πολιτισμικών αξιών και της απουσίας της λαϊκής παράδοσης.
Της άγνοιας δηλαδή των βαθύτερων ριζών μας, των ιστορικών γεγονότων και των ψυχολογικών δομών που καθόρισαν τον νέο ελληνισμό, τόσο στην ατομική όσο και την συλλογική λειτουργία του. Διότι, πρώτα και κύρια, για εμάς ο πολιτισμός είναι το βαρύ προϊόν μας. Το ακαταμάχητο υπερόπλο μας σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή όπου ένας κόσμος γκρεμίζεται μέσα στην καθημερινή ύβρη και ταπείνωση λόγω του επικρατούντος εθνομηδενισμού, ο οποίος έχει γίνει το ύπουλο όπλο της παγκοσμιοποίησης των αγορών.
Την εποχή που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, η Ευρώπη είχε εισέλθει σε μια περίοδο ριζικών κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών, που έχουν Συνέχεια
Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

O ΦΙΛΗΚΟΟΣ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ!

 

«Έπρεπε» να γίνει η Επανάσταση το 1821 ή οι Έλληνες «έπρεπε» να αναμένουν κάποια άλλη ευνοϊκότερη ιστορική συγκυρία; Τέτοια ερωτήματα δεν απαντώνται γιατί αφορούν κάτι που δεν γνωρίζουμε: Πότε και πως κοχλάζει και πότε εκρήγνυται ο συλλογικός υπαρξιακός πυρήνας ενός έθνους για να αξιώσει εθνική ανεξαρτησία; Ο Καποδίστριας, πάντως, μας άφησε παρακαταθήκη ότι «ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης«.

Στοιχειώδης κατανόηση κάποιων αιτίων που προκάλεσαν την ελληνική επανάσταση απαιτεί σωστή αντίληψη της τρισχιλιετούς διαδρομής της Ελληνικότητας και του τι έγινε μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης μέχρι και το 1821. Των Ελλήνων οι Πόλεις και τα Κοινά κατόρθωσαν να διαιωνιστούν επί αιώνες. Πριν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στην συνέχεια μέσα στο βυζαντινό κοσμοσύστημα, οι πόλεις αυτό-θεσπίζονταν.
Διαμέσου της Συγκλήτου των Πόλεων, επιπλέον, ήταν οι εντολείς του Βασιλέα της Πόλης. Η πτώση της Κωνσταντινούπολης και η έλευση των Οθωμανών υπέταξε πολλές, εξισλάμισε ουκ ολίγους, πλην τελικά η Υψηλή Πύλη τους άφησε να αυτό-θεσπίζονται, πληρώνοντας φόρους. Δεν χρειάζεται καν να ασχοληθούμε με τα επιστημονικά ανυπόστατα και ψευδεπίγραφα ξενόφερτα εθνομηδενιστικά ιδεολογήματα για την κατάσταση των Ελλήνων τον 18ο αιώνα. Καμιά σχέση δεν είχε η πολιτική ανθρωπολογία των Πόλεων με τους δύσμοιρους δουλοπάροικους (αβράκωτους – “sans culottes”) που εξεγέρθηκαν στο Παρίσι. Αυτό δεν είναι κατηγορία, είναι η τραγική μετά-μεσαιωνική πραγματικότητα.

Η πολιτειακή προετοιμασία της επανάστασης

Διαβάζοντας τον Ρήγα Βελεστινλή ή τον Μακρυγιάννη, και όχι μόνο, κανείς κατανοεί ότι η Ελληνικότητα ήταν ο άξονας των διάσπαρτων μελών του ελληνικού έθνους. Ότι επίσης σε όλες τις υπόδουλες πόλεις η αξίωση ελευθερίας κόχλαζε. Επί αιώνες μετά την πτώση της Πόλης, εξάλλου, είχαμε πολλές μικρότερες αλλά διόλου αμελητέες επαναστάσεις. Συνέχεια

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΣΤΑΝΙΩΝ ΚΑΙ Η JAMDARMA

 

    Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Καστανιές Έβρου. Η τελευταία Ελληνική κωμόπολη πριν ο ταξιδιώτης περάσει την μεθόρια γραμμή για να εισέλθει στο προγεφύρωμα του Κάραγατς και να μεταβεί στην Ανδριανούπολη. Το προγεφύρωμα του Κάραγατς είναι το μόνο μέρος που η Ελληνο-τουρκική μεθόριος, δεν είναι το μέσον του Έβρου ποταμού, αλλά μια περιοχή δυτικά της Ανδριανούπολης και του Έβρου ποταμού, υπό μορφή τριγώνου. Σκοπός αυτής της σχεδίασης η «προστασία» της Ανδριανούπολης, καθόσον τα σπίτια της φθάνουν μέχρι τις όχθες του ποταμού. Και δίπλα από τις δύο σκοπιές στην όριο γραμμή, το δάσος των Καστανιών (τα δέντρα δεν είναι καστανιές αλλά λεύκες), ένα μικρό αλσύλιο, όπου περίπου το νότιο τμήμα ανήκει στην Ελλάδα, το δε Βόρειο τμήμα ανήκει στην Τουρκία, όπου είχαμε το σοβαρότερο μεθοριακό επεισόδιο τις τελευταίες δεκαετίες. 

(Φωτό, η κίτρινη γραμμή είναι η συνοριακή γραμμή)

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

          Το τελευταίο και πιο σημαντικό γεγονός, που αυτή την φορά είναι χερσαίο έχει σημαδέψει και τραυματίσει ιδιαίτερα τις σχέσεις Ελλάδος και Τουρκίας, αφορά την σύλληψη δύο στελεχών του Στρατού μας, από Τούρκους στρατιωτικούς στα Ελληνο-Τουρκικά σύνορα. Και είναι η πρώτη φορά από το 1974 και μετά που δύο Έλληνες στρατιωτικοί ευρίσκονται υπό κράτηση στα χέρια των Τούρκων, με ότι αυτό σημαίνει. Στην υπόθεση της σύλληψης υπάρχουν ακόμα πολλά σκοτεινά σημεία, που δεν γνωρίζουμε, καθόσον οι πληροφορίες από την δική μας πλευρά είναι ελάχιστες, οι περισσότερες έρχονται από την τουρκική πλευρά, που θα πρέπει να φιλτράρονται με μεγάλη προσοχή, καθόσον αποτελούν χαρακτηριστική περίπτωση μιας νέας μορφής πολέμου, του αποκαλούμενου «Υβριδικού Πολέμου», όπου ο πόλεμος δεν διεξαγάγετε με συμβατικά στρατιωτικά μέσα, αλλά έχουμε άλλης μορφής επιχειρήσεις, όπως ψυχολογικές επιχειρήσεις, προπαγάνδα, κυβερνοπόλεμο κλπ. Έτσι θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το γεγονός αυτό, στηριζόμενοι στις υφιστάμενες πληροφορίες για το θέμα, καθώς και στην γνώση της περιοχής, των συνθηκών, συνηθειών, εθιμικού δικαίου και συμπεριφοράς των στρατιωτικών (ηγεσίας και προσωπικού) και πολιτικών αρχών, με την εμπειρία υπηρέτησης στην περιοχή ανατολικά της Ορεστιάδας, ως επικεφαλής πέντε (5) Ελληνικών Φυλακίων και ως διοικητής Μονάδος με τομέα ευθύνης στον Έβρο ποταμό και τρία Φυλάκια.   Το δραματικό γεγονός, συνέβη στο δάσος των Καστανιών, όταν η Ελληνική περίπολος, αποτελούμενη από έναν Ανθυπολοχαγό (ΜΧ), ως περιπολάρχη και έναν Λοχία ΕΠΥ (ΠΒ), ως βοηθό, «φέρεται» να εισήλθε για λίγο στο τουρκικό έδαφος, χωρίς δόλο, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, όπως αναφέρεται επισήμως από την Ελληνική πλευρά. Οι Τούρκοι, από την πλευρά τους, όχι μόνο συνέλαβαν τα δύο μόνιμα στελέχη μας, οι οποίοι ενήργησαν επαγγελματικά, χωρίς να προβάλουν αντίσταση, καθόσον θεώρησαν ότι δεν έκαναν κάτι κακό (δεν περιπολούσαν βέβαια στην όριο γραμμή Βορείου και Νοτίου Κορέας) και τέτοια περιστατικά επιλύονταν μέχρι τώρα μεταξύ των τοπικών στρατιωτικών διοικήσεων, με καλό κλίμα εμπιστοσύνης εκατέρωθεν.    Το γεγονός αυτό είναι κορυφαίο, όχι μόνο των ημερών, αλλά σε συνάρτηση και με άλλα γεγονότα , όπως τον εμβολισμό Ελληνικού Συνέχεια

Κατηγορίες: 'Αρθρα, Δραστηριότητες συνδέσμου, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ.

 

 Τουρκική απειλή και οι 3 άξονες για να την αντιμετωπίσουμε!ANAΛΥΣΗ!

 
Κατηγορίες: 'Αρθρα, Θέματα που μας αφορούν | Γράψτε σχόλιο