Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΜΙΝΤΡΟΡ ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ!!!

Γράφει ο Αντγος (ε.α.) Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης* 

            To  νέο σκηνικό που διαμορφώνεται στην Μέση Ανατολή, μετά την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην περιοχή, αρχίζει να αποκαλύπτεται πλέον και μάλιστα με τρόπο εντυπωσιακό. Άρχισε με την μεγαλοπρεπή συγνώμη του Ισραηλινού πρωθυπουργού προς τον κομπορρημονούντα, μεγαλομανή και  συχνά προκαλούντα Τούρκο πρωθυπουργό, για τα γεγονότα στο πλοίο Μάβι Μαρμαρά το 2010, με σενάριο, σκηνοθεσία, διεύθυνση και παραγωγή των ΗΠΑ.

Σε ότι αφορά την περίφημη συγνώμη και τις επιπτώσεις αυτής στις διεθνείς , αλλά και στις Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις αναφερθήκαμε πρόσφατα με το άρθρο «Η Ορθή Οδός» (βλέπε http://www.analystsforchange.org/2013/04/blog-post_4667.html#more).  Με τα νέα γεγονότα μπαίνουμε σε μια νέα φάση των Τουρκο- Ισραηλινών σχέσεων, που σαφώς μας ενδιαφέρουν και φαίνεται να αποτελούν τον προάγγελο των πολύ σοβαρών και επικίνδυνων καταστάσεων, που μάλλον έρχονται για όλη την περιοχή. Ας τα δούμε και ας τα αξιολογήσουμε.

 ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

 Σύμφωνα με δημοσίευμα της έγκυρης Ισραηλινής εφημερίδας Maariv, που υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Uzi Mahnaimi (Sunday Times) και Eli Bardenstein, το Ισραήλ αναμένεται να ξεκινήσει  διαπραγματεύσεις με σκοπό την ανάπτυξη μίας στρατηγικής  συνεργασίας με την Τουρκία, πριν την πιθανή στρατιωτική σύρραξη με το Ιράν, λόγω των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης. 

 Έτσι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, ο  Γιαακόβ Αμιντρόρ,  αναμένεται  σύντομα να μεταβεί στην Άγκυρα προκειμένου να οριστικοποιήσει τη συμφωνία συμφιλίωσης με τους Τούρκους και να τους προσφέρει προηγμένους πυραύλους και συστήματα επιτήρησης, με αντάλλαγμα την παροχή πρόσβασης σε βάσεις και εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις στην τουρκική αεροπορική βάση Ακιντζί, η οποία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Άγκυρας.

Ο Αμιντρόρ έχει λάβει την εντολή να αναβιώσει τη  (στρατηγική ) συμφωνία που υπεγράφη ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ το 1996 και προέβλεπε μεταξύ άλλων την πραγματοποίηση γυμνασίων της IAF [Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στον τουρκικό εναέριο χώρο και τη χρήση της βάσης Ακιντζί, με αντάλλαγμα την εκπαίδευση Τούρκων πιλότων σε ισραηλινές εγκαταστάσεις, σε αεροπορικές βάσεις στην έρημο  Νεγκέβ. Στην βάση Ακιντζί φιλοξενούνταν κρυφά επτά έως δεκατέσσερα Ισραηλινά Α/Φ F-16I F-15I, τα οποία θα χρησιμοποιούντο για αιφνιδιαστικό αεροπορικό κτύπημα του Ισραήλ κατά του Ιράν.  Ο Αμιντρόρ αναμένεται να ζητήσει τη συνδρομή ορισμένων φίλων του στην Τουρκία,  προκειμένου να φέρει εις πέρας την αποστολή του.

 

Παρά την μέχρι πρότινος επιδείνωση των διπλωματικών σχέσεων, η IAF διατηρούσε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τους Τούρκους, με σκοπό την αποφυγή παρεξηγήσεων σε περίπτωση συνάντησης ισραηλινών και τουρκικών αεροσκαφών στη Μεσόγειο. Ο Αμιντρόρ λοιπόν  θα μεταβεί στην Άγκυρα κομίζοντας πληθώρα στρατιωτικών ωφελημάτων για την Τουρκία, που υποτίθεται ότι θα μετριάσουν την ανησυχία των Τούρκων για τις απειλές του Ιράν και τους πυραύλους της Συρίας. Η Άγκυρα θα ήθελε να προμηθευτεί το αντιβαλλιστικό πυραυλικό σύστημα Arrow,  καθώς και άλλες τεχνολογίες που έχουν αναπτυχθεί από την ισραηλινή εταιρεία El-Op, περιλαμβανομένων προηγμένων συστημάτων που επιτρέπουν σε πιλότους μαχητικών αεροσκαφών να ‘σκανάρουν’ εκτενείς περιοχές ακόμα και όταν έχουν αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα, με τη βοήθεια ειδικών καμερών. Το συγκεκριμένο σύστημα παρέχει ακριβή εικόνα σε ακτίνα 150 χιλιομέτρων, τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα, υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Η πώληση του συγκεκριμένου συστήματος είχε αποτελέσει αντικείμενο πολυετούς συζήτησης από αξιωματούχους των δύο χωρών, η δε σχετική συμφωνία είχε υπογραφεί το 2008, εντούτοις ακυρώθηκε στα τέλη του 2011.

 

Παράλληλα, ο Αμιντρόρ αναμένεται να προσπαθήσει να πουλήσει στους Τούρκους,  προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου,  που κατασκευάζονται από την Elta, θυγατρική εταιρεία της IsraelAerospaceIndustries. Αμφότερα τα συστήματα είχαν μεταφερθεί στην Τουρκία για δοκιμές σε κατασκοπευτικά αεροσκάφη πριν την εκδήλωση της κρίσης στις διμερείς σχέσεις, με αποτέλεσμα να διακοπεί κάθε στρατιωτική συνεργασία και εμπορική συναλλαγή. 

 

Το Ισραήλ, κατά το παρελθόν, είχε αναβαθμίσει τουρκικά άρματα μάχης και είχε  προμηθεύσει την Άγκυρα, με  μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα  Heron 1, που χρησιμοποιούνταν   μέχρι πρόσφατα από την Τουρκία και δη  εναντίον των Κούρδων ανταρτών.

Σύμφωνα, τέλος, με δηλώσεις  Ισραηλινού αξιωματούχου από τον τομέα της ασφάλειας «Οι ισραηλινές υπηρεσίες άμυνας χρησιμοποίησαν ένα πανίσχυρο λόμπι προκειμένου να βρουν οι πολιτικοί έναν τρόπο απολογίας και αποκατάστασης της ισραηλινο-τουρκικής συμμαχίας εναντίον της Συρίας και του Ιράν. Η Τουρκία ανησυχεί λόγω των βαλλιστικών φιλοδοξιών του Ιράν, αλλά θα πρέπει να παρέλθουν ορισμένα έτη μέχρις ότου να είναι σε θέση να τις αντιμετωπίσει χωρίς έξωθεν βοήθεια. Με την ισραηλινή τεχνογνωσία, που βασίζεται στον πύραυλο Ιεριχώ, το χρονικό πλαίσιο θα μειωθεί σε σημαντικό βαθμό».

  

Η ΕΞΗΓΗΣΗ

             Αυτά που εξελίσσονται στην καυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι από μια πρώτη ανάγνωση ανησυχητικά. Φαίνεται ότι ο «καιρός γαρ εγγύς» για αυτά που έχουν σχεδιαστεί να γίνουν. Και φυσικά τους νέους σχεδιασμούς σηματοδότησε η  επίσκεψη Ομπάμα στην περιοχή. Το ανησυχητικό δεν είναι ότι τα «βρίσκουν» η Τουρκία με το Ισραήλ, γιατί στην πραγματικότητα δεν τα βρίσκουν.  Αναγκαστική συμβίωση   και όχι γάμος είναι,  λόγω κοινών συμφερόντων, με προξενήτρα και «νταβατζή» τις ΗΠΑ. Και φυσικά το Ισραήλ έσπευσε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του παρουσιάζεται, αφενός για να πουλήσει και αφετέρου να προωθήσει εθνικές στρατηγικές και στόχους. Επαναλαμβάνω ότι δεν είναι γάμος από έρωτα, αλλά συμβίωση ανάγκης και συμφέροντος. Το Ισραήλ προκειμένου να πουλήσει ή να διασφαλίσει τα εθνικά του συμφέροντα θα συμμαχούσε και με τον διάβολο. Εδώ έχουμε και τα δύο. Και προσπαθεί να πουλήσει και να διασφαλίζει τα εθνικά του συμφέροντα. Ως γνωστόν το μεγαλύτερο θέμα εθνικής ασφάλειας για το Ισραήλ, είναι το Ιράν και το πυρηνικό του πρόγραμμα. Θεωρούν ότι είναι θέμα εθνικής των επιβίωσης και προσπαθούν μετά μανίας επί πολλά χρόνια τώρα και με κάθε μέσο, να αποτρέψουν την μόνη προοπτική  που τους τρομάζει. Το πυρηνικό Ιράν. Προσπαθούν να εντάξουν στον σχεδιασμό αυτό την Δύση και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ,  καθόσον μόνο η συμμετοχή των ΗΠΑ σε προληπτικό αεροπορικό και πυραυλικό κτύπημα κατά του Ιράν θα είχε αυξημένες  πιθανότητες επιτυχίας.  Όπως προαναφέραμε η αεροπορική βάση Ακιντζί είναι πρωταρχικής σημασίας για τους  Ισραηλινούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς κατά του Ιράν. Μπορούν να καταφέρουν αιφνιδιαστικά, σίγουρα και αποτελεσματικά αεροπορικά πλήγματα κατά Ιράν, αφού η απόσταση είναι μικρή, καθόσον η περιοχή γειτνιάζει άμεσα με το βόρειο Ιράν. Ακόμη να αναφέρουμε ότι  η περίφημη μυστική στρατηγική συμφωνία Τουρκίας- Ισραήλ του 1996, προέβλεπε (από τα ελάχιστα που έχουν διαρρεύσει)  την χρήση του εναερίου χώρου και αεροπορικών βάσεων και λιμένων της μιας χώρας από την άλλη, σε περίπτωση πολέμου. Είναι σαφές πλέον τι επιδιώκει το Ισραήλ  και να λοιπόν οι λόγοι που το εθνικό συμφέρον  και η ρεαλιστική πολιτική του Ισραήλ, φυσικά με την εμμονή και πίεση των ΗΠΑ,  επιβάλλει την «αποκατάσταση» μέρους των σχέσεων και δη στον στρατιωτικό τομέα.

 

ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ

             Οι διεθνείς σχέσεις δεν επιδέχονται συναισθηματισμών, συμπαθειών, ομοδόξου, ομοθρήσκου, χρώματος, φυλής. Κυριαρχεί μόνο  ο παράγων ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Και όταν πρόκειται για εθνικά θέματα είναι αναγκαίο και επιβεβλημένο. Το Ισραήλ με βάση το εθνικό συμφέρον και παρά τα συνεχιζόμενα προβλήματα στην διαδικασία ομαλοποίησης των σχέσεων με την Τουρκία, επιδιώκει αυτό που του υπαγορεύει η εθνική του στρατηγική. 

Οι εξελίξεις αυτές από την άλλη θα πρέπει να μας βάλλει σε σκέψεις και σε μεγάλη ανησυχία. Αν ο Γιαακόβ Αμιντρόρ δεν επιτύχει στην αποστολή του, αυτό θα οφείλεται στον εγωκεντρισμό και το αλλοπρόσαλλο του χαρακτήρα του Ερντογάν, οπότε πάλι ο πρόεδρος Ομπάμα θα αναλάβει για μια ακόμη φορά να πείσει το αγαπημένο του «παιδί» να συμμορφωθεί επιτέλους με τους σχεδιασμούς των φίλων και συμμάχων.  Αν επιτύχει στην αποστολή του, τότε οι εξελίξεις θα είναι γρήγορες και επικίνδυνες για την γενικότερη ασφάλεια στην περιοχή. Οι Αμερικανοί έχουν έτοιμα τα σχέδια για την περιοχή. Στόχοι; Συρία και Ιράν. Βασική πεντάδα που θα ξεκινήσει τον αγώνα; ΗΠΑ, Αγγλία, Τουρκία, Κατάρ και Σαουδική Αραβία, με διαφορετικούς ρόλους μεταξύ των. Το Ισραήλ θα είναι ο παράγοντας μπαλαντέρ, με πολλές επιλογές για τις εξελίξεις. Για την υπόθεση της Συρίας μάλλον δεν  θα εμπλακεί άμεσα, αλλά θα παρέχει   πολύτιμες υπηρεσίες  σε πολλούς τομείς, όπως  πληροφοριών, διοικητικής μέριμνας κλπ. Για την υπόθεση του Ιράν η εμπλοκή του θα είναι άμεση και θα είναι ο κύριος συνεργάτης των ΗΠΑ στον εκτελεστικό τομέα, με το μακρύ χέρι του Δαυίδ, την εξαιρετική Ισραηλινή αεροπορία.  Αυτή είναι η τρομακτική προοπτική των τελευταίων εξελίξεων, που σίγουρα θα έχει ευρύτερες  και τρομακτικά επικίνδυνα επιπτώσεις  για την παγκόσμια ασφάλεια, όπου ο Αρμαγεδδών παραμονεύει.  Ελπίζουμε ότι ο σχεδιασμός αυτός των Αμερικανών και των συμμάχων των,  τελικά δεν θα υλοποιηθεί, έστω και με την αρχική του μορφή και ότι άλλοι διεθνείς παράγοντες, όπως η Ρωσία και η Κίνα θα συμβάλλουν αποφασιστικά σε αυτό.

 

*Ο Αντγος (ε.α.) Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι πρώην ΑΚΑΜ ΤΕΛ ΑΒΙΒ

Κατηγορίες: Δραστηριότητες συνδέσμου. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.

Αφήστε μια απάντηση